Main content

Vraag

Onze dochter (eind 40) met de diagnose schizofrenie woont nu bijna 10 jaar in een beschermde woonvorm.

Kort nadat ze hier ging wonen heeft ze het contact verbroken met haar broer en ouders. Eveneens heeft ze toen aangegeven dat er geen informatie mocht worden verstrekt. Met heel veel moeite zijn we toch, mondjesmaat, een klein beetje op de hoogte gehouden.

Haar huidige situatie is als volgt: ze komt al bijna twee jaar niet buiten, heeft met niemand contact, behoudens een keer per week met haar begeleider en een keer per 2 weken met een SPV’er.

Haar fysieke toestand is dusdanig dat ze praktisch niet meer kan lopen. Ze heeft haar medicatie in eigen beheer. Op diverse pogingen van onze kant om contact te krijgen wordt niet gereageerd. Door zorgverlening wordt steeds gezegd dat als onze dochter niet wil er geen actie wordt ondernomen om haar te motiveren voor bijvoorbeeld een bezoek aan de huisarts.

Is dit de normale behandelmethode in deze situatie?

Een bezorgde moeder.

Antwoord

Beste bezorgde moeder,

Dank voor je bericht - wat een schrijnende situatie, voor haar en voor jullie.

Inmiddels is breed bekend dat je als hulpverlener, als er sprake is van een betrokken en bonafide familie, best met de familie mag praten, mits je geen details van gesprekken of behandeling met de patiënt 'lekt'. Je kunt dus best in algemene termen vertellen hoe het gaat, zeker als de familie betrokken is.

Een belangrijke kwestie is de mate van wilsbekwaamheid. Als de patiënt niet of partieel wilsbekwaam is - vanwege psychose bijvoorbeeld - is de hulpverlener niet gebonden om met alles mee te gaan wat de persoon wil. Soms weegt het recht op zorg/behandeling zwaarder dan het recht op autonomie en mag de hulpverlener dingen doen ook al wil de patiënt dat ogenschijnlijk niet.

Dus de vraag is of er medisch gezien dingen nodig zijn die zij vanuit (partiële) wilsonbekwaamheid tegenhoudt maar die eigenlijk zouden moeten worden opgevolgd.

Kan ik niet overzien maar kun je wellicht voorleggen aan het team...

Hope this helps,

Jim

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 65+
Beantwoord door: Jim van Os op 23 september 2020
  • Deel deze pagina: