Main content

Meldt uw ervaringen met het afbouwen van medicijnen, met of zonder taperingstrip. Dan gaan de zorgverzekeraars ons hopelijk eindelijk geloven.

Dit blog is een oproep aan iedereen (zowel patiënten als artsen) die problemen heeft ervaren bij het afbouwen van medicijnen om die op te schrijven en te melden aan hun zorgverzekeraar, aan Zorginstituut Nederland, aan de klachtencommissie van de zorgverzekeraars (SKGZ) en aan de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP). Het doel is om deze instanties ervan te overtuigen dat er in de praktijk problemen optreden die door de manier waarop we klinisch onderzoek doen en gebruiken onder de oppervlakte blijven. Patiënten worden daar de dupe van.

Zorgverzekeraars proberen aan patiënten die een medicijn geleidelijk willen afbouwen de taperingstrips onthouden waarmee ze dat eindelijk kunnen doen. Dat is gemeld aan de Autoriteit Consument en Markt en aan de Nederlands Zorgautoriteit, met het verzoek om dit te onderzoeken. De brief aan Zorginstituut Nederland met uitgebreide toelichting is te vinden op bit.ly/2f09iI0.

Geleidelijk afbouwen van antidepressiva is verstandig

Dat staat in handboeken, richtlijnen en bijsluiters. Maar erg duidelijk staat het er niet. Er is veel speelruimte en voor patiënten is er de disclaimer dat ze bij problemen hun arts moeten raadplegen. Maar die weet nauwelijks meer dan wat er in al die papieren staat. Met fluoxetine kan meestal in één keer worden gestopt maar antidepressiva als venlafaxine en paroxetine moeten beslist langzaam worden afgebouwd. Alle andere antidepressiva zitten daar tussenin. De verschillen tussen patiënten kunnen heel groot zijn. De ene patiënt lukt het om zonder veel problemen in één keer te stoppen terwijl de andere patiënt doodziek wordt, waardoor stoppen niet lukt. Er zijn in Nederland meer dan een miljoen antidepressiva gebruikers en het lukt al jarenlang niet om dat aantal te verminderen.

We kunnen niet voorspellen wie snel kan stoppen en wie dat langzaam moet doen

Dat we dat niet kunnen heeft te maken met de manier waarop we onderzoek doen. We vinden de juiste maat niet door te passen, zoals bij schoenen, maar door groepen met elkaar te vergelijken. Voor een deel van de patiënten werkt dat goed, ook als ze misschien meer medicijn krijgen dan nodig is, zolang dat geen bijwerkingen oplevert. Maar bij hoeveel medicijnen is dat zo? Zeker niet bij antidepressiva en antipsychotica. Hoe verder je als patiënt van het gemiddelde afzit, hoe groter de problemen worden. Als je schoenmaat 38 hebt of schoenmaat 50, dan heb je heel weinig aan maat 45. Een behandeladvies in een richtlijn is daarom altijd een (verstandig) beginpunt. Tijdens de behandeling moet de arts, samen met de patiënt, beoordelen hoe dat advies uitpakt en de mogelijkheid hebben om de behandeling bij te stellen.

Bij de taperingstrips hebben we gemerkt dat zorgverzekeraars hier heel anders tegenaan kijken

Die hebben ervoor gezorgd dat er een negatief advies kwam over de vergoeding van venlafaxine taperingstrips. De patiënt die dankzij deze strips met succes was gestopt moet ze nu zelf betalen. Terwijl het vrijwel onmogelijk is om venlafaxine met standaardmedicatie verantwoord af te bouwen. Voor deze patiënt gold dat zeker, want eerdere stoppogingen waren jammerlijk mislukt en hadden geleid tot jarenlang en mogelijk onnodig doorslikken. Dat was aan de zorgverzekeraar gemeld en de arts die het recept uitschreef voor de taperingstrips had dat niet voor niets gedaan.

Maar daar had de zorgverzekeraar geen boodschap aan

Die was blij met dat negatieve advies omdat vergoeding nu ook aan andere patiënten kan worden geweigerd. Om dat te bereiken waren de meest merkwaardige argumenten gebruikt. Bijvoorbeeld dat uit onderzoek was gebleken dat niet alle patiënten taperingstrips nodig hebben. Als je die logica toepast op schoenen dan staat er dat niet iedereen maat 48 nodig heeft (wat waar is), en dat daarom schoenen met maat 48 voor niemand nodig zijn (wat niet waar is). Zorgverzekeraars willen dat niemand met taperingstrips afbouwt omdat die niet voor iedereen nodig zijn. Ze willen zelf bepalen waar een patiënt recht op heeft. Dat laten ze liever niet aan de arts over en al helemaal niet aan de patiënt.

Bij de beoordeling van nieuwe interventies vinden Zorginstituut Nederland, onderzoekers en organisaties zoals ZonMW de resultaten van klinische studies heel belangrijk

Die studies gaan altijd over groepen. Voor gemiddelde patiënten zijn de resultaten bruikbaar, maar over niet-gemiddelde patiënten zeggen ze niet zoveel. Honderd randomized klinische trials kunnen ons leren of de ene behandeling beter is dan de andere, maar ze vertellen ons niet wat voor een individuele patiënt de beste behandeling zal zijn. Meer van zulke onderzoeken veranderen daar weinig aan.

De grootste kans om erachter te komen wat voor een individuele patiënt werkt is nog steeds de praktijk

Adviezen in richtlijnen zijn daarbij een startpunt. Arts en patiënt moeten samen overleggen en samen kunnen beslissen over de te kiezen behandeling en moeten die tijdens de behandeling kunnen aanpassen. Bij het afbouwen van medicijnen bieden taperingstrips eindelijk de mogelijkheid om dit op een veel betere manier te doen dan tot nu toe mogelijk was.

Minister Schippers vindt samen beslissen heel belangrijk

Zorginstituut Nederland subsidieert het project ‘Samen Beslissen in de GGZ’ en vindt dat dus ook. En terecht. We begrijpen daarom niet waarom het Zorginstituut de taperingstrips actief heeft tegengewerkt. De zorgverzekeraars begrijpen we ook niet, evenmin als de NVvP, die niet uit eigen beweging wil besluiten om een standpunt over de taperingstrips, dat het Zorginstituut heel belangrijk vindt, in te nemen.

Gescheiden werkelijkheden?

In de brief aan het Zorginstituut vragen we ons af of dit allemaal komt doordat er sprake is van gescheiden werkelijkheden. De theoretische en abstracte werkelijkheid van onderzoekers, zorgverzekeraars en regelgevers tegenover de dagelijkse werkelijkheid van artsen en patiënten. Wij hebben de indruk van wel. Uw melding kan helpen om deze kloof te verkleinen.


Richt uw ervaring met afbouwen aan de volgende partijen:

Lees meer over taperingstrips

photo credit: pexels.com
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. In november 2017 ben ik begonnen met het afbouwen van Venlafaxine 75mg, na 17 jaar gebruik van ad, eerst paroxatine 20 mg gehad voor 14 jaar, daarna 3 jaar Venlafaxine 75 mg. In november van 75 naar 37,5 mg gegaan, ik heb 7 weken in een hel geleefd, maar wist van de overstap van paroxatine naar venlafaxine dat ik nare bijwerkingen kon verwachten en heb op mijn tanden gebeten, maar was totaal de weg kwijt, twee keer op het punt gestaan dat ik niet mee zo kon leven, je word suïcidaal van het afbouwen, dat is behoorlijk schrikken. Door jarenlange therapie, kon ik me staande houden, maar de verleiding om maar gewoon weer dat pilletje te pakken, omdat ik wist dat het dan over is, was erg groot. Het is nauwelijks vol te houden Toen besloten om over te gaan naar de taperingsstrips om geleidelijk af te gaan bouwen. Dat is een stuk menselijker, nauwelijks fysieke bijwerkingen, mentaal toch nog wel wat instabiel. Vooral de angst komt soms zo heftig binnen, maar het is met de tapering afbouw niks vergeleken met de halvering. Natuurlijk vergoedt het VGZ deze tapering niet, ze blijven liever nog 40 jaar elke maand de medicijnen betalen, ik had het geluk dat mijn omgeving financieel bij wou springen, zodat ik voor de tapering kon gaan kiezen.Het lijkt wel alsof ze je liever onder de medicatie willen houden dan dat je medicatie vrij wordt. Nog 6 dagen en dan zit ik op 0, vind het ontzettend spannend, je krijgt ook angst voor de angst en dan hoop ik dat ik de kracht blijf houden om mijn geleerde kennis toe te blijven passen, dat het voorbij gaat, dat ik het overleef. Maar het is een helse onderneming om ermee te stoppen. De voordelen zijn er ook van geen ad ( of een lage dosis ) Ik zie kleuren en vormen weer duidelijk, de waas tussen mij en de wereld is er niet meer en heb meer energie. Je moet het absoluut niet zonder begeleiding doen, en dan het liefst met een psychiater, huisartsen hebben te weinig tijd en kennis en zeggen vrij snel dat je maar weer de medicatie moet gaan pakken. Gelukkig komt het nu steeds meer in de media en onlangs is er een petitie aangeboden aan de minister, dus hopelijk wordt het in de toekomst mogelijk voor iedereen om via deze humane wijze af te gaan bouwen.

  2. Hallo!

    Ik ben bezig aan 2e (en hopelijk laatste!) afbouwpoging na 20 jaar respectievelijk Fevarin (fluvoxaminemaleaat) en nu Clomipramine.
    Daar zijn geen tapering strips voor.
    Poging 1 stapte ik over naar een ander ‘merk’ clomipramine, die ik makkelijker kon snijden, echter dit merk werkte niet of niet goed genoeg bij mij, waardoor ik in cold turkey-toestand kwam. Nu heb ik nog steeds clomipramine mét laagje eromheen (wat het niet makkelijker maakt….). Zelf snijd ik ze, elke 6 weken, 5 tot 10 % van de laatste dosering. Ik heb nu 5 maanden gedaan om van 65 naar 47 mg. te gaan. De ontwenningsverschijnselen blijven op deze manier draaglijk.
    Heel veel succes iedereen en inderdaad, LANGZAAM, of dit nu met taperingstrips is of kleine beetjes zelf erafsnijden, of korrels tellen….
    Yay

  3. Afbouwen MOET heel langzaam dan lukt het iedereen….een jaar, en zelfs twee jaar staat voor het zeer langzaam afbouwen van anti depressie medicijnen,en precies.Ik heb 25 jaar Fenlafaxine geslikt en 9 maanden om er van af te komen,dat is eigenlijk te kort, moet minimaal een jaar maar ik wilde niet meer lager die capsules,en heb korrels secuur geted
    Iedere maand 5 korrels minder dat zou twee jaar duren, maar ik heb het hier en daar wat versneld en met onwennings verschijnselen,maar dat wist ik ,en het was te doen,toen ik stopte eindelijk…nog 3 rare weken gehad,maar dat ging weg en eindelijk voel ik mij nu weer gewoon en blij dat
    ik can die pillen af ben had als bij werking vaak heel rare enge dromen ,drie keer van pil gewisseld maar het bleef,nu heb ik dat niet meer ook weinig last van depressie of angsten daar kreeg ik ze voor ,en dat hielp goed , maar ik vlakte heel erg af
    nu hen ik weer een gewoon mens,
    kan het leven met de up en downs best aan ,ik ben dan ook 77 jaar…!!
    Sterkte voor alle af bouwers je kan het ,maar doe het LANGZAAM,heb geduld dan gaat het echt maay een beetje last heb je er wel van maar dat weet je en accepteer dat tenslotte raak je dat toch kwijt……….

  4. Hoi
    Mijn naam is Mireille en ik ben 42 jaar

    11 jaar geleden heb ik mijn zoon 3 dagen na geboorte moeten laten gaan. Dit leverde mij een flinke depressie op en ik kreeg Paroxitine 60mg per dag voorgeschreven. 

    Deze heb ik in meerdere pogingen geprobeerd af te bouwen in de loop van je jaren,  maar het is me nooit gelukt. 

    Sinds januari 2017 ben ik nu weer met een poging bezig en het ging redelijk goed tot ong. 2 weken geleden.

    Sommige verschijnsels heb ik al langer, zoals moeheid en duizeligheid. Sinds ong. 2 weken is het nu veel erger aan het worden en ik heb veel meer klachten.

    Gisteren en eergisteren was het extreem en sindsdien functioneer ik niet meer. Ik ben nu bij 20 mg per dag en blijf hier ook op tot ik me weer in staat voel om te leven.

    Mijn klachten zijn:

    Hoofdpijn 

    Moeheid 

    Duizeligheid 

    Prikkelbaar zijn

    De huid voeld aan alsof iemand met een naald stekt

    Tintelingen 

    Spierpijn

    Oogpijn

    Cognitieve problemen – moeite om de worden te vinden

    Ziek/grieperig voelen maar dat ben ik niet

    Krachtloos in armen en benen 

    Snachts zwetend wakker worden 

    Slecht slapen

    Maar het ergste is voor mij nog dat ik 2 kinderen (9j en 11j) heb die me nodig hebben  (beiden autistisch met ADHD) en ik kan niets meer betekenen voor ze. Mijn man moet naast zijn baan van meer dan 40 uur per week nu ook nog het huishouden draaien en voor de kinderen zorgen.

    Ik ga op moment door de hel, maar het hele gezin lijdt mee eronder!

    Ik kan niet eens aangeven hoe lang dit gaat duren want ook dat is individueel verschillend. 

    Ik snap niet dat de taperingstrips niet vergoed worden! 

    De verzekering betaalt of de afbouw of verder jarenlang de Seroxat. En misschien nog meer medicijnen omdat de mens er ook bijwerkingen kan krijgen. Deze moeten dan ook behandeld worden en kosten weer geld! 

    Wat dit voor ons betekent weet ik nog niet, maar heel lang kan ik zo niet doorgaan…. en dan komt het moment dat mijn gezin voor gaat. Dan neem ik weer meer in. Dan kan het niet anders.

    En daarbij werkt de goedkopere variant bij mij heel slecht,  dus het moet de originele Seroxat zijn.

    Waarom ziet niemand dat de taperingstrips uiteindelijk goedkoper zijn en de mens daarmee tenminste zonder antidepressiva verder kan leven. 

    En daar heeft ieder mens recht op!

    Het recht op een waardevol leven. 

    Met vriendelijke groeten 

    Mireille Bekker 

  5. Na 11 jaar lang Venlafaxine gebruikt te hebben nu vrij van medicatie, dankzij de taperingstrips van de Regenboogapotheek!!! Dit nadat ik al 2 pogingen heb gedaan via andere wegen.
    1x. Mocht enkele jaren geleden in overleg met huisarts afbouwen. Van 75mg naar 37,5 en dan niets. Reaktie: zwaar duizelig, huilen, agressief en uiteindelijk dood willen!!! Alsof je gek wordt in je hoofd. Weer begonnen met medicatie.
    2x. Dan de capsules open maken en steeds minder gebruiken. Reaktie: zelfde als bij 1e poging.
    Aangezien ik zo heftig reageerde zou ik levenslang 37,5mg moeten gaan gebruiken. Dit wilde ik niet. De zware depressie was er niet meer, dan wil ik ook geen medicijnen meer. Daarnaast had ik te veel last van bijwerkingen.

    Op internet gezocht en bij P. de Groot uitgekomen. Via hem de Regenboogapotheek. Met huisarts overlegd om in 3 fases/maanden te stoppen. Dit is gelukt!!!!! Ik ben nu bijna 3 maanden verder en heb geen bijwerkingen gehad, geen angst, geen huilbuien, duizeligheid of neiging tot zelfdoding!! Ik ben zo blij, dat ik na 11 jaar eraf ben!!!

    Dat de ziekenfondsen dit middel niet willen vergoeden, snap ik echt niet. Het wordt hoog tijd, dat dit recht wordt gezet. De manier van afbouwen d.m.v. taperingstrip heeft bij mij zeker duidelijk gemaakt, dat het werkt! En ik gebruik geen medicijnen meer!!! En geen medicijnen tegen bijwerkingen!! Geen medicatiekosten dus.

    Er wordt geroepen om minder medicijnen te gebruiken. Wil je van roken af, krijg je hulp die vergoed wordt. Maar gebruik je Venlafaxine, heb je levenslang als het aan de Ziekenfondsen ligt, want zomaar stoppen met dit middel, kan zware gevolgen hebben. D.m.v. taperingstrips te gebruiken is het mij gelukt op een fijne , vriendelijke manier te kunnen stoppen. Deze strips moeten vergoed worden!!! Ze zijn zo nodig!!

  6. ben ook via de regenboogapotheek begonnen met de afbouw strips. heb na een herseninfarct 6 jaar lang 20 mg geslikt. ben daarbij 10 kilo aangekomen, die ik er ook niet meer afkrijg….niet het belangrijkste, maar toch. zit nu na bij 28 dagen op de 15 mg en voel me nog goed, op naar de 10 mg in 28 dagen. Achmea beloofde mij uit coulance 75% te vergoeden…. we wachten af.

  7. Opnieuw het wiel aan het uitvinden, heren en dames medici?
    Heb reeds jaren meerdere en mindere medicatie opgebouwd en afgebouwd tot nul met Baxterrol. Lees taperingstrips. Apotheken werken hier gewoon aan mee. Verbazingwekkend genoeg!

    1. Dag Kita, een baxterrol is niet hetzeldfe als taperingstrips. De manier van afbouwen met taperingstrips is een stuk nauwkeuriger en geleidelijker in dosering.
      Van waar dat jij dit wel denkt?

  8. Ik heb afgelopen jaar ook Venlafaxine afgebouwd. Tot 37,5 mg ging heel goed. In het begin zelfs een erg grote stap ging goed. De laatste stap niet. In de veronderstelling dat ik niet in aanmerking kwam voor taperingstrips en de psychiater die zei dat ik zelf de capsules open kon breken, heb ik dat laatste gedaan. Steeds kleinere beetjes minder en soms een paar korreltjes meer als ik last kreeg. Ik heb op het laatst bijna per korreltje afgebouwd en heb er een maand over gedaan. En nog kreeg ik veel last van hoofdpijn en schokjes in het hoofd. Nu na maanden nog steeds, hoewel minder nadrukkelijk aanwezig. Een vervelend gevoel als ik mijn hoofd draai. Ik wil er niet eens aan denken dat het overgaat wanneer ik het weer ga gebruiken. Ik wil deze medicijnen nooit meer. Uiteindelijk zal het overgaan. Maar ik had het liever met taperingstrips gedaan. Ik had het gevoel mijn eigen drugslaboratorium te hebben.

  9. 2010 ben ik begonnen met het slikken van Venlafaxine 75mg. Augustus 2013 wilde ik kijken of ik weer zonder kon, kreeg het advies te minderen met de ene dag 75mg en de volgende dag 37,5 na een week 2 dagen 37,5 mg en de rest 75mg, na weer een week 3 dagen 37,5 enz. Mijn emoties stuiterde heen en weer en ik zag het leven regelmatig niet meer zitten 10-9- 2013 was ik helemaal gestopt maar 19-10- 2013 ben ik maar weer wanhopig begonnen met de stellige overtuiging dat ik echt niet zonder kon…Ik las een artikel in de Volkskrant over de regenboogapotheek waarin mijn middel werd genoemd als zijnde een middel waar het juist op het laatst heel moeilijk afbouwen is, in één keer van 37,5 naar 0
    In mei 2016 deed ik een hernieuwde poging, via mijn eigen apotheker kreeg ik het advies om weer als hierboven beschreven langzaam om en om af te bouwen van 75mg naar 37,5mg Ik schoot met mijn emoties extreem heen en weer en heb contact gezocht met Peter Groot van de regenboogapotheek, deze vertelde mij dat deze manier van afbouwen ook niet werkt, hij vergeleek het met een alcohollist, die de ene dag geen drank mocht en de volgende dag wel weer een paar flesjes, anders zou de afbouw wel heel rigoureus zijn terwijl ….voor mij viel meteen het kwartje en ben ik in één keer overgegaan op 37,5 en heb dit een maand lang geslikt, daarna 2 strips van Peter Groot waarmee ik heel rustig verder af bouwde. Vooral 14 dagen voor het laatste pilletje (1-10-2016) voelde ik me wel zó goed, zó vrolijk en ontspannen, maar helaas nadat ik helemaal gestopt was, kwam langzaam de knok voor het leven toch weer terug en begon ik de lichamelijke klachten weer te krijgen waar ooit eens het etiket Fibromyalgie is opgeplakt. Vandaar dat ik net 16-12-2016 weer begonnen ben met de dosering 37,5 Maar wat zou ik graag de hoeveelheid Venlafaxine willen slikken die ik 14 dagen voor het laatste pilletje had geslikt dan heb je echt zorg op maat! Ik snap dan ook niet dat de zorgverzekering (bij mij is dat Menzis) moeilijk doet over de vergoeding van deze strips want we weten nu dat er middelen zijn waar het heel precies bij luistert. Daarnaast zie je dat veel mensen maar aan de antidepressiva blijven als ze er eenmaal mee begonnen zijn, bij hoeveel is dit doordat het afbouwen te moeilijk is? Een zorgverzekeraar heeft er toch baat bij als er zo min mogelijk pillen worden geslikt. Helaas hoor ik bij de groep die toch een middel nodig heeft maar wat zou ik graag het aantal mg. venlafaxine slikken waar ik zo vrolijk en opgeruimd van werd. Ik ben Peter Groot dan ook heel dankbaar dat hij deze strips ontwikkeld want hiermee heb ik heel goed kunnen afbouwen én ben ik er achter gekomen welke dosering eigenlijk voor mij geschikt is. …..maar helaas zit ik meteen vast aan 37,5…..

  10. Als psychiater heb ik vooral de taperingstrip voor paroxetine met veel succes ingezet bij patiënten die voorheen veel problemen ondervonden bij afbouw van dat middel. Gebruik van de taperingstrip lijkt er toe te leiden dat er minder medische consulten nodig zijn in de afbouwfase.

  11. Na meerdere vergeefse pogingen om van paroxetine 20mg. af te komen ben ik nu eindelijk op de goede weg m.b.v. taperingstrips. Na zelf tot 10mg. te zijn gezakt heb ik strips aangevraagd om in 84 dagen van 10mg. naar 0mg. te gaan. Ik zit nu op 2mg. en voel me goed. Heb nu nog een strip om in 28 dagen van 2mg. naar 0mg. te gaan. Maar….Menzis vergoed niet! Waarom niet? Want afbouwen met taperingstrips lukt mij wel. Is voor hun toch ook voordelig uiteindelijk.

  12. Ik gebruik al lang 20mg paroxetine. Al 14 jaar. Ik heb 9 jaar geleden geprobeerd af te bouwen. Mijn huisarts zei dat ik gewoon in 1x kon stoppen. Dat heb ik geweten! Ik werd erg duizelig en misselijk. Ik kon geen kant op. Na 2 dagen maar weer gaan slikken en ik voelde me snel weer ok. En jaar later heb ik zelf afgebouwd door met een aardappelschilmesje stukjes van een pil af te snijden…bizar maar geen andere keus. Ik deed dit in 3 weken wat achteraf veel te snel was. Binnen een maand kreeg ik een terugval. Nu ben ik een paar dagen klaar met afbouwen met taperingstrips. Ik heb er 8 weken over gedaan. Ik kan nog niet met zekerheid zeggen of ik me goed voel. Ik heb last van duizeligheid maar dat kan ook wat anders zijn zoals griep. Verder heb ik nergens last van gehad en vind dit een fantastische oplossing om veilig medicijnen af te bouwen. Ik heb nog geen bericht van mijn zorgverzekeraar gehoord maar misschien komt dat nog?. Belachelijk dat dit niet erkend wordt als noodzakelijk! De kans was groot dat ik zou blijven slikken als ik niet had gehoord van deze mogelijkheid.

  13. Na 9 jaar venlafaxine 75mg vond mijn psychiater het tijd om op wellbutrin over te gaan i.v.m vermoeden van ADD . Afbouwen tot 37,5 mg ging zonder problemen. Van 37,5 naar 0 was een veel te grote stap. Ik mocht niet zelf met medicijnen gaan rommelen, vandaar dat ik dat dus niet deed. Ik kreeg last van huilbuien, kon niet slapen en werd weer erg angstig. Na 2 dagen aanmodderen toch maar in overleg besloten om weer 37,5 mg te gaan slikken. Na 3 uur was ik weer normaal… Zelf op internet op zoek gegaan en kwam op de site van de regenboogapotheek . Ik kon taperingsstrip bestellen en het afbouwen verliep nu verder vlekkeloos. Helaas moest ik hiervoor wel 2x €180,- betalen… Tijd dat deze strips vergoed gaan worden!

  14. Ik gebruikte paroxetine 20 Mg. Wilde hiermee stoppen dus raadpleegde mijn Huisarts. Deze zei, neem eerst een week een halve en stop dan. Dat ging meteen na 1 dag al helemaal fout, alsof ik met oogkleppen op liep ik zag geen meter vooruit constant stroomstoten door m’n hele lichaam en hoofd. Ik kon niets. Heb direct weer contact gezicht met de huisarts en deze gaf aan dat ik weer de normale dosis moest innemen. Pfff binnen een uur was ik weer “normaal”. Toen ben ik gaan zoeken en vond ik regenboog apotheek met de tapering strips. Deze ben ik gaan gebruiken. En dat ging super! Tot ik onder de 5 Mg kwam… dus die gebruik ik nog steeds en sturen ze mij elke maand toe. Echter kwam ik tot een nare verrassing dat ik deze dus wel moest betalen! Heel onbegrijpelijk….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *