Main content

Vraag

Beste Jeroen

Mijn zoon heeft een langdurige psychose gehad door drugsgebruik. Hij is 3 mnd. gedwongen opgenomen geweest in een GGZ instelling.

Daarna vonden zij dat hij naar huis moest met pillen.

Wij hebben gezocht naar een afkickkliniek, maar Vincere en Jim geduld durfde het niet aan vanwege die psychose.

Nu helpt de GGZ instelling mee te zoeken naar een kliniek in Noord Holland, maar In Castricum hebben ze ook ernstige twijfels.

Wij hebben hem nu thuis en proberen zijn druggebruik in te dammen wat hij wel probeert.

Weet u misschien een kliniek die psychose en afkicken van cannabis tegelijkertijd behandeld.

Wij weten het niet meer en de psychiater in de GGZ instelling ook niet.

Ze oppert dat hij dan maar thuis moet afkicken, terwijl geen kliniek dat aandurft!?

Ik hoop dat u iets weet.

Vriendelijke groet,

Antwoord

Dag P,

Wat een lastige situatie dat instellingen het niet aandurven. Frustrerend! En wat een onzin ook, maar dat terzijde. Dit is iets wat we nu niet kunnen veranderen.

Psychose behandelen klinkt groot. Als uw zoon weer in de realiteit is en de medicatie is goed ingesteld, dan kan er verder niet zoveel gedaan worden aan de psychosegevoeligheid zelf. Dan komt het aan op het 'maatschappelijk herstel'; het weer opbouwen van zelfvertrouwen, dagritme, zinvolle tijdbesteding, hooby's vrienden, verwerken van wat er is gebeurd. En het in kaart brengen van een preventief plan om een volgende crisis te voorkomen. Een WRAP-training volgen kan een goede interventie zijn. https://www.herstelondersteuning.nl/de-werkplaats/organisaties/ggz-noord-holland-noord/wrap-en-herstelwerkplaatsen/

Zulke activiteiten zijn zeer goed buiten de GGZ te vinden. Zorgboerderijen, vrijwilligerswerk. Let wel: Dit is een proces van uw zoon. Hij zal geprikkeld moeten worden om zelf te gaan zoeken naar waar hij zich nuttig wilt maken. En gekaderd moeten worden met: dit is jouw verantwoordelijkheid en niet meer van ons. Als ouders is niet gaan zorgen -hoe moeilijk ook- op de lange termijn ook zorg bieden in het proces van volwassen worden. Door deze grens heen is liefdevol in verbinding zijn met elkaar wél mogelijk.

De verslaving is op dit moment een extra bagage die alle omstanders dienen te erkennen. Die is er en die gooit voortdurend roet in het eten. Als dat er eerst er mag zijn, dan is de druk wat minder hoog. In het ongewenste gedrag dat er uit voortvloeit kan uw zoon worden aangesproken. Daardoor zal langzaamaan het besef kunnen groeien hoe nadelig de situatie is, waardoor er ruimte ontstaat om te erkennen dat de verslaving een probleem is, richting de fase er daadwerkelijk zelf van af te komen. Hierin kunnen omstanders met geduld en vertrouwen volgen. Dat hij al probeert te stoppen is bijzonder! Een mooi beginpunt.

Mijn advies hierin, er zijn ook vanuit de verslavingshoek heel veel peer-support groepen (lotgenotengroepen) die onderling een steunsysteem hebben met 'sponsors' en 'buddy's'. Zoals het 12 stappen plan. Een groep mensen vinden die in hetzelfde schuitje zitten, daar (h)erkenning vinden, hoop en perspectief kan veel kracht geven.

https://mens-en-gezondheid.infonu.nl/verslaving/111461-van-sponsor-naar-buddy-in-de-verslavingszorg.html

In je eentje afkicken is vrijwel onmogelijk. Een steunende omgeving met supporters is een voorwaarde om deze strijd te kunnen winnen.

Wat kan helpen is het idee dat de verslaving zelf een functie heeft: het dempen van emoties, trauma of levensvragen die te pijnlijk zijn om in dit moment aan te gaan. Verslaving zet als het ware de tijd in een vertraging. Dan kan er in de toekomst een moment komen dat er met terugwerkende kracht wél genoeg innerlijke kracht is om zowel de verslaving aan te gaan alsook de angst om iets echt aan te gaan. Beide is nodig! Vanuit deze mindset is het geduldig supporter zijn beter vol te houden.

Dat moment in de toekomst is niet af te dwingen, dat ligt echt bij de persoon zelf. Je kan het wel met vereende kracht aangaan. En ik heb meegemaakt dat mensen uit hun diepste verslaving zijn gekomen. Het kan!

Sterkte met elkaar in dit ingewikkelde proces dat nodig is om weer uit te komen op een gezonde situatie.

Jeroen

Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 25 juni 2018
  • Deel deze pagina: