Main content

Toen ik 27 was, fulltime werkte en in de avond een HBO studie volgde, zat ik ineens thuis met een burn-out. Ik begreep niet wat er aan de hand was, en ook mijn psychologen snapten het niet: ik was namelijk helemaal niet depressief. Mijn stemming was goed.

Maar ik was wel helemaal opgebrand. Het lukt me nog net om ‘s morgens van mijn bed naar de bank te lopen, en met moeite at ik mijn ontbijt. Na onderzoeken en vele gesprekken met verschillende hulpverleners kwam de aap uit de mouw: Ik heb ADD (nu ADHD, onoplettendheid type). Ook ben ik hoogsensitief (HSP).

Jaren later heb ik grotendeels grip op mijn gevoelige ADHD-brein, en in dit artikel deel ik mijn ervaringen. Medicatie was voor mij geen (langetermijn)oplossing en ik heb heel veel alternatieve manieren gevonden die mij helpen om goed te functioneren met een neurodivergent brein.

ADHD medicatie & therapie

Gelukkig kon ik na de ADHD diagnose meteen in behandeling bij PsyQ, afdeling ADHD Volwassenen. Voorwaarde was wel dat ik medicatie zou gaan gebruiken; dit was iets waar ik niet achter stond. Maar de wanhoop was groot. Ik besloot ADHD-medicatie een kans te geven.

Een jaar lang volgde ik thematische workshops, groepscoaching en persoonlijke coaching. Dit hielp goed. Ook probeerde ik 6 verschillende soorten ADHD-medicatie uit. Helaas protesteerde mijn lichaam: ik viel enorm af, mijn huid begon te scheuren, ik had last van hartkloppingen, de bekende ‘rebound’ als de medicatie uitwerkte, en ik had zelfs bloed in mijn ontlasting. Maar ook verloor ik mijn spontaniteit en creativiteit. Ik speelde geen piano meer, had niet meer echt zin om dingen te ondernemen, en mijn stemming verslechterde. Toen ik bijna werd aangereden vanwege een black-out had op de fiets, besloot ik te stoppen met medicatie.

Op zoek naar mezelf in Nieuw Zeeland

Ik vertrok naar Nieuw Zeeland om mezelf opnieuw te ontdekken. Hier kocht ik een busje, bouwde deze om tot camper en reisde een jaar rond. “Wat heb ik eigenlijk nodig? En hoe wil ik mijn leven inrichten? Wat vind ik belangrijk?” Dit waren vragen die me bezighielden. In Nieuw Zeeland ontmoette ik heel veel mensen die op een bepaalde manier anders zijn, en iets anders zoeken in het leven dan het standaard plaatje van studie-baan-huis-carriere-gezin. Ik leerde enorm veel over mezelf, en besloot het roer helemaal om te gooien. “Ik heb geen stoornis, maar een uniek en gevoelig brein”, zei ik tegen mezelf. “En ik ga succesvol en gelukkig worden met dit unieke brein”.

Studeren en werken met ADHD

Mijn studie- en werkleven als ADHD’er en HSP waren uitdagend. Ik presteerde vaak onder mijn niveau, raakte verveeld, of het tegenovergestelde: overprikkeld. Na mijn reis door Nieuw Zeeland besloot ik het helemaal anders te gaan doen. Ik wist dat ik bepaalde talenten en kwaliteiten had. Die wilde ik benutten. Ik startte als zelfstandig ondernemer. Nu werk ik al jaren als zelfstandig SEO content specialist, tekstschrijver en blogger. Ook bied ik een online cursus aan op Udemy. Maar ik vind het ook fijn om met mijn handen bezig te zijn. Soms help ik op biologische boerderijen of smeer ik broodjes bij een cateringbedrijf. Fulltime werken doe ik liever niet. Ik houd me daarom bezig met het opbouwen van een passief inkomen. Als digital nomad kan ik mijn werk overal mee naar toe nemen, en kom ik op veel mooie plekken. Vooral in de natuur voel ik me thuis.

Wat heeft mijn hooggevoelige ADHD-brein nodig?

Ik heb altijd geweten dat ik als HSP en ADHD’er iets anders nodig heb dan ‘gewone mensen’. Daarom heb ik mijn leven op een bepaalde manier ingericht, zodat ik goed functioneer met mijn unieke brein. Ik heb afwisseling en uitdaging nodig, maar ook voldoende rust en niet teveel prikkels. Ik geniet van vrijheid. Als zelfstandig ondernemer bepaal ik mijn eigen werktijden. Regelmatig breng ik tijd door in het buitenland, het liefst in de natuur. Wat mij verder helpt of heeft geholpen:

  • Meditatie/mindfulness (ik volgde een cursus tijdens mijn burn-out periode en mediteer dagelijks)
  • Breathwork (om mijn zenuwstelsel te reguleren)
  • Trauma verwerking
  • Yoga
  • De juiste voeding (ik vermijd vooral gluten, koemelkproducten en geraffineerde suiker)
  • Voedingssupplementen (ter ondersteuning)
  • Mijn eigen grenzen kennen en grenzen stellen
  • Voldoende slaap (dankzij een slaapritueel: ‘s avonds de lichten dimmen, tv en telefoon uit, een boek lezen en tot rust komen)
  • Reiki (ik doe dagelijks een zelfbehandeling)
  • Minimaliseren (meer spullen brengt onrust. Minder kopen betekent minder hoeven werken)

Verder gebruik ik regelmatig een noise cancelling koptelefoon of oordoppen, om te zorgen dat ik niet overprikkeld raak. Ik plan niet teveel afspraken in en kies heel bewust met wie ik tijd doorbreng. Bijna dagelijks ben ik bezig met zelfontwikkeling.

Gelukkig is er steeds meer informatie beschikbaar voor volwassenen met ADHD die grip willen krijgen op de symptomen. Toen ik net gediagnosticeerd was, was dit nog niet het geval. Daarom startte ik mijn blog: Wandering Minds. Ik wilde mijn ervaringen delen.

Is de ADHD verdwenen?

Als ik alles wat ik doe om me goed te voelen, durf ik wel te zeggen dat mijn ADHD ‘weg’ is. Wonen in de natuur, niet teveel prikkels, dagelijks mediteren, altijd gezond eten; dan is de ADHD nergens te bekennen.

Maar dit is niet realistisch in de wereld waarin we leven. Mijn familie woont in een stad, en veel van mijn vrienden ook. In de stad functioneer ik gewoon minder goed dan buiten de stad. Daarnaast wil ik ook niet te streng voor mezelf zijn. Soms eet ik een kaasje, ga ik wat later naar bed, sla ik het mediteren over of drink ik een wijntje. Hierdoor gaat het nog wel eens ‘mis’, en heb ik nog wel eens last van ADHD-symptomen. Maar dit gebeurt steeds minder vaak.

Neurodiversiteit als superkracht

Ik vind het super leuk dat ik mijn ervaringen kan delen op Wandering Minds. Via dit project kom ik ook in contact met veel andere mensen die een uniek brein hebben. Het is geweldig om te zien hoe we elkaar inspireren, en ik hoop hier nog lang mee door te kunnen gaan! Het zou mooi zijn als er meer kennis en waardering komt voor neurodiversiteit. En dat de tools die ons kunnen helpen makkelijker beschikbaar zijn. Ons brein – of het nu een ADHD-, autistisch-, ADD of HSP brein is – heeft namelijk heel veel te bieden!


José Schrijver werd op 27-jarige leeftijd gediagnosticeerd met ADD. Een jaar later startte zij een blog voor volwassenen met ADHD of HSP: Wandering Minds (Link: https://wanderingminds.world). Hier hoopt zij, door het delen van haar ervaringen, andere volwassenen met een uniek brein te inspireren. Maar ook brengt ze Wandering Minds met elkaar in contact in de Wandering Minds Community (link: https://www.facebook.com/groups/2729710207064913) en op Instagram: www.instagram.com/wanderingminds.world

Meer lezen over herstel?

Foto is gemaakt door een vriendin van José

 

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *