Fotocredits: Open AI
Wat is eigenlijk de kracht van huilen? En hoe leer je huilen zonder schaamte? Voor veel mensen is het uiten van emoties niet vanzelfsprekend. Huilen kan daardoor zwaar of ongemakkelijk voelen, zeker wanneer je hebt geleerd je emoties liever weg te drukken. Maria Louise ontdekte dat huilen niet iets is om je voor te schamen.
Weer leren huilen
Als er iets is wat ik sinds mijn psychose vaker doe en toelaat, dan is het huilen. Het is een activiteit waar ik me vroeger voor schaamde en eigenlijk nu nog steeds. Ik heb het mezelf ooit afgeleerd, omdat huilen ongemakkelijk voelt. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn omgeving. Ik kan me vaag herinneren dat ik op de basisschool regelmatig in de klas moest huilen, meestal om een – voor de buitenwereld – onbenullige reden.
Ik kan me niet herinneren dat er dan iemand was die me kwam troosten of even naast me kwam zitten om me te helpen met het reguleren van mijn emoties. Er was simpelweg geen aandacht voor en omdat ik me er zo voor schaamde, leek zo’n huilbui wel een eeuw te duren. Naarmate ik ouder werd, gebeurde het minder vaak en ontwikkelde ik strategieën om mijn emoties weg te drukken. Daardoor heb ik nooit geleerd om ze bewust te voelen, te erkennen en te reguleren.
De druk van de ketel
Sinds ik een psychose heb gehad, lijken de luikjes naar mijn emoties weer open te zijn gegaan. En dat bevalt me wel, want wanneer mijn emoties ruimte nodig hebben en ze die ruimte krijgen, voel ik me daarna veel sneller beter. De druk gaat van de ketel en ik voel weer meer rust in mijn lichaam.
Ik oefen bij mijn psychotherapeut met ruimte maken voor mijn emoties en ik laat ze bij haar ook zien. Ze is aanwezig met liefdevolle aandacht en doet verder niet zoveel; ze is op dat moment de ‘co-regulator’ die ik eerder in mijn leven heb moeten missen. Ze laat me ervaren dat ik mijn golven van emoties aankan en er niet bang voor hoef te zijn. Dat ik ook mezelf kan reguleren als zij er niet bij is.
Van boosheid naar opluchting
In het begin kwam er vooral boosheid omhoog en leerde ik mezelf reguleren door bijvoorbeeld even hard te stampen op de grond of te schreeuwen in een kussen. Inmiddels komt er ook regelmatig verdriet naar boven. En dan huil ik. Bij haar, later thuis bij mijn partner of even alleen. En dat lucht altijd heel erg op. Want eigenlijk is huilen een vorm van loslaten, verwerken en ontladen. Aangezien ik nou eenmaal heel veel voel, is het van levensbelang dat al dat gevoel ergens heen kan.
Vakantiedip
De afgelopen twee weken was ik met mijn gezin op vakantie in Frankrijk. We hadden het naar ons zin, zaten allemaal prima in ons vel en er was zélfs voor mij even niets om over te huilen. Het leven was overzichtelijk, we aten lekkere dingen en deden weinig. Dus toen we weer in de auto naar huis zaten, voelde ik de bui al hangen. Een kwetsbaar gevoel in mijn borststreek, een soort gat in mijn hart en een brok in mijn keel. Toen ik uitsprak dat ik er zo tegenop zag om naar huis te gaan, bleek ik de enige te zijn.
Niet erg natuurlijk, maar ik voelde me wel een beetje eenzaam en alleen met mijn gevoel. Sinds ik thuis ben, loop ik met mijn ziel onder mijn arm. Ik weet dat het geen depressie is en dat dit over een paar dagen weer is bijgetrokken. Maar het is er wel en ik onderdruk het niet; de vervelende gedachten, de rotgevoelens én de tranen mogen er zijn en ik kan ze aan.
Ik huil veel, maar dat is oke
Dus nu huil ik tijdens het tandenpoetsen, tijdens het onkruid trekken, tijdens het opvouwen van de bergen met was, tijdens een praatje met een belangstellende buurvrouw die ik amper ken, tijdens het denken aan hoeveel ik moet huilen, tijdens en na het kijken van de film I Swear, tijdens de (yin)yogales, tijdens het hardlopen, tijdens het kletsen met mijn man en tijdens het aankleden. Het is steeds zo voorbij en het lucht altijd op. Inmiddels voel ik dat ik weer een beetje uitgehuild ben. De gedachten worden minder vervelend en ik begin het oké te vinden om weer thuis te zijn.
Meer lezen van Maria Louise?
Meer lezen over emotieregulatie?
- De Emotie Encyclopedie – Vera Helleman
- Daylio – Hou gemakkelijk je stemming en activiteiten bij | App
- Emotieregulatie in het dagelijks leven – door Anu Hiekkaranta
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de hoofdstukken van PsychoseNet al?
De professionals van PsychoseNet schreven deze hoofdstukken met betrouwbare, hoopgevende informatie.
Geef een reactie