Main content

Vraag

Hallo,

Ik heb een aantal maanden geleden een psychose gehad. Waanideeën, paranoia, etc. wat enorm uit de hand liep. Ik ben hiervoor niet opgenomen geweest. Ik heb ook geen medicatie gehad. Ik ben nu wel erg angstig, omdat ik achteraf denk dat ik dat misschien beter wel had kunnen doen.

Ik zit nu constant mijn gedachtes, verbanden, etc. te over analyseren. Denk ik wel normaal? Gedraag ik me normaal? Klopt dit? Etc. Ik vraag mezelf constant af of ik nu nog steeds psychotisch ben of niet, wat enorm vermoeiend is. Ik heb nu pas sinds kort het besef dat ik weer wat meer logisch kan nadenken en de waanideeën verminderd zijn, voor zover ik het doorheb. Ik voel enorm veel schaamte over mijn acties en gedrag. Ik heb sinds kort therapie, maar durf dit niet te vertellen, omdat ik bang ben voor de gevolgen.

Mijn vraag is; Wat zijn de gevolgen van een onbehandelde psychose? Kan dat blijvende schade opleveren?

Antwoord

Wat goed dat je hier komt met je vraag, heel goed!

En....hier is alles anoniem, dus je kunt er mee doen wat je wilt.

In antwoord op je vragen:

1. Wat je hebt ervaren is een zekere mate van psychosegevoeligheid die je het best kunt zien als onderdeel van de PTSS. Veel mensen met PTSS hebben last van een zekere mate van psychotische symptomen, dus op zich is dat heel "normaal". Het hoort bij de PTSS, want PTSS gaat gepaard met trauma en angst, een bekende voedingsbodem voor psychose.

2. Aangezien je nu voor PTSS een therapie volgt (althans dat leid ik af uit je bericht) is het niet zo dat je kunt zeggen dat er sprake is van "onbehandelde psychose" - immers het primaire probleem, de PTTS is onder behandeling en daarmee ook de voedingsbodem van angst en trauma onder de psychose.

3. Maar zelfs als er sprake zou zijn van een "onbehandelde psychose" dan is het absoluut niet zo dat dat schadelijk zou zijn! Integendeel, een psychose die zonder behandeling weggaat is altijd beter dan een psychose die met behandeling weggaat. Behandeling met antipsychotica is geen pretje en levert ook weer risico's op, dus als je het kunt vermijden is het altijd beter.

Ook is het zo dat psychose met vaak diagnostische reflexen gepaard gaat aan de kant van de hulpverlening en krijg je voor je het weet te maken met uitspraken als dat je "schizofrenie" zou hebben (zie ons filmpje over de verwarrende niet-helpende term hier: https://www.psychosenet.nl/mini-college-wat-is-het-probleem-met-de-diagnose-schizofrenie/).

Ik weet dat er sommige spookverhalen de ronde doen op internet dat onbehandelde psychose schadelijk zou zijn voor het brein maar dit is echt wetenschappelijke voodoo en inmiddels "debunked".

Dus geen zorg: een psychose die weggaat zonder psychose-specifieke behandeling is een teken van kracht en weerbaarheid, niet schade!

4. Verder mijn advies: in principe is het het beste om je therapeut wel te vertellen over de psychose. Als het een ervaren therapeut is zal hij/zij niet in paniek raken en je psychosegevoeligheid kunnen kaderen als horend bij de PTSS.

Als het een minder ervaren therapeut is, loop je het risico dat hij/zij zal willen stoppen met de therapie omdat je "te kwetsbaar" zou zijn en je mogelijk willen doorverwijzen naar een psychiater met weer het risico dat je in het "schizo-circuit" terecht gaat komen.

Het beste is dus om te vragen aan je therapeut of hij/zij iemand is die niet in paniek raakt als de klant in het kader van PTSS ook psychosegevoeligheid ervaart. Leg het dilemma voor en kijk hoe de respons is.

Desnoods kun je een andere therapeut zoeken die niet bang is voor psychosegevoeligheid in het kader van PTSS. Laat ons weten als je hulp nodig hebt daarmee - en zie onze sociale kaart voor adressen.

Hope this helps!

Groet Jim

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 22
Beantwoord door: Jim van Os op 8 maart 2020
  • Deel deze pagina: