Main content

Vraag

Beste Jim,

Een goede vriend is afgelopen jaar gedwongen opgenomen met een psychose, waarschijnlijk uitgelokt door cannabisgebruik.

Hij is na een aantal maanden op eigen houtje gestopt met zijn medicatie (dit weten we nu pas) en sinds een maand zijn er opnieuw symptomen van een psychose. Zijn behandelend psycholoog heeft dit niet opgemerkt maar zijn directe omgeving wel.

Dingen zoals extreem gedreven zijn, heel snel en luid praten, veel werken, een project opzetten waar hij obsessief mee bezig was, enorm veel sporten, bezig blijven tot in de nacht en ‘s morgens vroeg vanaf 06.00 uur al beginnen met sporten. Voor ons allemaal heel duidelijke signalen.

We hebben deze week aan de bel getrokken, hem proberen te laten inzien dat het tijd is om opnieuw hulp te zoeken of tenminste zijn medicatie te nemen, maar hij weigert.

Hij vindt ons allemaal gek en denkt dat er een chip in zijn telefoon gestoken is om hem af te luisteren, hij denkt dat hij over speciale kennis bezit om de wereld te doen ontploffen, en zo kan ik nog lang verder gaan…

Het crisisteam is door de huisarts opgeroepen maar zij kunnen niks doen als hij hulp weigert, wat zo zal zijn.

Wat kunnen wij nog doen?

Is er een mogelijkheid dat de psychose verdwijnt zonder behandeling? Of moeten wij echt de politie of de hulpdiensten gaan bellen omdat hij een gevaar vormt voor zichzelf en voor anderen?

Dit is zo’n vreselijke situatie… we zijn een beetje ten einde raad.

Alvast bedankt voor uw antwoord!

Antwoord

Beste bezorgde vriend,

Je vriend is waarschijnlijk bezig terug te vallen in wat we noemen een manische psychose, waarschijnlijk in het kader van onderliggende bipolaire stemmingsgevoeligheid.

Als hij nu in een absoluut prikkelarme situatie zou komen te verkeren, zonder afleiding, zonder dat hij op zijn expansieve ideeën  zou kunnen acteren, zou het mogelijk vanzelf weggaan zonder medicatie.

Helaas is de kans dat dat gebeurt meestal niet zo groot.

Waar het nu op aan komt is of de situatie ernstig genoeg is om te kunnen spreken van gevaar als bedoeld onder de wet. Dit kan zijn: gevaar voor hem, gevaar voor anderen, gevaar voor sociale teloorgang, gevaar voor ernstige risico's. Als dat het geval is gaat het recht op behandeling zwaarder wegen dan het recht op autonomie.

Ook belangrijk is de mate van wilsbekwaamheid: in hoeverre is hij door de psychose nog in staat om voor zijn eigen gezondheidsbelang op te komen?

Blijkbaar is het crisisteam nog niet overtuigd van gevaar c.q. wilsonbekwaamheid. Maar als je twijfelt en vindt dat hij wel in gevaar is c.q. dat er ernstige risico's zijn, dan moet je aan de bel trekken (zie: https://www.dwangindezorg.nl/wvggz/zorgmachtiging/melding).

Probeer ook met hem aan de praat te blijven. Wat heel erg kan helpen is wat medicatie nemen om opname te voorkomen. Als vrienden kunnen jullie hem misschien ervan overtuigen dat voorkomen van opname een belang is waar jullie het allemaal over eens zijn. De huisarts kan dan wat medicatie voorschrijven...

Hope this helps!

Jim


Biografie Jim van Os

Prof. dr. Jim van OsVoorzitter Divisie Hersenen, UMC Utrecht. Hij is tevens verbonden als Visiting Professor Psychiatric Epidemiology aan het Institute of Psychiatry te Londen. Hij is sinds 2011 lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en werd in 2016 benoemd tot Fellow van King’s College London

Jim van Os werkt op het raakvlak van ‘harde’ breinwetenschap, gezondheidszorgonderzoek, kunst en subjectieve ervaringen van mensen met ‘lived experience’ in de GGZ. Hij staat sinds 2014 op de Thomson-Reuter Web of Science lijst van ‘most influential scientific minds of our time’. In 2014 kwam zijn boek De DSM-5 Voorbij uit, en in 2016 het boek Goede GGZ! (samen met Philippe Delespaul e.a.).

Lees hier meer over Jim van Os. Of volg Jim op LinkedInFacebookTwitter en YouTube!

Meer informatie over psychose:

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 20-35
Beantwoord door: Jim van Os op 2 maart 2021
  • Deel deze pagina: