Geachte meneer Corstens,
Recent heb ik de documentaire ‘Mijn woord tegen het mijne‘ gezien. In de documentaire wordt er expliciet niet ingegaan op specifieke classificaties van de mensen die bij u in therapie komen, en toch knaagt er iets aan mij.
Online gaan er namelijk verhalen rond over dat de documentaire mensen doet denken aan DIS. En ook in een lotgenotengroep lijken mensen nu opeens ‘begrip’ te hebben voor mensen met DIS.
Maar kunt u mij nu helder uitleggen waardoor uw werk zich onderscheidt van therapie gedaan door behandelaars die gespecialiseerd zijn in het behandelen van DIS/AGDS. Ik heb namelijk ook het een en ander gelezen van u, en uit die stukken lijkt u vooral gespecialiseerd te zijn in het behandelen van mensen met psychose/schizofrenie.
Ik hoor het graag.
Antwoord
In de film hoort u mij gesprekken hebben met stemmenhoorders en hun stemmen. De stemmenhoorders die ik in de film spreek hebben zichzelf gemeld voor de film, met als doel het taboe te doorbreken. Ik zie dit niet als therapie, maar het is wel therapeutisch.
In de behandeling die wij hebben ontwikkeld ‘Talking with Voices‘ en onderzocht (in Engeland, Eleanor Longden) onderscheiden wij vier fasen:
- Ontwikkelen van een toolbox van maatregelen die je kunt nemen als je overweldigd wordt door de stemmen;
- Maken van een construct: wie of wat representeren de stemmen en welke problemen worden door de stemmen gerepresenteerd (aan de hand van een deel van het Maastrichts Interview);
- In gesprek gaan met de stemmen en het verbeteren van de relatie tussen stemmen en stemmenhoorder;
- Overdracht naar andere begeleiders/naasten.
Wij werken niet met de diagnoses waar u aan refereert. Het construct noemen we een ‘persoonlijke diagnose’. Er is enorm veel overlap tussen wat ‘psychotisch’ en ‘dissociatief’ wordt genoemd. Bij het eerste krijg je pillen, bij het tweede als het goed is therapie. Dat moet veranderen. Stemmen horen is een dissociatief verschijnsel, in mijn ogen.
Er is een relatie met de levensgeschiedenis en stemmen hebben de intentie je te beschermen.
Veel wat wij doen met stemmen wordt al lang gedaan in de behandeling van mensen met DIS. Maar ook behandelaars van DIS lijken schizofrenie en DIS te kunnen onderscheiden – ik ga die discussie niet aan omdat ik hem vruchteloos en soms schadelijk vind.
Beantwoord door: Dirk Corstens op 22 september 2026
