Main content

Vraag

Ik heb al heel erg lang de label: 'Bipolair' opgeplakt gekregen. Ik heb zelf vooral last van psychoses gehad en geen manien en depressies.

Lithium slaat echter goed aan bij mij en nu ook een kleine dosis abilify. Ik word moe van het uitleggen dat ik niet zo in elkaar steek. Verder heb ik opeens een “ondefinieerde persoonlijkheidsstoornis” omdat ik nog een behandelvraag heb liggen (schematherapie) wat nu blijkt niet binnen de GGZ te kunnen omdat ik niet pas binnen het kader van stabiel zijn (er is angst bij mensen zoals ik dat er instabiliteit optreedt door de behandeling). Mijn zoektocht is weer begonnen buiten de GGZ, maar dit valt ook niet mee (ivm met psychoses, wat de verzekering verlangt, of deze therapie het juiste is.)

Ik heb weerstand tegen deze manier van opereren, maar denk dat de enige manier is meegaan in deze beweging. Het aankaarten kost veel energie en frustratie en levert weinig op naar mijn idee.

Mijn vraag is: hoe ga je om met je labels? Levert het aankaarten van je vraagtekens iets op?

Soms heb ik het gevoel, ze doen maar wat.

Antwoord

Goed van je te horen!

Labels worden op allerlei wijzen gebruikt waar je als cliënt niet zoveel aan hebt. Het label persoonlijkheidsstoornis kan gunstig zijn omdat het een reden kan zijn om psychosetherapie te geven, maar het label psychose kan tegen je gebruikt worden als je een therapievraag hebt (omdat je dan niet "stabiel" genoeg zou zijn).

Het beste kun je denk ik hameren op wat je nodig hebt, zonder gebruik te maken van diagnostische taal, want dat verlies je altijd. Zeg gewoon wat je voelt, wat je bezig houdt, waar je naar toe wil, en vraag om tools om die dingen aan te pakken....

Succes en vol houden, je doet het goed volgens mij!

Groet Jim

Beantwoord door: jim van Os op 14 augustus 2019
  • Deel deze pagina: