Fotocredits: Bram; Dit schilderij is onderdeel geweest van zijn herstel
Hallo PsychoseNet,
Graag wilde ik (Bram) eens een gastblog schrijven over mijn herstel, waarin budgetbeheer en dagbesteding veel hebben toegevoegd. Ook omdat ik veel gehad heb aan andere mensen die blogs hebben geschreven hier. Meestal had ik er wat aan doordat ik herken wat die mensen bezighoudt, andere keren leerde ik ook nieuwe informatie. PsychoseNet draagt bij aan ons collectieve bewustzijn en geeft ons een stem! Ik reageer vaak op de blogs (misschien te vaak, want nu kan ik niet meer reageren…).
Waar ik over schrijven wil, zijn de financiën. Het schijnt dat geld één van de grootste factoren is van dopamine. En als je je financiën wat voor elkaar hebt (met hulp in mijn geval), dan zorgt dat voor veel levenskwaliteit. Het is dus een hele opluchting voor mij dat ik hier wat hulp in kon krijgen. Ik wil het graag met jullie hebben over de uitgaven. Ik heb hier al mijn hele leven moeite mee gehad. Nou ja, het uitgeven zelf niet, dat ging altijd fantastisch! Maar ja, als je op je impulsen blijft reageren en aankopen blijft doen, dan houd je niks over aan het eind van de maand.
Praktische hulp: budgetbeheer
Nu heb ik sinds afgelopen juni budgetbeheer. Ik heb meerdere keren aangeklopt bij de gemeente of zij dit voor mij wilden vergoeden. Zulk beheer kost namelijk ook 90 euro per maand. De gemeente wil ook niet dat ik in de schulden raak, dus hebben ze het nu voor een jaar toegezegd. Ik vind het heerlijk dat ik nu praktische hulp krijg en het steunt mij mentaal ook om te weten dat ik het niet alleen hoef te doen. Ik krijg ook duidelijke grenzen en daar leer ik van. Zelf langere tijd meerdere spaarpotjes beheren lukt mij (nog) niet zo goed, maar zij beheren dit voor mij en dat geeft rust. Ik heb thuis wel een spaarpot die ik ook wat gevuld wil houden. Het duurt soms een paar dagen als ik geld moet aanvragen. Vandaar dat ik wat achter de hand wil houden. Ik hoop dat ik zelf ook zal leren hoe ik dit budgetteren kan blijven doen.
Zij zijn de controle op mijn impulsen
Maar ik kom er ook achter hoeveel impulsen ik heb (ook in de supermarkt met boodschappen). Dit moet ik iedere keer weer bijsturen. Elke week krijg ik opnieuw de kans, omdat ik dan weer leefgeld krijg. Vanaf januari gaat dit naar elke twee weken. Één keer per maand krijg ik ook wat extra leefgeld. Die potjes die zij voor mij houden, zijn voor muziek, onvoorzien, sparen, vakantie, huishouden, kapper. Je hebt wel zelf inspraak, maar ze houden je wel aan je woord. En dat heb ik nu nodig.
De wereld gaat soms te snel
Ik ben arbeidsongeschikt verklaard. Daardoor krijg ik via het UWV een uitkering. Ik heb wel betaald werk gehad, maar ik vond het te lastig om alle ballen hoog te houden. En de druk werd te groot voor mij. Op dit moment ga ik naar een dagbesteding. Daar had ik laatst ook een gesprek met een begeleidster over arbeidsongeschiktheid. Eigenlijk vind ik het een rotwoord. Alsof ik niks kan… Terwijl ik werken heel leuk vind bij mijn dagbesteding. Het zegt meer iets over het systeem waar ik niet geschikt voor ben… Dat leer ik hier op PsychoseNet ook. De wereld gaat wel eens wat te snel voor mij. De verantwoordelijkheden, de druk, of ik wel genoeg opletten, mijn huishouden, sociaal/alleen, onvoorspelbare reacties (veel piekeren), het beangstigt me gewoon als ik eraan denk. Maar nu gaat het op al die vlakken best wel goed.
Ik leerde over mezelf van die begeleidster haar visie. Ik accepteer mijn positie in de maatschappij nu wel… Voor wie moet ik mij nog bewijzen?
Hout, lassen, genieten
Ik geniet nu op mijn werk. De ideeën van projecten met hout zijn er veel. En ik mag daar zelfs ook lassen (dat vind ik ook leuk werk). Ik mag maximaal twee projecten hebben, want anders sla ik erdoor. Dat snappen zij van mij. We steunen elkaar op de dagbesteding. Mensen zitten er met ieder hun eigen sores, dus het gaat niet altijd over rozen. Maar ik ga er altijd met veel plezier heen. Ik voel mij welkom. Het is allemaal goed zoals het nu is.
Soms voel ik mij wel schuldig… Waar heb ik dit nou aan verdiend? Tijd om mijn (meestal) kritische blik naar de maatschappij een beetje meer los te laten. (De politieke soapserie heb ik aan de andere kant ook losgelaten, by the way, en dat scheelt mij ook.) Ik ben heel blij met het vangnet dat ik heb gekregen. Er mogen zeker nog dingen beter in de zorg, maar daar schrijf ik een volgende keer nog wel eens over, als ik nog eens mag schrijven.
Kunst uit mijn hart
Mensen noemden mij wel eens een kunstenaar. Dat wilde ik ook graag worden als werk. Ik had het idee dat je dan echt vrij was. Al helemaal als ik op televisie keek naar Anton Heyboer en Herman Brood. Het waren zulke authentieke en grappige mensen. Maar ik ben niet zoals zij. Ik houd er zelf niet zo van om erg in de picture te staan. Wel om uniek te zijn, maar te veel aandacht word ik nogal verlegen van. Mijn eigen werken komen uit mijn hart en dat vind ik mooi. Als hobby. Maar ik vind die grootheidswaanzin eigenlijk niks. Door dat na te streven komt er ook druk bij. En de lol gaat eraf. Je moet dan echt iets worden… Dat idee komt volgens mij door de moderne maatschappij… Dat je iets moet worden.
Volgens mij gaat de kunst niet om de prestatie of de erkenning. Kijken vanuit een open blik naar elk werk zelf is belangrijk. En die verhalen eromheen vind ik ook wel vaak boeiend. Wie zijn we zonder onze verhalen? Maar het beeld moet je ook bewegen. Ervaringen kunnen zo verschillend zijn… Ik ben blij dat ik nu mijn positie weer een beetje beter weet in de maatschappij. Ik ben gewoon mijzelf en zet mijn identiteit niet vast aan het werk dat ik doe. Een leerling van deze aardbol die het een beetje goed met anderen wil hebben. Zo zijn er heel veel mensen.
Ik verwarde dat met vrijheid…
Tweeënhalf jaar geleden trok ik mijzelf veel terug in mijn huis en schilderde en tekende ik veel. Ik had geen vaste structuur in mijn dagen, daarbij verwarde ik die structuur met vrijheid. Tijdens deze tijd deed ik ook mijn best om vat te krijgen op dat goddelijke of mystieke gevoel. Ik wilde vrijheid! Ik zocht het veel in de symboliek. Probeerde boodschappen te verwerken in mijn schilderijen. Maar ik zette mijzelf (en mijn omgeving) helemaal vast. Ik zwom in mijn gedachten en schreef bladzijdes vol kleine lettertjes over pijnlijke herinneringen en dromen. Ik had ook enge dromen. De kleuren werden magisch van mijn kunstwerken en ik kon ’s nachts niet slapen. Dus ging ik door met mijn creatieve impulsen en ja, ik sloeg dus helemaal door. Ik hoorde geluiden die dwars door mij heen vibreerden en werd bang voor de mensen. Af en toe werd ik ook boos. Maar meestal bang.
Ik ben toen ook opgenomen, waar de psychose nog een paar weken doorgroeide. Nu heb ik ondertussen al zo’n vier keer een psychotische episode gehad in mijn leven. Dat laat wel sporen na, heb ik het idee. Net als de medicijnen. Maar ik blijf nu op de minimale dosering. Verder afbouwen is altijd misgegaan bij mij.
Er voor elkaar zijn!
Belangrijker is dat ik nu mensen om mij heen heb die op mij letten dat ik niet doorsla. En dat ik iets doe wat ik echt heel leuk vind. Dat is een verrijking op zich. Ook weet ik nu zelf beter hoe ik op de rit blijf en kan ik er ook soms voor anderen zijn. Ik wil leven vanuit mijn hart en of je betaald wordt via je werkgever of het UWV zegt dat nog niets over je hart. Het is allemaal goed zoals het nu is.
Ik mag maximaal twee projecten tegelijk hebben op mijn dagbesteding. Ik noem het ook gewoon dagbesteding trouwens hoor. Het is niets om je voor te schamen en je hoeft er niet omheen te draaien, vind ik. Je bent ook niet de enige en je kunt er zelf echt iets van maken! Mensen vragen toch vaak wel door en dan noem ik liever meteen het beestje bij de naam. Er komen daar ook interessante mensen. Waar je veel van kunt leren. Dat wil ik graag benadrukken. Dat je je heil ook kunt vinden in de dingen vlak voor je neus.
Soms maak ik wel allerlei plannen voor toekomstige projecten. Maar mijn credo is geworden: één ding tegelijk (of twee… als de lijm drogen moet).
Nog wat tips!
Ik wil jullie ook nog graag attenderen op een enquête van Finfit. Als je ook hulp krijgt met je geld, kun je deze enquête bij hen invullen. Er staan goede vragen bij waar je wat van kunt leren en je krijgt na afloop 20 euro als beloning.
Dan als allerlaatste het volgende gedicht waar ik iedereen op wil attenderen, uit het boek van Khalil Gibran ‘DE PROFEET’. Het boekje staat vol wijsheden en ik voel mij iedere keer volledig als ik zijn teksten lees:
DE PROFEET
EN EEN KOOPMAN zei: Spreek tot ons over kopen en verkopen. En hij antwoordde, zeggende: De aarde schenkt je haar vrucht en je zult geen gebrek lijden, als je weet hoe je je handen vullen moet.
In de uitwisseling van de gaven der aarde zul je overvloed vinden en bevredigd worden. Maar tenzij deze uitwisseling in liefde en vriendelijke rechtvaardigheid geschiedt, zal ze enkel sommigen tot hebzucht en anderen tot honger leiden.
Wanneer jij, arbeiders van zee en velden en wijngaarden, op de marktplaats de wevers en de pottenbakkers en verzamelaars van kruiden ontmoet, roept dan de geest der aarde aan, dat zij in je midden verschijnen en de weegschalen en schattingen zegent, waarmee waarde tegen waarde afgemeten wordt.
En laat niet die leeg van handen zijn deelnemen aan je handel, en hun woorden verkopen voor je arbeid.
Tot dezulken zul je zeggen: ‘Komt met ons naar de akker, of gaat met onze broeders naar de zee en werpt je netten uit. Want land en zee zullen zowel jou als ons overvloedig geven.’
En zo er zangers en dansers en fluitspelers komen koopt ook van hun gaven.
Want ook zij verzamelen vruchten en wierook en wat zij brengen, ook al is het gevormd uit dromen, is kleding en voedsel voor je ziel.
En voor je de marktplaats verlaat, ziet toe dat niemand met lege handen heengaat.
Want de geest der aarde zal niet vredig op de wind inslapen, tenzij de behoeften van de minste onder je bevredigd zijn.
Over Bram: Lid van Anoiksis (leuke vereniging voor gelijkgestemden vind ik) werkzaam bij een dagbesteding: houtwerkplaats. Houd van creatief bezig zijn (maar niet te veel). Woon samen met mijn kat
Meer lezen over Budgetbeheer en/of Dagbesteding?
- Zingeving en dagbesteding vinden na een psychose met IPS
- Armoede uitgelegd aan mensen met geld – Tim ‘S Jongers
- De juiste bewindvoering: voorkom erger, maak duidelijke afspraken!
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ontvang jij de PsychoseNet nieuwsbrief al?
Meld je aan en ontvang iedere week de nieuwe blogs en interessante items in je inbox.
Geef een reactie