Main content

Vraag

Wat als je als 52 jarige geen zin hebt on het leven maar je durft geen zelfmoord plegen voor je ma je kinderen, heb al bidprentje gemaakt, heb al afscheid genomen van alles . Heb één wens op mijn lijst die nooit gaat uitkomen, een lang gesprek met onbereikbaar persoon, een namiddag samen met hem , geen liefde maar het samen zijn , niet jaar en dag op zoek zijn naar wie is hij nu echt?

In het begin heimelijk verliefd geweest, hem gezegd, de gekste kuren uitgehaald en nu leeg. Al is die leegheid soms maar 1 procent van mijn zijn , mijn leven is als een waterpas, moet zo opletten in het rondje te blijven anders kwets ik telkens mezelf met teveel pillen i.p.v. drank , en kwets ik omgeving die voor de zoveelste keer mij naar spied moeten brengen , of hoe ik er soms geraak.

Weet ik niet, als ik op spoed ogen open kan ik net terug wat blij zijn en me gelukkig tonen om mijn omgeving te tonen en te beliegen het waren slechts twee pilletjes , ik ben gevoelig , terwijl het er meer dan twintig waren.

Ik ben einde raad, graag had ik een aan-en-uitknop gehad, en alles uit gezet, voor altijd . Een erg depressief iemand die probeert nog even hier te blijven op de wereld maar slechts één droom heeft die niet kan (en weet dat er na die droom die zou uitkomen?, terug een put zou zijn, dus droom hoeft niet perse meer) en haar grote uitkomst uit de wereld zijn is!

Antwoord

Beste Volty,

Dank voor je verhaal en je dilemma.

Wij mensen hebben de neiging de voorwaarde voor ons geluk en de verwachting van een waardevol bestaan te leggen bij iemand anders.

De onbereikbare ander is dan de persoon die al onze aandacht opslokt en die maakt dat we nooit gelukkig kunnen zijn.

In ons verlangen naar het onbereikbare komen we er niet aan toe om de uitdagingen van het dagelijks bestaan te nemen om een eenvoudig bestaan op te bouwen.

Bezig zijn met de onbereikbare is een manier om het leven te vermijden.

De pijn die je voelt is dan het echte leven dat zich aandient maar dat al die tijd verwaarloosd is gebleven.

Tijd misschien om aandacht aan jezelf te gaan besteden - en de voorwaarde voor geluk niet meer buiten jezelf te leggen.

Misschien ben je zelf wel een mooi mens - die geen onbereikbare ander nodig heeft om het leven te leven.

Een grote uitdaging.

Maar denk dat je het waard bent.

Jim

Beantwoord door: jim van Os op 9 november 2018
  • Deel deze pagina: