Main content

Vraag

Ik ben 19 jaar oud en heb veel meegemaakt qua drugs gebruik en alchohol. Ook op een jonge leeftijd van seksueel misbruik en geweld.

Mijn moeder heeft een zware psychose, dus ik vraag me af of ik dat ook snel kan krijgen.. Want ik ben bang dat ik geen normaal leven meer kan volgen. En wat moet ik allemaal ontwijken zodat het niet getriggerd kan worden?

Antwoord

Tjee dan heb je al veel voor je kiezen gehad en nog steeds. Een normaal leven volgen.. Ik snap je vraag maar wat is normaal? En je hebt dit abnormale al meegemaakt dus dat poets je niet weg. Wel kan je leren dit alles een plek te geven en daar mag je een heel leven de tijd voor nemen. Je zult gaandeweg kunnen ervaren dat er al doorheen ploeterend en worstelend er mooie levenslessen in kunnen zitten en je zal een verrijkt mens zijn. Stel je voor dat je veertig bent en een jongere komt naar je toe met een verschrikkelijk verhaal. Je hoeft maar oogcontact te hebben en deze jongere zal zien dat je het begrijpt en weet van binnenuit. Hoeveel troost kan je dan geven! Dat is niet normaal en heel bijzonder.

En dan kom ik meteen op wat je hebt te ontwijken en wat je hebt te leren. Ontwijk situaties die niet goed voelen, omgevingen waar je niet jezelf kan zijn. Ga contact aan met mensen waar je ervaart dat ze oprecht zijn en eerlijk. Ga op zoek naar een plek waar je voelt, dit is mijn huis, hier ben ik veilig en dit is mijn leven en mijn woning en dit pakt niemand mij af.

Niet getriggerd worden is een illusie. Ik snap dat je dat wenst maar hoe zie je dat voor je? Ergens hoog boven in de lucht in een ballon gaan zweven? Ik hoop dat je de moed hebt om bij elke trigger nieuwsgierig te worden naar wat er achter zit. Dan te leren dat dit iets van het verleden is en dat het nu je een ervaring aanbiedt die dat verleden raakt maar dat verleden niet is. Wat is het dan wel? Als je met support dit kan aangaan, dan kunnen open zenuwen helen, dan kan je weer rustig worden, dan krijgt verdriet en rouw een plek en dat wordt het een onderdeel van wie je bent. Een mooi mens met een litteken. Een litteken dat gevoelig is maar dat het bij je hoort, om wat je is overkomen en waar je nooit zelf voor hebt gekozen.

Dus wauw, je stelt een vraag vanuit een extreme achtergrond situatie. Je vraag is helder, open en eerlijk dus wat een vertrouwen geef je me hiermee, waardoor ik durf te zeggen dat je je leven met vertrouwen aan kan gaan, omdat je supersterk bent.

'Mensen krijgen op hun pad wat ze kunnen dragen.'

Een goed leven gewenst, maak er een mooie route van. Ontwijk waar nodig en ga aan waar nodig. En ik hoop dat je her en der voldoende houvast en herkenning zult vinden van mensen die op een vergelijkbare weg hetzelfde meemaakten. Je zult het vast herkennen in boeken, literatuur, films, liedjes op de radio. Ieder maakt zijn eigen pad. Je hebt nog een heel leven voor je! Stippel uit wat je wil en welke rol je voor je moeder wil innemen. Je zult altijd dochter blijven, maar nu je zelf ook volwassen bent, zal je ervaren dat het gezond is om een meer gelijkwaardige rol te hebben. Als je last ervaart, zou afstand nemen kunnen helpen, als je nabijheid nodig hebt, heb je te checken of je moeder dat kan bieden. Zo niet, dan heb je weer te verwerken wat je zelf te kort bent gekomen.

Mocht je ooit een psychose krijgen, en dat hoeft dus helemaal niet en iedereen heeft een kans, dan hoop ik dat je erop kunt vertrouwen dat het juist een manier is om los te komen van je eigen traumatische gebeurtenissen. Hoe meer je bewust ruimte maakt voor dit deel van je leven en dat het er mag zijn, dat je het mag koesteren en zelfs liefhebben, hoe minder kans dat het via een crisis eruit komt. Je kan hier dus heel gericht mee naar de huisarts gaan zodra je gaat merken dat je 'er iets mee wil' in support en ondersteuning. Maar voor hetzelfde geldt voel je dat over 10 jaar pas.

Kortom: neem jezelf serieus en volg jezelf op de voet, als niemand anders het doet!

Hartelijke groet Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 5 september 2019
  • Deel deze pagina: