Main content

Sinds haar vader besloot om zijn leven te beëindigen, merkte Mieke dat de benaming daarvan nogal gevoelig ligt. “Voor sommigen is het woord zelfmoord kwetsend. Wat mij kwetst is als er wordt verwacht dat ik het woord niet gebruik.”

Waarom ik het zelfmoord noem als ik over mijn vaders overlijden praat?

Met die vraag werd ik vorig jaar op het matje geroepen. Telkens als ik met haar over mijn vader praatte, en de manier van zijn dood benoemd moest worden, had ze het over zelfdoding. Ze sprak het woord bijna fluisterend uit. Alsof ze bang was dat iemand het zou horen.

“Omdat hij van mijn moeders flat af gedoken is, zijn hoofd niet meer toonbaar was, en ik daarom het woord zelfmoord een passende term vind.”

Ik antwoordde bitsig. De vraag maakte me behoorlijk pissig. En nog steeds, kan ik niet ontkennen.

Het was niet de eerste keer dat ik hierop aangesproken werd. Ook over mijn blogs is mij regelmatig gevraagd om het woord zelfmoord te vervangen door zelfdoding. Of: suïcide, zelfgekozen dood, van het leven beroven. Aan termen geen gebrek.

Ik heb wel ondervonden dat deze bewoording gevoelig ligt

En niet iedereen dezelfde mening deelt hierin. Logisch, we zijn mensen. En dat hoeft toch ook niet? Dus respecteer ik dat voor sommige nabestaanden het woord zelfmoord kwetsend is. Ze daarom zelfdoding gebruiken. Voorheen ging ik daarin mee. En kwetste ik mezelf.

Ik, persoonlijk gezegd, krijg namelijk van het woord zelfdoding echt de kriebels. Alsof we wegens verzachtende omstandigheden de daad daarmee minder heftig maken. Het strookt voor mij niet met de gewelddadige manier waarop mijn vader gestorven is.

Wat ik vooral pijnlijk vind is dat, als je zoiets mee moet maken, je er niet in je eigen woorden over kan praten

Dat ik me steeds moet verantwoorden waarom ik een bepaalde term gebruik. Alsof het een scheldwoord is.

Heel lang heb ik ook bewust geen blog geschreven hierover. Een van mijn grootste gaven is namelijk om rekening met andermans gevoelens te houden. Een aangeleerd talent als kind van ouders met psychische problemen.

Maar toen ik laatst vernam dat er een groep is die zich hard maakt om het woord zelfmoord uit onze taal te verbannen, vond ik dat er ook best eens aandacht mag worden gegeven aan degenen die, net als ik, dit woord wel toepasselijk vinden.


Mieke Terlouw verloor in 2016 haar vader aan zelfmoord. Ze schreef hier een boek over: ‘In de waan van het leven’. Mieke werkt als vrijwilliger op de redactie van PsychoseNet en ze geeft les als yogadocent.

Heb je hulp nodig? 113 Zelfmoordpreventie Nederland -> 0900 0113 en 113.nl. Openingstijden: 24 uur, 7 dagen per week

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi Mieke, klopt het dat je best wel een groei hebt doorgemaakt, omdat je nu zover bent dit te kunnen schrijven?
    Ik vind het moedig! En goed voor jezelf vooral. Niet meer voor anderen verzachten, maar jouw gevoel uitdrukken mogen.
    Ondanks de schrik van alle kritiek voorheen.

    1. Dankjewel Roos voor je bericht. Mooi dat je dit eruit opmaakt. Want dat klopt inderdaad; ik heb mogen leren voor mezelf op te komen. Het heeft even geduurd 😉

  2. Beste Mieke,

    Dank voor je blog waar ik graag kort op wil reageren.

    Mijn vader maakte 40 jaar geleden zelf een eind aan zijn leven. Wanneer ik daaraan terugdenk of erover praat komt ook bij mij nog steeds vaak dat woord zelfmoord naar boven. Dat heeft meer met mijn gevoel dan met mijn verstand te maken. Ik begrijp heel goed dat anderen hierover heel anders kunnen voelen of denken.

    Mijn denken over het woord zelfmoord is de loop van al die jaren veranderd. Ik ben me er nu veel meer dan vroeger bewust van welk woord ik voor de dood van mijn vader gebruik: ‘zelfmoord’, ‘suïcide’ (wat voor mij heel abstract klinkt) of ‘maakte zelf een eind aan zijn leven’. Maar ik gebruik dat woord zelfmoord, als ik over de dood van mijn vader nadenk of als ik daarover met iemand praat, soms nog steeds. En net als jij zie ik niet in waarom dat verkeerd zou zijn.

    Welke woorden mensen gebruiken om iets aan te duiden is ingewikkeld als emotioneel. Woorden hebben een emotionele lading die in de tijd verandert. Dat gaat vanzelf. Ik denk dat het beter is om dat te laten gebeuren en daar begrip voor te hebben dan om mensen te willen verbieden om bepaalde woorden, zoals zelfmoord, niet meer te gebruiken. We helpen elkaar meer door begrip te hebben voor die veranderingen, door niet te snel te oordelen en door hier eerlijk met elkaar over te praten.

    Als we dat niet doen creëren we tegenstellingen die er niet zijn. Dan spannen we het paard achter te wagen. Het logo van 113Online bevat niet voor niets het woord ‘zelfmoordpreventie’.

    hgr, Peter

      1. Your mentor, Jim van Os, is a joker. He has time and again demonstrated his tendency to lie (to protect his guild), and to see if the lie sticks. If your interested, I can give many examples.

    1. Peter de Groot, die profiteert van afbouwstrips, het kost maar 10x zoveel, maar ja, we moeten allemaal ergens ons geld vandaan halen om te overleven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *