Main content

Ik wil niet bijdragen aan de horrorverhalen over de afbouw van antidepressiva. Ik wil niemand bang maken en ik wil mensen niet negatief beïnvloeden in hun persoonlijke keuzes. Iedereen reageert verschillend op situaties. Iedereen reageert verschillend op middelen. Omstandigheden zijn voor niemand gelijk. Toch wil ik mijn verhaal over mijn ontwenningsverschijnselen van venlafaxine delen.

Want overeenkomsten met andere verhalen zijn er zeker wel, en voor wie daarin geïnteresseerd is: verdiep je in meerdere verschillende verhalen voordat je er een mening over vormt.

Ervaringskennis ontstaat door het delen van en luisteren naar veel verschillende ervaringen

Na tien weken met de laagste dosis venlafaxine (een antidepressivum, ook wel bekend als efexor) , ben ik twee weken geleden in overleg met mijn behandelaar en psychiater volledig gestopt. Vooral de eerste twee dagen zonder venlafaxine voelde ik me lichamelijk ziek. Maag- en darmproblemen, hoofdpijn, duizelig, koorts, zere spieren. Vanaf de derde dag voelde ik me lichamelijk langzaam beter, maar er gebeurde iets vreemds in mijn hoofd. Ik dissocieerde en raakte mezelf volledig kwijt, waarbij ik nog wel aan de bel kon trekken maar een opname wel echt nodig was.

De ontwenningsverschijnselen waar ik (een deel van) die week last van had:
– suizende/krakende geluiden binnen in mijn hoofd
– een draaiende wereld om me heen
– stuiptrekkingen in mijn nek en gezicht
– dissociëren, geen contact kunnen maken met mijn eigen gevoel en geen verbinding voelen met de mensen om me heen
– veel moeten lachen om de ernst van zorgzame hulpverleners
– gedesoriënteerd zijn
– agressie naar mezelf en suicidaliteit
– agressie naar anderen en voortdurende filmpjes in mijn hoofd van hoe ik mensen aanviel
– moeizame prikkelverwerking
– ik zag in de spiegel letterlijk een andere persoon en mijn handen waren ook die van een ander
– emotioneel en huilbuien
– veranderde eetlust en totaal veranderde smaak
– slecht slapen, veel wakker en griezelig werkelijke dromen

De opname (van totaal 9 nachten) heeft me heel erg geholpen. Ik voelde me veilig en beschermd, waardoor ik de ellendige ontwenningsverschijnselen kon verdragen

Nog steeds ben ik emotioneel en moe, maar vooral ook weer helder. Mijn lichaam voelt soepeler, en de pijn in spieren en gewrichten die ik drie jaar lang had is verdwenen. Ik ben blij dat ik met de venlafaxine gestopt ben en dat ik de ondersteuning van de opname had.

Dit is mijn verhaal over het stoppen met venlafaxine. Aan iedereen die erover denkt om ook te stoppen of af te bouwen: bespreek je keuze en persoonlijke voorwaarden goed met je behandelaar. Stop nooit zo maar op eigen houtje. Heb je een vraag over medicatie, dan kun je die ook op het e-mailspreekuur van PsychoseNet stellen. Voor de mensen die zelf geen medicatie slikken: ik hoop dat mijn verhaal een inkijkje geeft in de wereld van antidepressiva en hoe ingewikkeld afkicken kan zijn. Want maar liefst 1,1 miljoen mensen in Nederland slikt een antidepressivum.

Tenslotte: sommige mensen functioneren echt beter en prettiger met antidepressiva, dat is voor iedereen verschillend. Anderen hebben vooral last van bijwerkingen maar zijn angstig om te stoppen, wat ik inmiddels heel goed begrijp


Christel Andeweg

Bij het afbouwen van antidepressiva, antipsychotica, slaap- en kalmeringsmiddelen en andere medicijnen kunnen zich allerlei problemen voordoen. Problemen waar gebruikers zoveel last van kunnen hebben dat stoppen met de medicatie niet lukt, of alleen met heel veel moeite en klachten. Onttrekkingsverschijnselen zijn een van de belangrijkste probleem tijdens het afbouwen van bepaalde medicijnen. Dit zijn fysieke en psychische klachten als gevolg van abrupt stoppen of een te snelle dosisverlaging. Deze klachten kunnen worden voorkomen door niet in één keer abrupt te stoppen, maar door de dagelijkse dosis in kleine stapjes te verlagen en daarvoor voldoende tijd te nemen.
Geleidelijk afbouwen is dus belangrijk, maar vraagt ook om maatwerk. Want wat voor de één goed werkt, kan voor de ander slecht uitpakken. In 2010 werd Project Tapering opgezet door Cinderella Therapeutics om een oplossing te bieden voor problemen die zich kunnen voordoen bij het afbouwen. In 2016 is het project overgedragen om binnen het User research Centrum te worden voortgezet.
Bron: www.taperingstrip.nl

Wil je meer weten over medicatie afbouwen? Lees onderstaande Harm Reduction Guide van Will Hall, in samenwerking met vele ervaringsdeskundigen.

photo credit: efarma.nl
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Ook ik ben net zonder de venlafaxine sinds 3 dagen. Ik heb het met de taperingstrips gedaan van 37,5 naar 0 in 28 dagen.
    Ondanks het wat langzamer afbouwen voel ik mij echt beroerd. Vreselijke duizelingen, misselijk, concentratieproblemen, moeilijk uit mijn woorden komen, geluiden die keihard binnenkomen, pijn op mijn borst etc.
    Ik heb ze zeker 20 jaar geslikt en wilde er vanaf, alle nare onttrekkingsverschijnselen laat ik maar over mij heen komen!
    Sterkte allemaal!

    1. Wat rot dat je er toch zo’n last van hebt gehad. Na 20 jaar gebruik was een wat langere afbouwperiode misschien beter geweest… Hoe gaat het nu?

  2. Ik ben na 13 jaar Efexor slikken (begon met 150 mg, daarna in herfst/winter 75 mg en in lente/zomer 37,5 mg) vanaf donderdag gestopt met Efexor. Ben van 75 mg naar 10 dagen 37,5 mg gegaan en daarna gestopt.
    Vooral lichamelijke afkickverschijnselen:
    – draaiduizelingen als ik mijn hoofd beweeg
    – eerste nacht nachtmerrie
    – slecht inslapen/lang wakker liggen
    – constante aanwezigheid van adrenaline
    – veel irriteert en moet ik wat aan doen (reactie = actie)
    – soort elektrische schokje in mijn hoofd
    – concentratieprobleem tijdens drukte
    – motorisch gestoord (ongecontroleerde bewegingen)
    Buiten bovenstaande voel ik me eigenlijk wel goed en ik voel me trots dat ik gestopt ben.
    Ben ooit aan de Efexor gegaan ivm angst-paniekaanvallen.
    Ik denk dat het per persoon (afhankelijk van karakter, hoeveelheid efexor, hoe lang je het geslikt hebt en waarvoor je het geslikt hebt) verschilt qua afkickverschijnselen.
    Buiten dat zit ik ook in de overgang en de wisseling van stemming lijkt nu meer naar buiten te komen.
    Alle gevoelens die eerst weggedrukt werden door efexor (de scherpe kantje die er vanaf gingen door de efexor) komen nu naar buiten. Het is denk ik een kwestie van tijd dat alles weer ‘normaal’ is. Mijn lichaam en geest dienen weer gereset te worden en daar gaat wat tijd overheen. Ik ga er vanuit dat het een paar weken duurt en de verschijnselen langzaam minder worden om in z’n geheel te verdwijnen.
    Ik ga volhouden, want medicijnen zijn soms nodig, maar als je zonder kunt is het gezonder en word je meer jezelf.
    Sterkte voor iedereen die aan het afbouwen is/gestopt is! Er is moed voor nodig om dat te doen.

  3. Ben ook na 23 jaar fenselaxineook aan het afbouwen
    Zat op 225 nu dus met 75 Mig geminderd eerste week voelde ik niets maar nu prikkelbaar en wat doener dan anders .volhouden maaar eenwitte met derstnook nog stoppen maar stapje voor stapje dan maar

  4. Ik ben juist aan het opbouwen venlavaxine en heb al een paar keer agressive gevoelens ervaren en pijn op de borst.Het lukt me niet om in huis wat te doen,ben angstig duizelig maar de agressive gedachtes maken me het meest bang.Ik zit in de ziektewet,woon alleen en heb een paar mensen in vertrouwen genomenvan sommige reacties werd het nog erger.Ik heb de huisarts gebelden die zegt;even doorzetten..ja makkelijk gezegd.Ik ben echt doodsbang dat ik de kat iets aan ga doen/wat ik helemaal niet wil!!!en als het zo moet stop ik er mee.kan wel huilen.

    1. Greetje, ik kan niet over de mail een gericht advies geven. Angst in het begin is min of meer normaal, en zou moeten verdwijnen na een week of twee. Maar als de agressieve gedachtes erger worden of je vertrouwt het echt niet dan zou mijn advies zijn om te stoppen, in overleg met de huisarts.

  5. Ik ben sinds een paar weken begonnen met afbouwen van 75mg naar 37,5mg. Ik voel me niet mijzelf. Ik voel me opgejaagd, ben snel geïrriteerd, kan slecht tegen harde geluiden en ben heel erg moe. Soms denk ik eraan om weer iets meer te gaan slikken, maar ik wil er zo graag vanaf. Ik voel me niet somber, dus daar hoef ik het nu niet voor te gebruiken. Maar ja, ik wil ook geen bitch worden. Iedereen moet het ontgelden. Dilemma, dilemma. Toch geef ik het nog een paar weken de tijd totdat dit gedeelte weer tot rust is gekomen. Daarna zie ik dan wel weer verder. Mijn wens blijft staan: leven zonder deze medicijnen, hoeveel baat ik er ook bij heb gehad.

  6. Sinds begin 2018 heb ik een aantal pogingen gedaan om te stoppen met venlafaxine (37,5 mg). Ik heb van alles geprobeerd met het afbouwen. Eerst probeerde ik 35-30-25 etc. tot de nul. De tweede keer probeerde ik het door elke 3 dagen een klein bolletje eruit te halen. Beide opties werkten niet voor mij.

    Vorige week was ik op vakantie en vergat ik mijn medicijn in te nemen. Samen met mijn vriend hadden wij toen besloten dat ik ga proberen er volledig mee te stoppen (in één keer!). Tijdens de rest van mijn vakantie heb ik nergens last van gehad.

    Maar…. Ik ben sinds eergisteren thuis en de bijwerkingen beginnen te komen. Gisteravond kreeg ik het gevoel dat de spieren in mijn lichaam waren aangespannen. Ook heb ik veel last van zweten, aparte dromen/nachtmerries en komen er soms rare gedachten in mijn hoofd, weinig eetlust en na het eten het gevoel alsof ik moet overgeven.

    Maar nu het positieve: Ik had veel last van het gevoel alsof ik in een film zat die voor mijn ogen werden afgespeeld, lichten waren veller en ik was erg sloom en afgeremd door de venlafaxine. Dit gevoel heb ik niet meer!!! Ik voel mij ook niet meer als een emotieloos persoon, nog beter zelfs; ik kan weer lachen!

    Is het verstandig dat ik in één keer ben gestopt? Ik denk het niet, maar ik zou het wel aanraden voor mensen die er snel van af willen zijn ( en het ook durven, want het is niet niks)

    Qua hulpverlening bij het afbouwen de vorige keren heb ik een psychiater geprobeerd, maar daar kreeg ik online therapie van… Bij deze therapie stel jij jezelf doelen voor en probeer je deze zelf te bereiken. Dit was niks voor mij omdat ik graag een persoon wilde hebben die mij helpt, niet een computerprogramma en al helemaal niet het internet. (noem mij maar oudbollig, ik ben pas 21 😉 )

    Ik weet wel één ding zeker, ik ga het volhouden! Mijn werk weet er vanaf en op het moment dat het een keer niet gaat, zal ik mijn grenzen moeten leren aangeven.

    Mijn tips voor mensen die aan het afbouwen of gestopt zijn:
    – Geef je grenzen aan op werk/thuis.
    Als het niet gaat, gaat het niet.
    – Niks MOET, je hebt geen
    verplichtingen, er is altijd wel
    iemand die jou klusjes/ werk zou
    kunnen overnemen.
    – Zorg dat er iemand is op wie je kunt
    terugvallen.
    – Zorg dat je voldoende slaapt.
    – Neem een mega lange vakantie:’)
    – Geef het niet op!

    Voor de rest wil ik iedereen heel veel succes wensen met het afbouwen en hoop ik dat jullie iets aan mijn verhaal hebben.

    Groetjes!

    1. Uit je verhaal spreekt optimisme, hoop en kracht! En dat vind ik het belangrijkste om te lezen in je verhaal. Het is jouw leven en jouw beleving en jouw werkelijkheid waarbij jij keuzes maakt waarvan je denkt dat ze jou het meest recht doen. Oprecht gefeliciteerd met deze opening in bewustwording.

      Of het verstandig is om in een keer te stoppen? Nee. Je lijf is ergens aan gewend geraakt en in een keer stoppen is daarmee een enorme klap. Maar goed, als die klapt helpt? Er zijn wel meer dingen in het leven die niet verstandig zijn om te doen, maar als we ons daar door laten leiden dan kunnen we na afloop terugblikken op een saai en braaf leven.

      Je neemt in ieder geval de verantwoordelijkheid voor je eigen leven en dat met ‘pas’ 21 jaar:) Good for u!

    2. Goed om te lezen Jou kracht!!Ik zelf slik dit nu ook anderhalf jaar ofzo..t heeft me goed geholpen dat t nodig was Maar ik merk afgelopen weken dat ik sterk in me schoenen sta En ook in m3 eigen schoenen Ik probeerde ook af te bouwen Nou dat vond ik uitstel van executie zeg maar..ik bleef de nare afkick verschijnsels houden dat ik dan toch maar weer me medicijnen elke dag nam
      .ik ben nu zo ver dat ik 3dagen ben gestopt En er maar even door heen moet Van d afkickverschijnselen..van alles gaat er door me heen..snel geïrriteerd,duizelig,Van middag zomaar huilen Griep gevoel..hoelang heeft dit bij jou geduurt
      Liefs Een vrouwtje wat ook in een x stopt En jou een krachtige meid vind

  7. Ik heb 16 jaar aan de efexor 75 mg gezeten. Tot het moment kwam dat ik meer rust in mijn leven kreeg en ervan af wou. Eerst naar de 37,5 2 maanden. In die tijd heb ik ingezien dat het troep is. Mijn wereld werd weer groter.. ik was niet meer zo afwezig en voelde me stukken beter. Mijn hoofd is weer opgeruimd en ik ben minder emotioneel. Vanaf vandaag zit ik op niks..nada…noppes. en hoop dat mijn wereld nog groter wordt. Zo kun je zien dat het bij iedereen verschild.

  8. Heftige ervaringen lees ik nu, maar momenteel ook weer zó herkenbaar. Ik slik nu al ruim 13 jaar venlafaxine. Ben begonnen ooit met 300 Mg en zit nu op de 150 Mg. Afbouwen naar 75 Mg ging niet goed. Ik merkte dat de depressieve gevoelens/ fatalistische gedachten terugkwamen. Dus toch maar weer naar de 150 Mg en dit gaat prima.
    Dat venlafaxine een heftig middel is ervaar ik momenteel. Vergeten om op tijd mijn medicatie te halen waardoor ik nu als het ware “ stijf sta” van de ontwenningsverschijnselen na drie dagen zonder mijn medicatie; Misselijk, hongergevoel en dan tóch ook weer geen trek hebben, duizelig, gevoel van tintelende hersenen, rillerig, overmatig transpireren, vermoeid gevoel alsof ik al dagen slecht heb geslapen, zwak gevoel in beide benen.
    Als ik dit alles zo teruglees doet het me eigenlijk beseffen dat ik me nu afhankelijk voel van deze rommel die eveneens héél goed zijn werk doet wanneer ik therapiegetrouw mijn medicatie op tijd zou innemen.

  9. hallo, na 20jaar!!! eerst efexor, daarna het generische venlafaxine gebruikt te hebben, 75 mg, sinds gisteren gestopt. Ik ben op 3 mei op aanraden van mijn homeopaat van 75 mg naar 37,5 mg gegaan. Geen last gehad, enkel de eerste dagen meer honger. Mijn homeopaat, waar ik vorig jaar in pure wanhoop naartoe ben gegaan, omdat de reguliere geneeskunde me totaal niet hielp, ontdekte dat ik zelfs met venlafaxine grote tekorten in mijn hersenen had. Deze zijn inmiddels aangevuld en dus mocht ik afbouwen. Klachten die ik nu ervaar : misselijkheid, hongergevoel, ‘belabberd’ gevoel, en ook die rare schokjes in het hoofd. Tintelingen in vingers. Een gevoel alsof er minder licht is. Vermoeidheid kan al niet erger want daarvoor ben ik overal geweest en sinds vorig jaar bij de homeopaat. Wat ook met zijn behandeling tot nu toe niet helpt. In het bloed zijn de waarden in de hersenen wel goed gestegen. Dus waar het vandaan komt, is nog uit te zoeken. Het is een zeer laag energiepeil wat ik heb. Alsof ‘iets’ alles wegneemt. Een vriendin zei me maandag dat het mss balast is uit vorige levens. Wie zal het zeggen, dus eerst van de rommel van big pharma afkicken nu, en dan de zoektocht naar de energie. Het voelt idd als ontwenningsverschijnselen, daarom was ik op internet even op zoek. Dat er zoveel mensen de verschijnselen kennen, maakt het voor mij makkelijker. Doorzetten dus. Grt aan allen.

  10. Het kan ook heel anders gaan.
    Ik ben zonder problemen gestopt met Fluoxetine.
    Idem met Fluvoxamine. Dat werkte niet meer.
    En met Escitalopram.

    Het kan dus echt heel erg verschillen.

    Aleid

    1. Fijn dat het zo goed ging met de Fluvoxamine bij jou. Ik wil er ook mee gaan stoppen. Ik zit nu op 250 mg tegen dwanggedachten. Samen met 2 mg risperdal
      Natuurlijk wel in overleg met de psychiater.

  11. Van 37.5 mg venlafaxine naar 0 nu sinds 3 dagen….de suizende geluiden in mijn hoofd en de duizeligheid van fracties van seconden vind ik momenteel het moeilijkst….buiten het meer transpireren….iemand tips?

    1. Ik ben nu 5 dagen zonder venlaxfine 37,5 Mg. Ruim vier jaar geslikt. Alleen last van duizelingen, kan nauwelijks lopen. Heb een paar uur geleden de capsule uitelkaar gehaald. Er zitten drie bolletjes in. Heb twee weggegooid, en één weer terug in de capsule. Spontaan de duizelingen weg. Nu zijn ze er weer.
      Mijn tip. Begin met het afbouwen met door één bolletje eruit te doen. Na een paar dagen haal er twee uit. Ik ga nu een aantal dagen het proberen met één bolletje.
      De stap van 37,5 naar 0 is te groot! Het is echt belangrijk de capsule erweer om te doen en het medicijn niet zonder capsule te slikken, en kijk of je hem goed gesloten hebt.
      Ik ben zelf van 75 naar 37,5 gegaan door er elke 6 weken één bolletje te verwijderen. Dus de eerste 6 weken 5 bolletjes, de daaropvolgende 6 weken 4 bolletjes etc. Het is een grof schandaal dat dit niet via recept te verkrijgen is, hierdoor blijven mensen het gebruiken.
      Maar controleer de capsule! Wanneer je het medicijn zonder capsule zou slikken zou het niet goed worden opgenomen en te snel zijn werking verloren hebben, waardoor je dus gelijk begint met 0. Het rotzooien met capsules wordt sterk afgeraden, maar er wordt geen alternatief gegeven. Ik ben geen dokter, dit is mijn persoonlijke ervaing

  12. Ik ben ook aan het afbouwen en zit nu op 0 mg.heb het gevoel dat ik gek word en in de nacht heb ik stuiptrekkingen in mijn arm.echt erg vervelend want ik word er wakker van.ik transformeer in een opgefokt en chaggerijnige man die niets kan verdragen en lichtgeraakt is.toch wil mijn psygiater dat ik doorzet met afbouwen omdat het rommel is in zijn optiek.ik voel me misselijk en grieperig en vooral echt duizelig.als ik geweten had dat stoppen zo een problemen zou geven was ik nooit aan doe troep begonnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *