Main content

Vraag

Beste Jim,

Ik vroeg me af of u eerder heeft gesproken met partners van personen die in een psychose terecht zijn gekomen na drugsgebruik. In het geval van mijn partner gaat het om de stof alpha-PVP. Dit heeft bij hem, na ruim een half jaar buitensporig gebruik, geleid tot psychotische klachten zoals achtervolgingswanen en hallucinaties.

Hij heeft, na lang aandringen, wel hulp gezocht en wordt momenteel behandeld met behulp van risperidon.
We zijn nu al bijna een jaar verder en de klachten zijn nog steeds (in mindere mate) aanwezig.
Echter heeft mijn partner vorige week spontaan zelf besloten dat hij zijn dosis medicijnen wel kon halveren, met ernstige toename van klachten tot gevolg.

Ik, als partner, begin langzaamaan moegestreden te raken na een jaar hiermee te moeten omgaan en het constante groothouden om maar steun te kunnen bieden.

Sinds de actie met de medicijnen ben ik ook weer boos ten aanzien van zowel de situatie als mijn partner zelf (“hoe kon je dit nou laten gebeuren?”, waarom doe je ons dit nou aan?!”).

Ik vroeg me af of dit een veelvoorkomend verschijnsel is bij partners van mensen met een psychose als gevolg van drugsgebruik? En of het veel voorkomt dat mensen zo lang in een drugspsychose blijven?

Ik hou zielsveel van mijn partner en wil zo graag dat alles nog goed komt, maar soms zie ik door de bomen het bos ook even niet meer….

Antwoord

Beste M.,

Dank voor je vraag - hele moeilijke toestand voor je!

Ik denk dat ik uit je bericht kan afleiden dat hij nu niet meer gebruikt meer wel psychotisch blijft?

Het volgende is denk ik van belang:

  1. Je bent in feite al een tijdlang mantelzorger en dat vraagt heel veel. Veel mantelzorgers raken uitgeput en kunnen het niet meer aan. Het is een zware situatie en vaak ontbreekt het mantelzorgers aan ondersteuning/hulp.
  2. Er komt een punt dat je ook nadrukkelijk voor jezelf moet kiezen. Als je partner 'niet gered wil worden' moet je soms ook aandacht hebben voor 'jezelf redden'. Hoe verbonden je ook bent - jezelf opofferen heeft voor niemand zin, ook niet voor je partner. Soms is het daarom noodzakelijk om een tijd afstand te nemen en ruimte voor jezelf te creëren. Je partner moet daar dan mee leren omgaan - zwaar, maar niet onmogelijk zoals je zult zien.
  3. Zoek dus steun voor jezelf, praat over het dilemma waar je voor staat. Ben je in contact met zijn hulpverleners? Kunnen die helpen?
  4. Soms blijven mensen in een psychose ook al zijn ze met drugs gestopt. Dit betekent dat ze psychosegevoelig zijn en dat de psychosegevoeligheid werd 'gewekt' door de drugs en zich daarna blijft manifesteren. Het is dus zaak voor hem om te leren leven met de psychosegevoeligheid - dat kan heel goed maar het is wel hard werken, en het serieus nemen....is vaak in het begin lastig voor mensen.

Hope this helps...

Jim

Deze vraag is gesteld door een man in de leeftijdscategorie 25
Beantwoord door: Jim van Os op 30 juni 2020
  • Deel deze pagina: