Main content

Onze zoon van 17 heeft een psychose gehad en is daarvan nu min of meer hersteld. We pakken de draad weer op en hij gaat weer naar school.

Het is logisch dat zijn schoolprestaties hieronder lijden maar zijn resultaten zijn nu zó slecht dat ik bang ben dat de psychose zijn hersenen heeft aangetast. Hij zit op het atheneum maar scoort nu mavoniveau. Bovendien is hij vergeetachtig.

Hebben zijn hersenen langere tijd nodig om te herstellen?

Mandy (49), Oisterwijk

 


Iedere week behandelen we een dilemma van een lezer in ‘Wat zou jij doen?’ Kijk voor het dilemma van deze week op onze Facebookpagina en laat daar of hieronder jouw mening of advies achter. Zo helpen lezers elkaar!

Wil je zelf een vraag vraag voorleggen? Stuur je vraag naar redactie@psychosenet.nl.

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. beste allemaal, ook ik heb het idee dat het gebruik van de medicijnen te weinig wordt meegewogen. Hoe dat inwerkt op al die hersenfuncties (en hoe je daarvan moet herstellen), hoe lang het in je lichaam blijft, maar ook hoe de chemie van die stoffen op celniveau schade zou kunnen aanrichten in de hersenen. Bij druggebruik wordt precies dat allemaal in de schijnwerpers gezet, hoezo bij medicijnen niet?
    met groeten, nele

  2. Beste psychiaters/behandelaars,

    Wederom een bericht van mij..dit keer betreft de medicijnen..Soms schrik ik weleens van de verhalen of medicijnlijst die ik hoor en zie..

    Heb het gevoel dat er te makkelijk medicijnen worden voorgeschreven..alsof het snoepjes zijn..
    De kunst is niet om zoveel mogelijk ‘medicijnen’ voor te schrijven, maar om patiënten te laten functioneren op zo weinig mogelijk medicijnen..
    Veel patiënten hebben een cocktail van medicijnen/chemische middelen…en ik pleit daardoor voor een balansdag..om een overzicht te creëren en de lijsten van medicatie up-te-daten..
    Het komt er bij namelijk niet in dat veel patiënten dubbele doseringen krijgen, b.v. 2 anti-psychotische middelen (Clozapine en Abilify) of 2 verschillende stemming stabilisatoren (b.v. Lithium en Depakine).

    Zo werkt dat niet he? Andere meningen hoor ik graag..maar dit wilde ik even delen..

    Groetjes,
    Nicolas.

  3. Mijn cognitieve vermogens zijn na vier psychoses op hetzelfde peil gebleven. In elk geval ben ik nog slim genoeg om de misdaden die psychiaters jarenlang jegens mij en andere patiënten hebben begaan, te doorzien.

  4. Een psychose doormaken gaat met veel gepaard. Naast de ervaringen van de psychose zelf is er sprake van heel veel stress, bronnen vinden in jezelf om te herstellen, meer of minder subtiele vormen van stigma waar mensen mee te maken krijgen, de effecten van medicatie en vooral de bijwerkingen van medicatie, dysforie en depressie, etc. Ook is er sprake van minder “hersentraining” omdat de opleiding vaak onderbroken wordt.

    Het is dus niet een kwestie van: “psychose tast de hersenen aan” maar van: het doormaken van een psychose en ALLES wat daarbij komt kijken maakt dat dingen als aandacht, concentratie, motivatie en geheugen vaak uit balans raken.

    Het kan een tijd duren voordat de persoon hersteld is, en bij sommige mensen zal er blijvend een effect merkbaar zijn. Cognitieve training kan dan soms helpen. Maar ook leren er mee omgaan in het dagelijks leven. Heel belangrijk ook zijn sociale interacties, bezig zijn en iets te doen hebben.

    Belangrijk om te weten is dat onderzoek heeft aangetoond dat de verstandelijke vermogens van mensen met een psychose over de tijd stabiel blijven – er is dus GEEN sprake van toenemende cognitieve veranderingen over de tijd, zoals bij dementie.

  5. Hebben zijn hersenen langere tijd nodig om te herstellen?
    Misschien wel. Sowieso is herstellen een langdurig en uniek proces. Het gaat niet alleen om het functioneren van de hersenen, maar ook als persoon en de rollen die je weer inneemt in de maatschappij. Zelf heb ik ook een psychose gehad op mijn 17e. De informatieverwerking ging bij mij moeizaam. In het begin van de psychotische periode waren er zelfs lichaamsfuncties zoals bewegen en vermogen om te praten en taal te begrijpen bij mij uitgevallen. Dit mede ook door stressfactoren. De psychotische periode is voor mij een teken geweest dat mijn hersenen een grote hoeveelheid informatie, maar ook emoties moesten verwerken. Ik had veel stress op school, het was een moeizame periode, problemen binnen de familie en net na mijn eindexamen sloeg dat in de zomervakantie in als een bom. Het is niet zo zeer dat alleen je hersenfuncties op nieuw moeten ingesteld worden als het om leren gaat. Ook je sociale functies kunnen verminderd zijn, de omgang met mensen, mogelijk kan ook een gebrek aan zelfvertrouwen toe slaan. Dat was bij mij wel het geval. Het is moeilijk om te zeggen wat er precies bij uw zoon aan de hand is. Het duurt soms jaren om een betekenis aan psychose te geven, het een plek te geven en de draad weer op te pakken. Rollen zoals student, behulpzame zoon, of gewoon medeburger zijn lastig om op te pakken als je jezelf niet meer herkent. Het kan snel gaan met steun van familie en vrienden, uitleg van ervaringsdeskundigen en een goede behandeling. Het is niet zo dat uw zoon nooit meer dat niveau kan halen. Bij mij heeft het ook even geduurd en nog steeds heb ik wel eens moeite met veel informatie verwerken en stress. Ik gebruik nu veel mijn agenda om afspraken niet te vergeten, maak aantekeningen, sla belangrijke informatie op in mijn computer/telefoon. Mij werd verteld dat ik nooit meer kon gaan studeren nadat ik vast gelopen met mijn MBO-opleiding. Dit was op mijn 21e, na een depressieve periode en ik kreeg een diagnose die mijn leven ging tekenen. Ik ben wel weer verder gekomen, met kleine stapjes dan wel. Ik heb mijn leven geleerd anders in te delen, structuur aanbrengen, op tijd rust nemen en luisteren naar mijn eigen signalen. Ik heb inmiddels diverse cursussen en opleidingen geprobeerd, sommige zijn niet gelukt, maar met doorzetten kwam ik er wel. Inmiddels ben ik afgestudeerd als maatschappelijk werker op HBO niveau en werk ik weer 3-4 jaar met een betaalde baan als begeleider in de GGZ. Ik hoop een spoedig herstel voor uw zoon en blijf hem gewoon steunen in alles wat hij doet, spreek hem aan op zijn kwaliteiten. Ieder mens heeft zijn sterke kanten en als je die blijft aanspreken wordt het leven en leren leven met wat hem is overkomen alleen maar makkelijker.

  6. Een psychose heeft bij mij het IQ niet aangetast, maar ik merk wel dat ik met meer dingen rekening moet houden, zoals:
    – Alle afleidingen weg (tv, smartphone, lawaai)
    – Meer tijd incalculeren (wat ik vroeger bv in een half uur deed, nu driekwartier)
    – Stress vermijden (niet meer het laatste moment beginnen leren, maar van dag 1)
    – De ene dag is de andere niet (dat is bij iedereen zo, maar bij mij is het wat extremer)
    Maar het lukt.
    bewijs: Volgende week stel ik mijn portfolio voor van mijn opleiding als ervaringsdeskundige, duimen maar!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *