Main content

Vraag

Ik ben iemand die aan een dwangstoornis (ocd) lijdt. Eén van mijn angsten (die ik al jaren heb) is dat ik bang ben dat ik ooit een psychose zal ontwikkelen.

En het laatste half jaar heb ik ineens last van opdringerige gedachten die ik hiervoor niet herkende of kan plaatsen. De inhoud van die opdringerige gedachten zijn: dat als ik thuiszit dat ik bang ben dat mijn werkgever mij in de gaten houdt via mijn tuin en door het raam. Ik heb wel het besef dat dit irrationele gedachten zijn. Ik heb niet echt duidelijke dwanghandelingen bij de gedachten, terwijl ik die normaal wel heb bij dwanggedachten. De gedachten ervaar ik als naar. Het zorgt voor lijden bedoel ik.

Opvallend is ook dat ik deze gedachten heb gekregen toen ik me had ziek gemeld van werk. (misschien een soort angst van dat mijn werkgever denkt dat ik niet ziek ben en dat komt controleren). Mijn psychiater spreekt van rand psychotische symptomen. En mijn therapeut spreekt weer van paranoïde gedachten.

Sinds ik die gedachten heb ben ik begonnen met abilify, dit hielp en toen had ik die gedachten niet, daarna gestopt hiermee vanwege bijwerkingen. Toen kwamen deze gedachten weer terug na ca. 6 weken. Toen ben ik begonnen met olanzepine. Dit werkt ook tegen die bovengenoemde gedachten, heb het nog een beetje.

Ik heb een aantal vragen:

  • Is hier sprake van paranoïa? Indien ja, was dit dan een voorteken van psychose of kan het ook uitsluitend paranoïde zijn dat losstaat van psychose?
  • Op de website lees ik dat paranoïa ook bij andere stoornissen kan voorkomen. Welke zijn dat precies. Is dat depressie of dwang bijvoorbeeld?
  • Of zijn dit wanen? (ik heb wel ziektebesef, Ik kan beredeneren dat de gedachten irrationeel zijn, maar toch maak ik me zorgen)
  • Kunnen die gedachten ook hetzelfde blijven zonder dat ik ooit een psychose hoef mee te maken? Of kunnen ze ook permanent verdwijnen?

Ik hoop dat u met alle casussen die u in uw praktijk hebt gehad antwoord kan geven op mijn vragen. Ook komt psychose voor in mijn familie.

Antwoord

Je hoofdprobleem lijkt me dwang/depressie. Een beetje paranoia komt voor dwars door alle psychische syndromen en trouwens ook in de algemene bevolking. Het is een menselijke ervaring die vooral de kop opsteekt als de stemming slecht is en/of de omstandigheden moeilijk. Op zich niets bijzonders dus en zeker geen voorbode van een psychotische stoornis (die meestal beginnen tussen 16-25 jaar).

Je reactie op de paranoïde gedachten zijn omgeven door angst en twijfel en dat past weer bij de dwang/depressie.

Hope this helps!

Groet Jim


Biografie Jim van Os

Prof. dr. Jim van OsVoorzitter Divisie Hersenen, UMC Utrecht. Hij is tevens verbonden als Visiting Professor Psychiatric Epidemiology aan het Institute of Psychiatry te Londen. Hij is sinds 2011 lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) en werd in 2016 benoemd tot Fellow van King’s College London

Jim van Os werkt op het raakvlak van ‘harde’ breinwetenschap, gezondheidszorgonderzoek, kunst en subjectieve ervaringen van mensen met ‘lived experience’ in de GGZ. Hij staat sinds 2014 op de Thomson-Reuter Web of Science lijst van ‘most influential scientific minds of our time’. In 2014 kwam zijn boek De DSM-5 Voorbij uit, en in 2016 het boek Goede GGZ! (samen met Philippe Delespaul e.a.).

Lees hier meer over Jim van Os. Of volg Jim op LinkedInFacebookTwitter en YouTube!

Meer informatie over depressie:

Kijk ook hier:

Deze vraag is gesteld door een man in de leeftijdscategorie 34
Beantwoord door: Jim van Os op 4 september 2019
  • Deel deze pagina: