Main content

Vraag

Ik heb een oud-collega als vriendin die ik jaarlijks zie. Zij is eerder minstens een keer opgenomen toen zij in een psychose was.

Nu heb ik het gevoel (ze was de laatste keer dat ik met haar afgesproken had was ze heel manisch) en lees ik haar verhalen op FaceBook dat ze hier weer in dreigt te geraken, zo gaat ze naar het politie bureau en wordt daar weggestuurd of stort zich in een keer op bijvoorbeeld het vrijwilliger willen zijn bij het een museum en bezoek dat iedere week met de trein en wordt daar ook vriendelijk verstaan gegeven dat ze geen vrijwilliger daar kan zijn.

Kan ik mijn zorgen aan haar kenbaar maken en zo ja hoe kan ik dat het beste aanpakken?!

Antwoord

Wat een liefdevolle vraag en wat schrijf je bescheiden. Mijn eerste reactie, nou ja zo dus, met deze toon en met deze intentie.

Geef haar terug (in een echte ontmoeting) wat je ziet in jouw beleving van de werkelijkheid. Grote kans dat dit niet wordt erkend want dat is juist een onderdeel van het ziek zijn.

Nu gebeurt dit welles-nietes sneller in een een op een contact. Dus met een paar mensen uit haar netwerk (die zij vertrouwt) dit gesprek aangaan kan helpen. En de zorgen zonder te dwingen met elkaar bespreken. Heb je iets van ons nodig, wat kunnen we voor je doen? En ook: wat ga jij doen met onze zorgen? en mocht je niets daarmee willen doen, kan je toestaan dat wij wel onze zorgen elders uiten. Bijvoorbeeld huisarts. Zo deel je de verantwoordelijkheid en adresseer je waar deze hoort, vanuit een signalerende functie.

Dus liefdevol om iemand heen gaan staan, open dialoog creëren, verwachtingen uitspreken en laten merken dat je er voor iemand bent. Zo ver als kan de regie bij je vriendin laten. Als r samenwerking is, kan je een samen een signaleringsplan maken, of een tijdelijke nood sms of whatsapp groepje.

En helaas, de GGZ is weinig toegericht op preventie. Dus als het toch weer een valpartij wordt, dan is dat lastig om toekijkend dit te zien gebeuren. Weet dan ook dat dit vallen een leerproces is of kan zijn voor je vriendin. Het vallen gebeurt, het helpen met opstaan en de draad weer oppakken is dan het enige wat je kan doen.

Sterkte ermee,

Hartelijke groet Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 8 oktober 2019
  • Deel deze pagina: