Main content

Naar mijn mening zijn veel zogenaamde psychiatrische ziekten symptomen, staan ze niet op zichzelf maar zijn ze veroorzaakt door bepaalde gebeurtenissen of omstandigheden.

Ieder mens heeft een kwetsbare schakel, ieder mens kan breken. Zelf heb ik daarin het een en ander meegemaakt, en velen heb ik erover gesproken.

Een aantal rode draden vallen mij op als ik kijk naar mensen met een psychische kwetsbaarheid:

  • Velen hebben een knik in de hechting of algeheel het vertrouwen in de ander verloren. Soms al in de wieg, soms veel later.
  • Velen hebben in hun leven iets heel ergs meegemaakt, een ontwrichtende levensgebeurtenissen (trauma) zoals bijvoorbeeld de dood van een naaste of geliefde , of verlies van werk en dus toekomstverwachting.

Gebeurtenissen zoals hiervoor beschreven, soms zelfs in combinatie, kunnen maken dat de realiteit onaanvaardbaar is geworden en mensen daarvan weg willen vluchten. Soms door het kopen van een staatslot, een fles wijn of andere verdovende middelen. Het kan ook gebeuren dat iemand breekt en er vervolgens een ernstige psychiatrische aandoening ontstaat.

Geen mens kan voor een ander bepalen wat iemand kan verdragen, sterker nog, iedereen kan breken

Een psychische aandoening kan iedereen overkomen, niet zelden doordat de gangbare realiteit te pijnlijk of ondragelijk is geworden. Een gevolg kan zijn dat men wil, of zelfs moet, vluchten.

Zoals vluchten in een fantasie, en wanneer dan ook het contact met anderen verdwijnt de fantasie (psychose?) werkelijkheid lijkt te zijn geworden.

Zoals geen lichtpunt meer zien in het leven en wanneer alle zingeving is weg (depressie?)

Zoals vluchten uit de realiteit met diverse voorhanden(verdovende) middelen.

Zoals het heen en weer schieten tussen uitersten (bipolaire stoornis?)

Zoals handelen vanuit niet altijd terecht wantrouwen (paranoia?)

Een ieder kan op een ander punt breken en verdwijnen uit de op dat moment niet te verdragen realiteit

Stilstaand bij het bovenstaande lijkt het me duidelijk dat alleen pillen, die weliswaar acuut lijden kunnen verzachten, nooit alleen de oplossing kunnen zijn. De huidige inzichten tonen ook aan dat er meer mogelijk is, zowel binnen als buiten de GGZ. Bijvoorbeeld CGT, EMDR, maar vooral compassie en respect van de ander voor hetgeen hij of zij heeft doorstaan.

Sommigen voelen veel en heftig

Een gave en een vloek, een kracht en een kwetsbaarheid, ieder zijn weg om daar de balans in te vinden. Ervoor kiezen daarbij hulp te aanvaarden kan het verschil tussen leven en dood zijn.

Dat ik nog (bewust) leef is voor het grootste deel te danken aan dat mijn realiteit inmiddels zeer acceptabel is geworden. Het leven kan momenten en periodes van pijn en ellende hebben maar ook momenten van geluk en voldoening. Hou de hoop op het laatste .


Russell Cummins – ervaringswerker, persoonlijk begeleider, kwartiermaker ervaringsdeskundigheid.

Lees meer van Russell:

photo credit: pexels.com
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Mijn zoon van 28 jaar heeft een psychose (de 2e binnen een half jaar)en is voor de 2e keer opgenomen op een gesloten afdeling van de ggz,wat mij zo dwars zit is dat ik zie dat de patienten erg aan hun lot worden overgelaten op deze afdelingen,de eerste opname was in haarlem en nu is hij in hoofddorp.mijn zoon heeft veel meegemaakt in zijn leven maar daar is mijns insziens niet veel aandacht voor,ik heb dit aangekaart omdat hij tussen de 2 psychoses ernstig depressief was,hij woont bij mij en hij lag meer in bed dan dat hij op was en was erg ongelukkig,dit probleem was er ook voor zijn 1e psychose ivm een relatiebreuk na 11 jaar en t failliet gaan van zijn bedrijf,kreeg als antwoord van de ggz dat hij te wankel was voor therapie,hij heeft vanaf t begin van zijn 1e opname wel antipsychotica,lorazepam,antidepressiva en promethazine voorgeschreven gekregen en neemt dit ook in,maar heeft dus toch een 2e psychose nu.ik ben zo langzamerhand wanhopig omdat ik hem zo zie lijden en hij ook op de afdeling waar hij nu is weer zo eenzaam aan zn lot wordt overgelaten met zn angsten(hij is in de waan dat alle buren in de straat geld verdienen over zijn rug met de filmpjes die hij via youtube bekijkt en hoort ze praten over hem vermoorden omdat hij hier achter is gekomen,zo triest,voor hem de waarheid,een wanhopige moeder

  2. Erg wijs! Zelfs mijn irrationele angsten, steken de kop op bij life- events. Ik kan blijkbaar niet anders reageren. Leven heeft inderdaad ups en down, maakt het dat juist niet leefbaar?

    1. dat zou idd ook een overeenkomst kunnen zijn, de realiteit is onaanvaardbaar , iemand kan zich ook een vreemde voelen in eigen lijf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *