Main content

Vraag

Het leven van mijn dochter wordt steeds meer ontwricht door haar wanen, angsten en een diep wantrouwen naar haar omgeving, zelfs naar haar beste vrienden. Haar reacties bestaan uit: steeds meer grendels en sloten in haar huis en een diepe eenzaamheid. Maar het woord psychose maakt haar al razend. Alles wat zij beleeft is echt en er valt niet tegen te praten dat medicijnen tegen haar angstige belevingen zouden kunnen helpen. Ik wil haar vertrouwen in mij niet schaden door met haar te gaan ruzie maken hierover. Hoe kan ik dit doorbreken? Zonder ziektebesef kan zij niet meewerken aan herstel. Wat kan ik nu doen?

Antwoord

Het beste is in gesprek te raken met psychose is om "common ground" te vinden.

Zijn zij en jij het ergens wel over eens? Bijvoorbeeld: mensen kunnen ondanks gebrek aan inzicht klagen over slecht slapen, eenzaamheid, geen werk hebben, geen vrienden hebben, geen perspectief hebben - al dat soort dingen.

Het kan lonen om vast te stellen dat er terreinen zijn waar jullie het eens over zijn en dat er terreinen zijn waar jullie het niet over eens zijn.

Vervolgens kun je proberen met haar te werken op gebieden waar jullie het wel over eens zijn, in de hoop dat ze dan ook gemotiveerd raakt om naar het andere te kijken.

Verder is het te proberen om via een derde - bijvoorbeeld een gemeenschappelijke kennis, vriend of familielid waar zij altijd veel vertrouwen in heeft, het gesprek te voeren. Is er zo iemand die dat zou willen doen en die een beetje psychologisch vaardig is?

Ook kan het goed zijn om via de huisarts te proberen iemand van het ambulante ggz-team mee te krijgen om het gesprek te voeren. Het ziet er naar uit dat er een moment gaat komen dat er echt sprake is van sociale teloorgang door de psychose, en dat is vaak een reden om echt met de ggz in gesprek te raken.

Hope this helps....

Groet Jim

Beantwoord door: Jim van Os op 16 maart 2020
  • Deel deze pagina: