Main content

Vraag

Geachte meneer van Os,

Ik las een interview met u in Trouw van 11 maart 2016. Vandaar dat ik op deze website kom.

Ik vraag u graag iets over een vriendin van mij. Zij heeft ongeveer 10 jaar geleden aan een psychose/depressie. Nadat zij genezen was, zei ze tegen me, dat het heel erg was geweest en dat ze nauwelijks aan de opvoeding van haar twee dochters had kunnen bijdragen. Na deze 10 jaar kregen we een verhouding. (Niet geheim of zo). Zij maakte deze verhouding na een jaar of drie uit. Anderhalf jaar geleden verviel ze weer in het vreemde gedrag wat zij de eerste keer ook vertoonde. Ze wil van niemand iets weten behalve van haar ex man met wie ze nog steeds het huis deelt en haar zeer oude moeder. Haar klein kinderen groeien op. Nu kan ze niets betekenen voor haar kleinkinderen. Toen ze de eerste keer gedwongen werd opgenomen was ze binnen drie maanden de oude. Medicijngebruik werd bijgesteld en uiteindelijk afgeschaft. Haar ex man lukt het niet om haar opnieuw opgenomen te krijgen. Wat moeten we doen. Ik probeer op allerlei manieren contact met haar te bewaren, ook omdat ze gezegd heeft dat ze de eerste periode zo ontzettend eenzaam is geweest.

Ik hoop dat u ons wat kunt helpen. Ik vraag het natuurlijk vooral voor haar maar ook voor de mensen die van haar houden.

Met vriendelijke groeten,

Jan

Antwoord

Beste Jan,







Een diep dilemma voor jullie!







Soms laten mensen een ' advanced directive' achter over wat ze willen dat de omgeving doet als ze weer in een psychose of depressie raken. Maar heb je nu niets aan want is niet gedaan.


Het lijkt me toch zaak om in eerste instantie met de huisarts te praten of er niet sprake is van 'teloorgang' waarbij het recht op hulp zwaarder kan wegen dan het recht op autonomie.

Vragen daarbij zijn: kan ze nog voor zichzelf zorgen of houdt ze zichzelf in stand dankzij de hulp van de omgeving? In hoeverre is ze eigenlijk wilsbekwaam? In hoeverre wordt haar denken en handelen gestuurd vanuit de psychose en niet vanuit de autonome wil? Wat vinden jij, ex-man en moeder daarvan? Wat heeft zij zelf hierover aangegeven in het verleden?







Soms zijn hulpverleners "lui" omdat iemand niet agressief is, maar teloorgang in de zin van de wet gaat niet alleen over agressie maar over veel meer.


Dus ik zou oppakken met huisarts en vragen of er iemand kan komen kijken met verstand van zaken...het is een moeilijke beslissing altijd - en wellicht kan er iets gedaan worden zonder opname ook....

Beantwoord door: Jim van Os op 15 juli 2017
  • Deel deze pagina: