Main content

Vraag

Beste Jim. Na jaren worstelen met een Depressie en medicijnen nu weer omgevallen door heftige gebeurtenissen en ben 2 jaren zoekende naar een juiste therapeut en therapie. Men wil mij steeds weer op medicijnen. Eerder met depressiva ben ik mijzelf teveel kwijtgeraakt en heb domme dingen gedaan. Nu wil ik dit niet en ik wil door alle pijn en verdriet van gebeurtenissen door en verwerken, maar GGZ heeft dit niet?

Het woord Traumatherapie is door een Arbo arts meerdere keren genoemd en ik herken dat er veel Trauma,s toch zijn bij mij. Had daar nooit aan gedacht, want ik ben zo sterk ! (was). Nu wil GGZ zojuist toch mij op medicijnen psychose zetten, maar ik ben zo bang daarvoor, want ik reageer heel snel op medicijnen. Ik vraag steeds kan ik geen behandeling of therapie krijgen? Ontspanning , visie voor alles, verwerking verdriet/verlies, pijnen verleden? Maar dan hoor ik: dat hebben wij niet.

Moet ik nu toch medicijnen accepteren voor psychose? Het lost niets op om oud zeer te gaan verwerken en verdriet, verlies en pijnen plekken te kunnen geven als verwerking?

Ik wil erdoorheen, verwerking daarvan, zeg ik ze steeds. Eerder dus jaren depressief geweest met Manie perioden. En nu psychose, maar alles uit verleden blijft me blokkeren.

Vind u dat medicijnen nu voor mij juist zijn en helpen? Of is er een therapie of training? Ik wil er zo graag uitkomen met verwerkingen en medicijnen stoppen dit weg en het lost niets op lijkt mij? Of zijn beiden nodig ermee?

Ik ben zo bang dat ik toch met medicijnen nu weer afvlak en geen overzicht meer heb met belangrijke stappen van nu . Mijn maatschappelijk leven staat op belangrijke veranderingen en ik heb daar energie voor nodig, want na 2 jaar GGZ is mijn gezondheid heel ver achteruitgegaan ook door alle stress en chaos. Angst en isolement/eenzaamheid is ook het gevolg geworden.

Kan GGZ meer voor mij doen of moet ik het ergens anders zoeken en waar en hoe ?

Mijn huisarts kent mij lang en heeft veel gedaan, maar het lijkt of hij ook de lijnen kwijt is voor mogelijkheid voor directe en passende behandeling? Hij zegt enkel, een langdurige behandeling bij GGZ is nodig, u bent chronisch depressief. En nu komt psychiater GGZ vanmorgen met psychose en toch medicijnen nemen daarvoor. Mijn vraag voor een behandeling daarvoor is hun antwoord , die hebben we niet.

Zelfs mijn ademhaling is pas getest met een Longfunctieonderzoek en de uitslag was zeer slecht, want door alle teveel stress , spanningen verdriet, haal ik niet goed adem, wat mij zo moe maakt. Mijn longfunctie bleek nu te zijn als een 90 jarige. 2 jaren geleden werkte ik makkelijk 8 uur per dag vol energie. En nu is ook mijn gezondheid door het geestelijke erg slecht geworden. Ik blokkeer door alles zo.

Zijn medicijnen voor Psychose nu echt te oplossing?

Wat heeft u voor adviezen voor mogelijkheden en waar?

Antwoord

Beste CB,

Een reëel dilemma waar je in zit.

Blijkbaar heb je dingen te verwerken en wil daarmee aan de slag. Het gaat om je levensverhaal en je behoefte om dingen in context van de levensloop te bekijken en er aan te werken.

Dit moet dan ook zeker gebeuren - het is toch geweldig dat je daar mogelijkheden ziet om je weerbaarheid te versterken?

Blijkbaar is er ook sprake van bipolaire stemmingsgevoeligheid en komt er ook af en toe psychose bij kijken.

In zo'n geval kan het zeker nut hebben om kortdurend medicatie te gebruiken.

Je moet echter oppassen dat als je medicatie neemt je hier tegelijkertijd ook HEEL goede afspraken over maakt, te weten:

1. De medicatie neem je om zodanig in evenwicht te komen dat je daarna kunt beginnen met het proces van verwerking en weerbaarheidsversterking dat je voor ogen hebt.

2. Volgens de richtlijnen is medicatie bij psychose meestal een langetermijnstrategie en je loopt het risico dat hulpverleners gaan denken dat als je medicatie neemt alles verder goed is en er geen verdere therapie nodig is. Maak echter duidelijk dat voor jou de hoofdstrategie gaat over verwerking en weerbaarheidsbevordering en niet langetermijn onderdrukking van symptomen met medicatie. Je wil medicatie op de korte termijn, niet chronisch. Zo wil je het proberen.

3. Maak een goed crisisplan waarin je ook goed vastlegt wat de (eventuele ) rol van medicatie is als je aan de verwerking gaat werken.

4. Leg uit dat het ook mogelijk is te werken aan bipolaire stemmingsgevoeligheid op basis van weerbaarheidsbevordering met een beperking van de rol van medicatie - en dat je dat wil proberen. Iedereen mag voor zichzelf uitvinden wat de rol van medicatie kan zijn. Jij wil eerst proberen met een korte termijn strategie van medicatie, niet chronisch gebruik,

Succes!

Beantwoord door: Jim van Os op 6 maart 2018
  • Deel deze pagina: