Main content

Gert is ambassadeur van de LFB, de belangenorganisatie voor mensen met een verstandelijke beperking. Gert trekt na een denktanksessie een opvallende conclusie: “De GGZ is de geestelijke gezondheidszorg waartoe wij feitelijk ook behoren. Ik hoorde daar dezelfde verhalen over het overnemen van eigen regie, om daar vervolgens een stempel aan te geven.

Eigen regie bouw je samen op
Als peuter leer je lopen
Eerst aan de hand van papa of mama
De eerste stapjes zelfstandig
Loop je van papa naar mamma
En omgekeerd

En dit is de basis van zelfstandigheid
Waarin je vaak terugkeert als je ouder wordt
Maar in het hele leven telt dat je eigen regie
Samen moet blijven ontwikkelen
Waarbij de één meer ondersteuning nodig heeft
Als een ander

Dit geldt zeker in een wereld die erg verdeeld is in hokjes

Vandaag heb ik als ambassadeur van de LFB in Amersfoort, de belangenorganisatie voor mensen met een verstandelijke beperking, de eerste van drie sessies van een denktank meegemaakt binnen de GGZ. De GGZ is de geestelijke gezondheidszorg waartoe wij feitelijk ook behoren. Ik hoorde daar dezelfde verhalen over het overnemen van eigen regie door mensen die jou beter denken te kennen en daar een stempel aan geven.

De vraag was dan ook:  Hoe kan ik zelfstandig lopen tussen de begeleiders in, die mamma en pappa moeten vervangen, omdat je beperking het zelfstandig lopen moeilijk maakt?

Vaak zie je dan mensen jouw eigen regie overnemen, zowel beroepsmatig als bij verkeerde hulpverlening door derden

Dit geldt het meest voor mensen die in instellingen verblijven en zich moeten aanpassen aan elkaar met problemen die heel verschillend zijn. En als er dan ook eens tekort aan personeel is die verschillend over begeleiding denken, of als vrijwilligers jou onvoorbereid moeten begeleiden, krijg je het effect van die blinden die ongewild geholpen worden met oversteken.

Nu zie ik je denken; ‘ik hoef toch niet de weg over te steken met mijn hoofd?’ Toch wel, zij het denkbeeldig. Je moet je eigen weg zoeken in een wereld van veel informatie die je niet altijd begrijpen kan. Maar in de geestelijke gezondheid gebeurt ook vaak het omgekeerde door verschillend taalgebruik. Het eigen regie wordt dan overgenomen door jouw stempel en jij staat ongewild aan de overkant van de staat, in een ver land waar niemand elkaar verstaat.

Hoe moet het anders?

Dat is de vraag waar wij ons in het land mee bezig houden en ik hoop dat stichting LFB na mijn inzet ook een eigen sessie krijgt in begrijpelijke taal. Met mensen van de nieuwe GGZ, die bereid zijn te proberen deze te begrijpen en te spreken..


De gelabelde Gert (pseudoniem) heeft onlangs de eerste denktanksessie van het LVB in Amersfoort meegemaakt. Gert zag veel overeenkomsten tussen de GGZ en LVB. Beide verhalen gaan over ‘hoe hou je je staande in een maatschappij waarin je jezelf niet gezien voelt?’

Meer informatie:

Fotocredits: Geeske Roorda
  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *