Main content

Vraag

Ok ben vrouw van 47, bipolair2, psychosegevoelig, moeder van 2 pubers, getrouwd, veel medicijnen, maar ik mis een rustgevend/ontspannend/verdovend middel.

Afgelopen jaar heb ik verschillende vreselijke dingen gehad: 3 personen om mij heen kanker, waaronder mijn spv-er. en ik ben overtuigd dat hij de hersentumor door mij heeft, door mijn eeuwige gezanik. Dat is maar een van de vele nare gedachten, overtuigingen.

Tijdens gesprekken met mijn nieuwe svp-er, daagt hij me uit met: “nog nooit gehoord van een mens, die anderen kan ziek maken door het te denken” , en hij helpt te normaliseren: uitleg over kanker precies ontstaat, bijvoorbeeld. Een ambulante hulpverlener is weer toegevoegd.

Praten over zelfmoord ideeën, plannen maken, daar kan ook maar weinig mee gedaan worden. gewoon maar doorademen. mindfull.

Maar het is nu officieel: dat ik niet meer toerekeningsvatbaar ben, niet meer verantwoordelijkheden aan kan. wWnt ik kwam thuis en de voordeur had ik wagenwijd open laten staan. ook zo met vriezer, wasgoed dagen nat in de machine laten zitten, gas aan laten, tegen het verkeer in gefietst op een 80 km weg. enz.

Ik ben supernerveus met bekende lichamelijke aspecten. (hyperventilatie, hartslag, maag, enz) veel pijn. angst. gespannen spieren.

Nieuwjaar ochtend, half 1, zeer suicidaal, ik heb een gevonden oxazepam (10mg ) gepakt. en wat ik al hoopte, eigenlijk ook gewoon wist: het haalde de scherpe kantjes eraf, en ik durfde naar bed te gaan. goed geslapen door mijn supermiddel seroquel, (700 mg).

Waarom krijg ik oxazepam niet voor zo nodig?? Het is intussen 5 jaar geleden dat ik er 8 van 10 mg had pd. dus dat de psychiater blijft maar doorzeuren dat ik af moet bouwen, slaat nergens op. maakt me woest. pak het goede dossier er s bij verdomme!

Afgelopen jaren ben ik in een keer gestopt met bv roken, alcohol, etc. niet zo verslavingsgevoelig als hij meent. Ik heb al 2 x eerder voor elkaar gekregen dat een medicijn, of de dosis ervan, door een andere psychiater werd aangepast. met gewenst resultaat, precies wat ik vermoedde. ik ben tenslotte al bijna 30 jaar ervaringsdeskundige van mijzelf.

Zo lijden is niet nodig.. toch??

Antwoord

Beste Miriam,

Je beschrijft nogal wat stressfactoren, zowel samenhangend met gebeurtenissen om je heen, als samenhangend met de stemmingsstoornis. Het is fijn dat de SPV die je begeleidt je helpt om angstige en zelfdestructieve gedachten in goede banen te leiden. In een behandeling hoop je altijd dat zo'n constructieve dialoog met een hulpverlener voortgezet kan worden als een innerlijke dialoog, dus een gesprek dat je met jezelf kunt voeren als de spanning oploopt.

Als de spanning te hoog oploopt kan een benzodiazepine zoals oxazepam tijdelijk verlichting geven. We zijn tegenwoordig terughoudend met het voorschrijven daarvan omdat het middelen zijn waaraan je gemakkelijk kunt wennen (de werking neemt dan af en je hebt er dan steeds meer van nodig) en waar je soms moeilijk vanaf komt. Daarom hebben andere manieren om met vaak terugkerende stress en spanning om te gaan de voorkeur, en wordt een benzodiazepine alleen bij uitzondering ('zo nodig') toegepast.

Waarom de psychiater die jouw behandeld je liever geen oxazepam voorschrijft kan ik op afstand moeilijk beoordelen, maar dat hangt misschien ermee samen dat je erg vaak stressmomenten hebt en het dan moeilijk kan zijn om het gebruik te beperken tot incidentele situaties. Je gebruikt ook verschillende andere medicijnen zag ik in je overzicht. Misschien moet je nog eens met hem/haar bespreken of een lage dosis oxazepam in bepaalde extreme situaties voordelig kan zijn, en dat dan uitproberen.

Vriendelijke groet, Ralph Kupka

Beantwoord door: Ralph Kupka op 2 januari 2018
  • Deel deze pagina: