Main content

In de zomer van 2012 was Rik opgenomen voor een ernstige depressie. Hij blowde af en toe. Naar aanleiding van een van die sessies had hij een levensveranderende ervaring. Ineens was de werkelijkheid anders. Daarover schrijft hij in deze blog.

Ik luisterde naar Offshore van Chicane toen het toesloeg; ik begon uit mijn lichaam te breken. Naarmate ik de connectie met mijn lichaam verder verloor, kwam er een enorm gevoel van betekenis opzetten.

Daarnaast werd ik me bewust van een aanstaande existentiële gebeurtenis. Ik realiseerde me dat ik geen controle meer had over wat er gebeurde en een enorme paniek overviel me.

Ik heb daar, in de tijdloosheid van hogere sferen, een openbaring gehad. Een inzicht in het fundament van deze Aardse realiteit.

Alsof ik God recht in de ogen keek

Nadien heb ik nog maanden zeer specifieke restverschijnselen ervaren. Een plek op mijn voorhoofd, tussen mijn wenkbrauwen, brandde zodanig dat ik onder andere veel moeite had met slapen.

In de chakra-theorie noemen ze deze plek Ajna; het voorhoofdchakra. Dit chakra staat voor inzicht en bewustzijn, en was duidelijk overbelast door wat ik had ingezien.

Mijn behandelaren zetten dit 'anders zijn' direct weg als een door cannabis geïnduceerde psychose

Het was duidelijk dat ik het niet zo zag. Ik herinner me dat een behandelaar me toendertijd adviseerde om paracetamol te nemen tegen mijn ‘hoofdpijn’.

Voor mij gaf dit aan hoe weinig men daar eigenlijk begreep van wat er aan de hand was. Ik kon ze niet bijbrengen dat het een verstoring op energetisch niveau betrof, en dat het dus geen fysieke pijn was.

Tot op de dag van vandaag weiger ik te aanvaarden dat het gebeuren enkel een psychotische beleving was. Sterker nog, ik geloof nog altijd dat de essentie van wat ik heb gezien, werkelijk is.

Dit is geen verhaal op zich. Er zijn zoveel mensen die een ontwrichtende spirituele ervaring doormaken, welke zonder pardon als psychose wordt weggezet. Dat vind ik kwalijk.

De term psychose mag geen verzamelbak zijn voor niet te duiden mystieke ervaringen

Behandelaren hebben niet het recht om een dergelijke diepgaande ervaring te devalueren tot iets ziekelijks en onbetekenends. Ieder mens heeft recht op zijn eigen waarheid en waarheidsvinding.

Spiritualiteit is in de geestelijke gezondheidszorg een thema dat te weinig oprechte aandacht krijgt. En hoe graag de medische wetenschap ook pretendeert tevens op dit gebied de waarheid in pacht te hebben, dat heeft ze niet. De medische wereld heeft geen allesomvattend begrip van de kosmos.

Ik heb me dan ook totaal niet erkend gevoeld in mijn ervaring. Hierover heb ik later een gedicht geschreven:

 

Ongewoon                      

 

Al kan jij niet verklaren

Wat ik heb ervaren

Ik ben daar toch geweest

 

In naam van Niemandsland

Is er niemand

Die dat ontkennen kan

 

En toch het lef te pretenderen

Dat wat jouw zicht beperkt

Mijn handicap zou zijn

 

Wel, als de grijze massa

Mijn licht benauwen moet

Dan leef ik wel in ongenade

 

Laat hij die voor zijn waarheid

Door het vuur zou gaan

Nu dan ook in vlammen treden

 

Het mag duidelijk zijn dat ik een voorstander ben van meer erkenning van de spirituele, religieuze of mystieke ervaring binnen de GGz.

Er is ook niks mis met onderkennen dat een ervaring anders of onvoldoende wordt begrepen

Laten we ons richten op het functioneren en welbevinden van een individu en laat het persoonlijk verhaal intact.


Rik Verweijen is expert bij het eSpreekuur-panel van PsychoseNet. Daarnaast is hij actief als ervaringsdeskundige bij Vitale Verbindingen te Arnhem.

Meer informatie:

Fotocredits: Rik Verweijen

Jouw verhaal op deze site?

Wil je zelf een bijdrage leveren aan deze site klik dan hier

Reacties:

  1. Heel mooie blog.
    Ik heb bijna dertig jaar geleden een mystieke ervaring gehad. Mijn psychiater zei destijds dat het een waan was. Maar in de geschriften van een Middeleeuwse non, die ik moest lezen voor mijn studie, vond ik herkenning. Ik had meer vertrouwen in de non dan in mijn psych 😉 Ik heb trouwens nooit de behoefte gehad om me verder in deze zaken te verdiepen.

  2. GGz behandelaren en vele andere zelfstandige psychologen etc. weten weinig van het energetische lichaam, van kundalini en van de aard van spirituele crises en verlichtingservaringen. Hoe energie kan blokkeren of juist (te vroeg) openen kan. Hoe je zulke ervaringen begeleiden moet, die allen de vraag in zich dragen: wie ben ik werkelijk. Waarbij ervaringen die voorbij gaan aan het ik, de psersoonlijkheid, het denken en emoties voor kunnen komen, ervaringen van gelukzaligheid alsook diepe wanhoop, angst, vervormingen in het denken etc. Men kan hallucineren maar ook waarachtige mystieke waarheden beleven. Vaak gaat het om plotseling ontstane ego-conflicten doordat de ongeoefende persoon nog hechting ervaart aan persoonlijkheid en conditioneringen. GGZ etc weet niet dat dit existentiele crises zijn die ander soort benadering en behandeling nodig hebben, al kan er wel manie en psychose door ontstaan en zeker ook depressie. Gronden, gronden en nog eens gronden samen met ademhalingsoefeningen kunnen iemand weer contact met werkelijkheid geven en een leraar zoeken die bekend is met ku7ndalini is zeker een pre(ervaringsdeskundig). Lukt dit niet dan in jezelf informeren via internet, de grote huidige en vorige meesters/guru’s opzoeken helpend. Je vindt daar antwoorden die je kunnnen verklaren wat er met je gebeurt. Eckart Tolle, Thich Nath Hanh, Mooji, Robert Adams, Maharshi Ramana, etc. Zelf heb ik ook een langdurige psychose gehad n.a.av. kundalini bewegingen. Werken met energie en chakra’s was niet nieuw voorme. Medicatie heeft me wel geholpen samen metmij eigen innerlijke kracht er weer uit te komen en te kijken naar betekenis van de beleving. Ik schrijf er nu een boek over. Gelukkig hoor ik steeds vaker dat er verandering in psychiatrie en behandeling moet komen t.o.v. spirituele crises. Met ons allen volhouden wat onze waarheid is en daar voor staan kan helpen daar meer verandering in te brengen, dank voor je verhaal, ook zo voel ik mij weer gesteund. Ik ben niet alleen!

  3. Vooral die laatste zin vind ik heel pakkend : ‘Laten we ons richten op het functioneren en welbevinden van een individu en laat het persoonlijk verhaal intact.’ Wat mij betreft is dat ook echt de taak van de psychiatrie, om de aandacht in de eerste plaats te richten op het lichaam, zodat er op praktisch niveau beter gefunctioneerd kan worden. Er moet altijd ruimte en erkenning blijven voor het persoonlijk verhaal, maar ik vind ook dat de psychiatrische hulpverlening eerlijk moet zijn, dat hun expertise niet ligt in spiritualiteit en dat daarover duidelijk gecommuniceerd moet worden tegen de patiënt…..Zodat de patiënt eventueel andere wegen kan zoeken om antwoorden te vinden voor de inhoud en de verwerking van een ‘psychose’, oftewel een spirituele ervaring.

  4. Ik ben het met je eens Rick dat is ook een Psychose. Ik heb er zelf ook een gedicht over geschreven over mijn partner ik zal hem hier met je delen.

    Deze oneffenheid
    was in mijn hele lichaam
    teveel
    het imperfecte
    was niet mijn deel
    zat niet in mij
    kwam buiten af

    Het was een storing
    in mijn hersenen
    een bloedprop
    die ik wilde vernietigen
    iedere keer
    als ik niet kon uitleggen
    waarom ik ik was
    in het dagelijkse verkeer

    Ik werd gek van de hekjes om mij heen
    helemaal alleen
    trillend op de aarde
    zonder leuning
    op de trap
    van het bestaan
    ik was blind
    en kreupel
    het was een worsteling
    om daar mee om te gaan

    De tijd
    heeft mij van
    alle vergroeisels in mijn hersens
    bevrijd
    door in de kern echt te bestaan
    kon ik alle leed
    en ellende uiteindelijk
    uit mijn lichaam en geest laten gaan

    wat blijft zijn de zwarte gaten
    in mijn herinnering
    van er te zijn in kritieke toestand

    Ik werd iedere keer, jarenlang
    stelselmatig door iets of iemand
    geduwd naar de rand

  5. Zulke spirituele ervaringen zijn helemaal niet voor je geest. En zeker niet met middelen. Ik heb ook ervaringen, zonder drugs maar heb er niet naar geluisterd en naast me neer gelegd. Het feit dat je zoekt kan ook inhouden dat je nooit iets zal vinden. We leven toch al in het doolhof van het leven. Ik houd er niet van om te zoeken, spirituel, wetenschappelijk, psychologisch

    Ik hou de dingen graag eenvoudig.

  6. Helemaal eens met Monique en Rik. Het is wat in de VS “born again” heet. Je ziet en ervaart dat alles samenhangt en dat God/Liefde bestaat.
    Vroeger dachten wetenschappers ook een tijdje dat liefde tussen babies en moeders niet bestond en dat moest bewezen worden met proeven met apen.
    John

  7. Het verhaal van Rik herken ik terug bij veel van de mensen die ik begeleid in de GGZ. Ze noemen het liever geen psychose, eerder een spirituele ontwaking. Er komt inzicht, omdat je als het ware in hogere sferen vanuit je hogere zelf een bredere allesomvattende blik hebt. Het is helend hier met elkaar over in gesprek te gaan, wat je overkomen is kunt delen, dat het wordt verstaan.

    Hierin zit mijn kracht als bruggenbouwer het beste uit twee werelden bij elkaar te brengen.
    Groet Monique

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *