Main content

Vraag

Beste Jim,

Ik ben sinds drie jaar herstellende van een ernstige depressie. Ik ben uit de depressie geraakt dankzij venlafaxine en Nortrilen. SSRI’s leken geen effect te hebben.

Met de start van de venlafaxine en de Nortrilen kreeg ik wel last van hoge vermoeidheid. Een gevoel van sedatie. Ik rustte 16 uur per 24 uur. Nu drie jaar later is de Nortrilen afgebouwd en de venlafaxine bijna afgebouwd.

Tot mijn verbazing is de vermoeidheid nog aanwezig. De tapering van de Nortrilen ging geleidelijk over 12 maanden, de venlafaxine tapering nu sinds 10 weken en lopende. Ik heb ook sterke ontwenning maar geraak erdoor.

Wat zou een zinvolle volgende stap zijn voor mij? Ik wil graag zoeken waar de vermoeidheid vandaan komt, die voelt buiten proportie.

Mentaal stel ik het, gezien de omstandigheden, al die tijd goed. Ik ben een man van begin 30 en verder gezond.

Alvast dank en vriendelijke groeten.

Antwoord

Beste S.,

Vermoeidheid is een subjectieve indicator van de staat van de energetische gesteldheid en daarmee een zeer aspecifiek verschijnsel dat kan reageren op alle persoonlijke en situationele veranderingen.

Je legt de associatie met medicatie - als dat het is (maar vermoeidheid kan ook 1000 andere dingen zijn) dan kan verdere verlichting nog op zich laten wachten - tot zes maanden na stoppen van de medicatie.

De meest praktische manier om ermee om te gaan is voorzichting en systematisch de activering opzoeken tegen de grenzen van de vermoeidheid aan, zonder iets te forceren (want dat kan averechts werken). Op deze manier creëer je een nieuw energetisch 'setpoint' van waaruit je je activiteiten en leven vorm geeft. Deze strategie kan ook een tijdje duren voordat het resultaten geeft, maar is wel de betrouwbaarste.

Er is dus veel wat je zelf kunt doen. Je hebt voor jezelf het idee opgebouwd dat je uit de depressie bent geraakt door venlafaxine en Nortrilen, maar in werkelijkheid komen mensen uit depressie door hun eigen (bewuste en onbewuste) inspanningen en geeft manipulatie van de chemie hoogstens een duwtje.

Vertrouw dus meer op jezelf en je eigen coping en minder op de medicatie. Ook met betrekking tot de vermoeidheid.

Hope this helps!

Groet,

Jim


Biografie Jim van Os

Prof. dr. Jim van OsVoorzitter Divisie Hersenen, UMC Utrecht. Hij is tevens verbonden als Visiting Professor Psychiatric Epidemiology aan het Institute of Psychiatry te Londen. Hij is sinds 2011 lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en werd in 2016 benoemd tot Fellow van King’s College London

Jim van Os werkt op het raakvlak van ‘harde’ breinwetenschap, gezondheidszorgonderzoek, kunst en subjectieve ervaringen van mensen met ‘lived experience’ in de GGZ. Hij staat sinds 2014 op de Thomson-Reuter Web of Science lijst van ‘most influential scientific minds of our time’. In 2014 kwam zijn boek De DSM-5 Voorbij uit, en in 2016 het boek Goede GGZ! (samen met Philippe Delespaul e.a.). Eind december 2021 verscheen zijn nieuwste boek 'We zijn God niet', dat hij samen schreef met Myrrhe van Spronsen.

Lees hier meer over Jim van Os. Of volg Jim op LinkedInFacebookTwitter en YouTube!

Meer informatie over medicatie:

Deze vraag is gesteld door een man in de leeftijdscategorie 20-35
Beantwoord door: Jim van Os op 17 mei 2022
  • Deel deze pagina: