Main content

Vraag

Ik geloof in hogere levensvormen. Sterker nog, ik weet dat ze bestaan. Mij wordt verteld dat het een waan is.

In het algemeen willen gelovigen, ongeacht welk geloof, dichter bij hun goden staan. Het liefst kijken ze hem of haar in de ogen en worden er vragen beantwoord door middel van gesprekken. Zijn deze mensen allemaal schizofreen of psychotisch?

Ik ben heel gelukkig met deze ervaringen en voel me bevoorrecht.

Toch ben ik volgens familie, vrienden en natuurlijk de ggz met hun DSM-bijbel, ziek.

Wat gaat hier verkeerd?

Antwoord

Beste K.,

Uit wat je schrijft maak ik op dat je zelf tevreden bent met jouw geloof in hogere levensvormen. Maar dat je familie en vrienden en de ggz vinden dat je ziek bent. Je hebt gelijk met je opmerking over gelovigen die ernaar kunnen streven dicht bij hun god of goden te staan en gesprekken te voeren. Er zijn in de wereld ontelbaar veel manieren te vinden waarop mensen met hun geloof bezig zijn, en dat heeft niets met ziekte te maken maar kan juist enorm steunend zijn tijdens het vaak ingewikkelde menselijk bestaan.

Ik vraag me af of er andere redenen zijn waarom de ggz en jouw netwerk toch vinden dat er bij jou sprake is van een psychische aandoening. Ik ben zelf een eeuwige twijfelaar wat geloof betreft. Geloof speelde bij mij een rol tijdens een heel moeilijke periode waarbij ik ervan overtuigd was de duivel te zijn en ik god bestraffend hoorde spreken. Ik werd er bang en diep ongelukkig van en zie het zelf achteraf als een psychose. Ik kon in die periode niet goed voor mezelf zorgen, at niet en sliep niet meer. Ook liet ik andere mensen niet meer toe wat ik anders wel deed. In die zin was ik toen ziek en had ik hulp nodig, ook al vond ik dat zelf toen niet.

Ik deel dit om duidelijk te maken dat bij mij het geloof op zich niet het probleem was maar wel de betekenis die het toen voor mij kreeg, en mijn gedrag dat heel anders werd en ook onbegrijpelijk voor mijn omgeving.

Ik weet natuurlijk niet of jij perioden hebt gehad waarbij je anders deed dan gebruikelijk of waarbij de mensen die om je geven bezorgd waren. Mijn advies is toch weer in gesprek te gaan met mensen die dicht bij je staan en te vragen wat zij denken en waarom. Misschien komen jullie dan dichter bij elkaar en wordt het gesprek genuanceerder. Het heeft mij erg geholpen ook al was het soms ook pijnlijk om dingen terug te horen, maar het verdiepte wel het contact. We leerden er allemaal van.

Wat betreft de ggz, de ene hulpverlener is de andere niet, ook niet wat betreft waarde hechten aan de DSM. Een ervaringsdeskundige of hulpverlener met ervaringskennis kan uitkomst bieden. In de volgende zin wordt dit mooi verwoord: in een diagnosevrije ruimte ervaringen delen. Dus niet labelen in ziekte, maar ervaringen delen en van elkaar leren.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Met hartelijke groet,

Clara Koek


Logo biografie Clara KoekClara Koek is psycholoog en psychotherapeut, werkzaam bij GGZ-NHN, en tevens ervaringsdeskundig op het gebied van psychosegevoeligheid. Ze schrijft graag, via deze link vind je alle blogs op een rij die Clara schreef.

 

Deze vraag is gesteld door een man in de leeftijdscategorie 35-50
Beantwoord door: Clara Koek op 4 januari 2022
  • Deel deze pagina: