Main content

Vraag

Hallo Jeroen ,

Volgens mijn gevoel is er iets beschadigd in mijn hoofd na mijn psychose. Ik vergeet heel veel, het voelt vreemd aan dat hoofd van mij.

Samen met GGZ heb ik af kunnen bouwen van medicijnen en ben sinds 1 februari vrij van die tabletten. Ik heb op aanraden van ggz advies gekregen volgende week heb ik afspraak bij mijn huisarts. Wil zelf graag een hoofdscan hebben ,ook omdat ik in het verre verleden een kleine Tia heb gehad ( mijn vader was dement ) .Wat raad u mij aan ?

Antwoord

Hoi A,

Dank je wel voor je vraag. Het hoofd zit ingewikkeld in elkaar. Zo is het brein de regisseur van prikkels en gewaarwording. Dus het feit dat je gewaar wordt dat je hoofd schade heeft -en stel dat dit inderdaad zo is - dan wordt dit bericht ten tonele gebracht door een regisseur met hersenschade. Tja, en dat is een lastige, want wat is nou waar?

Een hersenscan kan iets tonen, maar niet jouw gevoel van dat er iets mist. Om daar te beginnen zou ik je adviseren om dat te gaan erkennen en dan kom je in een heel ander proces terecht, die van rouw en verlies.

En dat is weer een onderdeel van erkennen dat je niet meer de oude bent maar aan het groeien bent naar een nieuwe 'ik' en dat is weer herstel!

En het mooie: die vibe rondom herstel, daar smult een brein van. Want dat zijn positieve verbindende prikkels die je kan generen door met anderen in contact te komen over wie jij bent, wat je verhaal is. Er komen emoties bij, herinneringen, wow je brein wordt dan enorm aan het werk gezet.

Met een beschadigde regisseur is dat ook een lastige klus voor het brein. En dan kom ik weer op wat feitelijk bekend is. Het brein is neuroplastisch. Het kan nieuwe verbindingen aangaan, beschadigde delen over laten nemen door gezonde delen, etcetera.

Een zenuwuitloper doet er zo'n twee jaar over voordat iemand met zenuwletsel aan een arm weer gevoel heeft in zijn vingers. Geen idee hoe lang een brein erover doet om zichzelf weer in shape te krijgen, maar ik denk dat dit een proces is van tientallen jaren, mits de omgevingsfactoren gunstig zijn: positieve prikkeling én de rust om deze prikkels te verwerken. De sauna in en wisselbadjes voor het brein dus, bij wijze van spreken.

Een tia zie ik lichamelijk als: teveel druk hebben gezet en wellicht ben je iemand van "ik moet mijn best doen" dus hoe moeilijker het is hoe meer je jezelf onder druk zet? Dus hoe ontdruk je jezelf, hoe kan je stress omzetten in actie en na de actie rust vinden om te ontstressen. Zorgen dat je veel slaapt, dan kan je brein met alle processen aan de slag, onbewuste, herstelgerichte, en lichamelijke.

Tot slot: het vergeten is dus omgedacht: het is niet weg, maar het lukt je niet aan om de weggezette info weer boven water te krijgen. Wanneer je stress hebt hierover, krijgt je brein er een taak bij (stress weer wegnemen).

Als je het erkent en je gaat elke dag een spelletje doen om je brein te oefenen, dan wordt het nog leuk ook! Zijn daar ook niet veel tools voor, ook rondom dementie? Zelf muziek maken, muziek luisteren? Iet van het heden, bijvoorbeeld een krant verknippen en een collage maken met herinneringen van vroeger? Ik noem maar wat..

Dat brengt me op vaktherapie. Ga eens kijken of dat iets voor je is.

Heel veel succes met je hoofd en met jezelf-als-lijf-waar-een-hoofd-op-zit en waar je in zijn geheel iets mee wil, doe wat goed voelt.

Zo ben ik het in ieder geval steeds aangegaan en het heeft mij enorm geholpen.

Hartelijke groet, Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 14 februari 2019
  • Deel deze pagina: