Main content

Lotje heeft twijfels. Over het gebruik van antipsychotica. Maar tegelijkertijd wil ze niet afbouwen. Ze zit in een onmogelijke situatie. “Ik heb dus mijn twijfels bij het nut van die medicatie, maar er is weinig ruimte om het even rustig aan te doen”.

Ik heb een jonger zusje. Mijn vader deed vroeger altijd met haar een spelletje. Dan gingen ze discussiëren over doof of blind. Wat je zou willen. En waarom. Dit staat nu bekend als dilemma op dinsdag. Er zijn hele accounts op de social media aan gewijd. Essentie is dat je moet kiezen tussen twee zeer onwenselijke dingen. Je moeder doet je elke week in bad of je moet al je spam-berichten beantwoorden. Dat werk.

Ik heb al 15 jaar geen psychose meer gehad, maar slik nog steeds antipsychotica

Dan werkt ie goed, zou je kunnen denken. Maar ik heb dus mijn twijfels bij het nut van die medicatie. Ik ben dikwijls bang en betrap mezelf op de gedachte dat ik in een parallel leven zonder medicatie stukken beter af zou zijn. Dat ik minder slaap nodig zou hebben, minder angstig zou zijn. Je weet het niet meer na 15 jaar. Zelf heb ik nu het idee dat mijn angst me grotere parten speelt dan mijn psychosegevoeligheid.

Er is geen enkele psychiater geweest die tegen mij heeft gezegd: zou je niet willen proberen af te bouwen? Niet na 5 jaar zonder psychoses, niet na 10 jaar zonder psychoses en niet na 15 jaar zonder psychoses. Ze zijn er allemaal bang voor denk ik. Omdat er natuurlijk altijd wel wat is waardoor ik enigszins instabiel ben. Omdat het leven zo is. Omdat ze mensen zien ontsporen. En dus ben ik er ook bang voor. Ik ben erg gevoelig voor het vertrouwen dat andere mensen mij geven. Liever hoor ik: dat komt wel goed met jou, probeer het maar gewoon! En als je op je bek gaat dan rapen we je op.

Het is zo dat ik maar een lage onderhoudsdosering slik

Dus die hele discussie over overmedicalisering gaat mij wellicht helemaal niet aan. Mijn initiële onbevangenheid wat betreft antipsychotica ben ik met de jaren wel kwijtgeraakt. Ik durf niet zo makkelijk meer te spelen met 1 mg erbij of 1 mg eraf, wat ik vroeger wel deed. Gebruik naar behoefte. Toen ik in 2019 een ½ milligram (!) wilde afbouwen met taperingstrips van 0.05 milligram werd ik zeer angstig en suïcidaal. Dáár slikte ik geen antipsychotica voor! Ik denk dat dat het nocebo effect is, ik heb inmiddels zoveel gelezen over bijwerkingen en problemen bij het afbouwen van antipsychotica dat het een self-fullfilling prophecy is. Terwijl de kans erop maar heel laag is.

En daar heb ik geen zin in, suïcidale gedachten. Mijn leven is al ingewikkeld genoeg, het dagelijkse leven kost mij soms al moeite. Ik heb een man en twee kleine kinderen, draai het huishouden en doe vrijwilligerswerk. Er is weinig ruimte om het even rustig aan te doen. Om eens uit te gaan zoeken wat het beste is betreffende suïcidale gedachten door effecten die optreden bij medicatieafbouw. Ik ben erg angstig voor een nieuwe psychose of ontregeling. Dat is niet handig. En het gaat best goed zo, met medicatie. Zo wanhopig ben ik niet.

Maar ondertussen pieker ik

Over hersenschade door antipsychotica. Hoe het is als ik 60 ben. Over het effect van verslaving aan de antipsychotica. Oppositional Tolerance. En over hoe ik mijn ‘gewone’ leven kan optimaliseren. Zou ik niet met minder angst kunnen leven? Maar is dat niet een illusie? Een leven zonder angst? Dat je leven zonder medicatie beter is? Is een leven met medicatie minder waard? Nee, toch? Waarom moet het dan altijd beter? Is dat niet een valkuil? Tja, piekeren lijkt soms mijn default setting te zijn.

Wat werkt voor jou? De situatie accepteren zoals deze is of continu streven naar verbetering?


Lotje is vrijwillig redacteur bij PsychoseNet. 

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

Meer lezen van Lotje?

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hallo Lotje,

    Heel veel cliënten (en hulpverleners) weten niet de oorzaak van hun psychose.
    De belangrijkste oorzaak van psychose is stress, angst en frustratie (is ook een vorm van stress).
    Als je draaglasten in het leven groter zijn dan je draagkracht kan dit bij een bepaalde psychosegevoeligheid tot psychose leiden. Ik ben in mijn turbulente psychiatrisch leven 8 keer schizo-affectief (manisch-depressief psychotisch) geweest.
    Op dit moment ben ik 5 jaar niet psychotisch geweest en heb ik naar tevredenheid een onderhoudsdosering van 1000 mg Lithium en 5 mg Olanzapine. De enige bijwerking voor mij bij Olanzapine is overgewicht.
    Door mijn inzicht in mijn leven en het vele vallen en opstaan in mijn leven is mijn draagkracht aanmerkelijk verhoogt en daarbij mijn psychosegevoeligheid verlaagd. Samen met de onderhoudsdosering kan ik een kwalitatief goed leven hebben.
    Al moet je aan je kwaliteit van leven soms hard werken.

    P.S. Het wel of niet nodig hebben van medicatie is voor ieder mens verschillend omdat, ieder mens verschillend is en een eigen levensachtergrond (bagage) heeft en de psychosegevoeligheid bij ieder mens aanmerkelijk verschillend kan zijn.

    Bedankt voor je artikel, groetjes Jos.

    Groetjes Jos Raaphorst.

  2. Lieve mensen,

    Wat mooi dat we dit met elkaar kunnen delen. Ik vind het oprecht een duivels dilemma, enerzijds de angst, anderzijds wil je vooruit. Ik ben al enige tijd aan het twijfelen over het afbouwen van de Sertraline, ik heb nu de maximale dosering. De Lithium heb ik in overleg met mijn psychiater op een minimale dosering gezet zodat ik nog een beetje mens kan blijven en na kan blijven denken. Bij mij speelt de angst voor een terugval (depressie en angst) zeker mee. Ik bewonder de uitspraak over het afgewogen risico, het helpt en sterkt mij in het nemen van mijn beslissing om af te bouwen. Ik heb het voorgelegd aan mijn psychiater en wil het eerst met hem bespreken.

  3. Hoiii Lotje,

    Dit dillema heb ik ook jaren gevoerd. Ik slikte nog 10 mg paroxetine. Maar toch wilde ik ervan af. Ik heb ook jaren gedubt, getwijfeld en er oefenloos over nagedacht terwijl ik diep van binnen wist dat ik het niet meer wilde slikken. Vorig jaar ben ik begonnen met de taperingsstrips. Mijn leven kwam in een rustig vaarwater. Dochter op het middelbaar, net ons droomhuis gekocht, documentaire kwam op tv over de taperingsstrips. Het is nu of nooit dacht ik.

    Maar inderdaad, angst zal je de das omdoen. Je zal echt vertrouwen moeten hebben in je eigen kunnen, je eigen lichaam. Wacht anders tot je kinderen wat groter zijn. Of tot je diep van binnen zeker weet wat dé manier is voor jou.

    Ga eens in gesprek met jezelf, ga eens rustig zitten en diep in jezelf vragend wat voor jou het meest passend is.

    Ik ben ervan overtuigd dat vele antwoorden diep in onszelf verschuilen, maar dat we door ons hoofd, en angst daar niet meer (genoeg) naar luisteren.

    Veel succes met je beslissingen 🤗🤗🤗

    1. Hoi Vlinder,

      dank voor je reactie. Je hebt helemaal gelijk.

      Ik merk dat ik er wel allemaal prinicipes op na kan houden, maar als ik heel veel angst voel om af te bouwen, gaat het gewoon niet lukken.

      Misschien op een later moment!

      Ciao!

  4. Ik zit ook met n onmogelijke keuze: tot 2 maanden geleden 1,5 bezig geweest met afbouwen van stemmingsmedicatie ( oa lithium). Antipsychotica blijft. Nu gaat t inmiddels weer zo beroerd, zo depressief en suicidaal, dat mijn psychiater me sertraline heeft voorgeschreven, vooral ook fijn dat dat ook werkt op angst. Maar die angst is nu zo groot: een van de mogelijke bijwerkingen is ( verergering van) suicidaliteit! Dus ik durf t niet aan. Maar dat maakt me ook zo boos op mezelf: jij vroeg er zelf om, en nu durf je niet??? Bozer en bozer en mijn man ziet t nu ook niet meer zitten, zulke potentieel gevaarlijke pillen…
    en toen… ??

    1. Hoi Miriam.

      Ook een lastige inderdaad. Ik hoop dat je je snel beter voelt en vertrouwen krijgt in de situatie.

      Sterkte.

  5. Hoi Yasmaine,

    Ja, inderdaad, nog iets om over te piekeren.
    Cognitieve schade door antipsychotica.
    Zonder dat je het door hebt!
    Tardieve dyskinesie, metaboolsyndroom.
    Er is genoeg.
    Fijn dat je zonder kan, en bedankt voor je reactie.

  6. Hallo Lotje,

    Bedankt dat je je gedachten en afwegingen op papier zet.
    Persoonlijk denk ik dat iedereen (mits goed geïnformeerd) de lastige afweging zelf moet kunnen maken. En het liefste met zoveel mogelijk steun.

    Antipsychotica (de werking) maar ook psychosegevoeligheid is voor iedereen denk ik anders. Ik heb mensen gesproken die zich heerlijk voelen met een hoge dosering, terwijl er ook mensen zijn die zich doodongelukkig voelen met een lage dosering.

    Probleem is dat onder invloed van Antipsychotica ook (soms) bepaalde cognitieve functies anders werken. Dus het denken kan anders zijn. Soms heb je niet eens door dat je hinder ervaart door de medicatie.

    Mij helpt het om de plussen en minnen af te wegen en te bespreken. Voor mij was de situatie accepteren met medicatie niet leefbaar, ook niet met lage dosering. Daarmee neem ik een afgewogen risico maar ik vind het dubbel en dwars waard.

    Vriendelijke groeten,

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.