Main content

Vraag

Ik heb 12 jaar citalopram gebruikt en wilde daar heel graag mee stoppen. Met behulp van taperingstrips ben ik in drie maanden van 20 mg naar 0 mg gegaan. Sinds het stoppen, inmiddels zes weken geleden, ben ik heel emotioneel. Ik moet vaak huilen (wordt wel al wat minder) en voel me uitgeput. Alsof ik nu veel beter voel dat ik mijn grenzen voorbij ga en teveel van mezelf vraag.

Al jaren heb ik het gevoel dat ik uitgeput ben, maar door de citalopram bleef ik voor mijn gevoel meer in de overlevingsstand en ging ik maar door; ik kon toen ook helemaal niet huilen en had het gevoel al mijn emoties vast te zetten in mijn lichaam, waardoor ik heel moe werd. Ik heb burn-out klachten, maar voel me niet depressief.

Mijn huisarts wil dat ik weer start met de citalopram, terwijl ik juist blij ben dat ik eindelijk weer emoties voel en blij ben dat ik er eindelijk vanaf ben.

Als ik nu weer start met citalopram, is dat dan voor de rest van mijn leven? Is het na het stoppen met antidepressiva normaal dat ik zo emotioneel ben? En kan een huisarts beslissen over het wel of niet opnieuw nemen van antidepressiva of is het verstandiger om een oordeel van een psychiater te vragen? Ik heb nu namelijk een beetje het gevoel dat de huisarts er wat gemakkelijk over denkt, terwijl ik echt heel graag zonder antidepressiva wil als het mogelijk is.

Antwoord

Beste R.,

Je huisarts bedoelt het goed maar om nu weer op de antidepressiva te gaan lijkt me niet echt verstandig.

Het is normaal dat je emotioneel bent.

Als je stopt met antidepressiva wordt de slapende tijger van de 'oppositional tolerance' wakker - het brein is over de jaren steeds meer gaan 'vechten' tegen de medicatie, en als je dan stopt slaat het door de andere kant op en krijg je onttrekkingsverschijnselen zoals emotionaliteit.

De medicatie nu weer gaan opbouwen kan weer allerlei effecten hebben op de oppositional tolerance die de huisarts waarschijnlijk niet goed kent c.q. kan overzien.

Ook speelt dat antidepressiva werken omdat ze mensen een beetje onverschillig maken. Je bent dus niet meer gewend om emoties te voelen en die komen nu naar boven. Je moet dit weer leren integreren in je bestaan.

Aangezien je trauma's hebt gehad in het leven is dit een extra factor die speelt, want trauma gaat ook in je lichaam zitten en dit kan interacteren met de afbouw van medicatie.

Kortom, mijn advies is om een second opinion te zoeken in de psychiatrie. Je huisarts kan verwijzen.

Greetz Jim


Biografie Jim van Os

Prof. dr. Jim van OsVoorzitter Divisie Hersenen, UMC Utrecht. Hij is tevens verbonden als Visiting Professor Psychiatric Epidemiology aan het Institute of Psychiatry te Londen. Hij is sinds 2011 lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en werd in 2016 benoemd tot Fellow van King’s College London

Jim van Os werkt op het raakvlak van ‘harde’ breinwetenschap, gezondheidszorgonderzoek, kunst en subjectieve ervaringen van mensen met ‘lived experience’ in de GGZ. Hij staat sinds 2014 op de Thomson-Reuter Web of Science lijst van ‘most influential scientific minds of our time’. In 2014 kwam zijn boek De DSM-5 Voorbij uit, en in 2016 het boek Goede GGZ! (samen met Philippe Delespaul e.a.).

Lees hier meer over Jim van Os. Of volg Jim op LinkedInFacebookTwitter en YouTube!

Meer informatie over medicatie:

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 35-50
Beantwoord door: Jim van Os op 13 oktober 2021
  • Deel deze pagina: