Main content

 

Vreemd

Geen golven

Ik tast af

Rust in de baai

Uitvaren

 

 


Jeroen Kloet is psychiater en blogt op persoonlijke titel. Hij is initiatiefnemer van het Anti Stigma Café, een initiatief om stigma rondom psychische kwetsbaarheden te doen verminderen. 

Een elfje is een dichtvorm. Een elfje schrijven is een vrij eenvoudig schrijfmiddel om creatief met je eigen herstel aan het werk te gaan. Wees (ook) zo vrij om te reageren aan de hand van een elfje. 

Fotocredits: Jeroen Kloet
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi Frans

    Elke mening mag er zijn, dank je wel ook voor jouw mening. Je bent erg stellig in wat je vindt. In hoeverre kan je nieuwsgierig zijn naar de andere kant van het verhaal? En waar komt jouw stelligheid vandaan? Heb je ervaringen gehad in contact met hulpverleners, waarin dit niet goed verliep?

    Heb je wel eens cliënten gevraagd naar hun ervaringen met hulpverleners die zelf ook cliëntervaringen hebben? Wat mij betreft gaat het vooral daar om. Iedereen kan vinden dat het onverantwoord is, maar wat als cliënten zelf ervaren dat dit contact zinvol is geweest en hem/haar een stap verder brengt in herstel?

    Dat deze mix van professioneel en methodisch handelen in combinatie met levenswijsheid, juist veel meer toevoegt dan het traditionele handelen dat van oorsprong was gebaseerd op professionele afstand?

    Van ‘sociale afstand’ is nog nooit iemand beter geworden. Sterker nog, onderzoeken wijzen uit dat de relatie tussen cliënt en hulpverlener van zeer grote invloed is op het slagen van de behandeling, los van de inhoudelijke behandeling zelf. https://www.ggznieuws.nl/home/relatie-tussen-behandelaar-en-patient-bepaalt-succes-behandeling/

    Je hebt zelf een duidelijke voorkeur, jou geeft het klaarblijkelijk geen vertrouwen als je hulp vraagt aan iemand die zelf zijn kwetsbaarheid als mens ook toont. Dat kan ik me goed voorstellen, want houvast nodig hebben vraagt wel om een stevige basis.

    Wel vind ik dat je er vanuit kan gaan dat een ieder die aan het werk is, verantwoordelijkheid heeft en neemt om deze basis te hebben in contact met de hulpvrager. Mijn ervaring is dat dit prima naast elkaar bestaan: En stevig staan in je professie én jezelf als mens tonen.

  2. Beste Frans,

    Een duidelijke stelling en ook de reden waarom ik hier toch graag op reageer. Reeds sinds mijn puberteit kamp ik al met genoemde kwetsbaarheid. Toch heeft me dat er niet van weerhouden om jarenlang goede zorg te leveren. Dat is tenminste wat ik van collega’s, cliënten en familie terug kreeg. Nu ik momenteel terug ben gevallen en ziek ben geworden heb ik uiteraard besloten de zorg tijdelijk te staken . Stabiliteit is essentieel om goede zorg te kunnen bieden. Dat is voor iemand die kampt met bijvoorbeeld suikerziekte niet anders. Een tijdelijk niet in staat zijn tot werk is aan de orde. Maar juist het feit dat klachtenvrije perioden lang kunnen bestaan en mijn capaciteiten als psychiater dan onaangetast zijn maken dat ik in mijn beleving prima in staat ben om mijn werk uit te voeren zodra dat weer verantwoord is. Uit uw boodschap begrijp ik dat ieder psychisch kwetsbaar mens dit beroep niet uit zou kunnen oefenen. Juist die discussie is essentieel. Want velen naast mij binnen de zorg kampen met kwetsbaarheden op dit vlak maar durven het niet te uiten vanwege de angst voor stigma. Dat is precies wat hier nu gebeurt. U kent mij niet en u weet ook niet hoe ik mijn werkzaamheden uitoefen. Terwijl u daar wel een forse uitspraak over doet. Het lijkt mij veel interessanter om hier een goede discussie over te voeren met elkaar. Ik begrijp uw zorg namelijk wel maar ik vind generaliseren hierin niet helpend.

    Met vriendelijke groet,
    Jeroen Kloet

  3. Ik kan niet dichten. Maar weet wel dat je als arts moet stoppen met je professie als je zelf ernstig psychisch ziek bent. Als psychiater kun je onmogelijk je werk doen als je zelf ernstig psychisch ziek bent. Elke patiënt verdient een gezonde arts aan zijn bed. Niet een ernstig psychisch zieke arts die probeert nog een beetje zijn vak uit te oefenen. Het is totaal onverantwoord. Menno Oosterhof is ook zo’n geval. OCD en psychiater. Als neurotisch mens probeer je nog arts te zijn en te diagnosticeren. Totaal onverantwoord!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *