Main content

Vraag

Mijn zoon van 40 jaar heeft een bipolaire stoornis en veel last van psychoses. Dit is naar voren gekomen sinds hij op zichzelf woont. Ook is hij erg angstig.

Hij is onder behandeling in de specialistische GGZ.

Ik wil iets voor hem betekenen maar weet niet hoe. Hij negeert ons het liefst en hij voelt zich bezwaard om ons om hulp te vragen. Ik heb geen idee wat er in hem omgaat.

Hoe kunnen we hem ondersteunen?

Antwoord

Goedendag,

Dat is een lastige situatie waarin u zit.

Zo te horen voelt uw zoon zich door u onder druk gezet en wil hij u niet tot last zijn. Probeer vooral als moeder een luisterend oor te bieden omdat zijn hulpverlener de professionele zorg al op zich neemt.

U kunt wel aan uw zoon vragen hoe hij de hulpverlening ervaart, of hij er iets aan heeft gehad en of hij zich beter voelt dan voorheen. Waak ervoor dat u niet op de stoel van de hulpverlener gaat zitten.

Uw zoon heeft vooral iemand nodig die hem steunt en met hem meedenkt. Sturende adviezen kunnen slecht uitpakken bij mensen met een psychose omdat ze toch al wantrouwend zijn. Dus een luisterend oor en begrip zijn van groot belang om toch te kunnen blijven communiceren met uw zoon.

Veel sterkte gewenst.

Groeten,

Femke

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie null
Beantwoord door: Femke op 17 november 2020
  • Deel deze pagina: