Fotocredits: Gemaakt door Alexa
Alexa leefde zorgeloos tot haar 43e, totdat ze een slaapmiddel voorgeschreven kreeg. Ze beschrijft hoe het stoppen met slaapmiddelen leidde tot hardnekkige lichamelijke en psychische klachten. In haar zoektocht naar herstel vond ze steun in lotgenotencontact, dat een belangrijke rol speelde in haar helingsproces.
Zorgeloos leven
Psychische klachten kende ik niet tot mijn 43e levensjaar. Ik kende geen depressie en angst en zat altijd vol met levenslust. Ik was nog nooit in aanraking geweest met benzodiazepines of andere medicatie die op mijn geest inwerken. Na een vakantie naar Bali kreeg ik last van slaapproblemen en na een week weinig slaap vroeg ik de huisarts of ik een slaapmiddel zou kunnen krijgen. Dit was geen probleem en ik kreeg temazepam voorgeschreven.
Ik sliep met gemak weer in, maar na het stoppen kwamen de slapeloze nachten gelijk terug. Ik vroeg weer om een slaapmiddel en dit keer kreeg ik een sterker middel: lorazepam, een benzodiazepine die ook tegen angst werkt. Ik gebruikte dit dagelijks een aantal weken, want volgens de huisarts was dit een lage dosering en kon ik er makkelijk mee stoppen. Dit deed ik dan ook zonder af te bouwen na circa 5 weken dagelijks gebruik. Wat er toen gebeurde is bijna met geen pen te beschrijven.
Hevige bijwerkingen na CT-stop slaapmiddelen
Nadat ik gestopt was kwam mijn slaapprobleem direct weer terug en dit keer in een zeer ernstige vorm. Ik sliep hele nachten niet meer. Tijdens deze slapeloze nachten werd ik me ervan bewust dat ik last had van allerlei lichamelijke klachten, zoals hartkloppingen, trillende spieren, brandend gevoel in voeten en benen en nog veel meer onverklaarbare klachten. Overdag had ik ook last van deze klachten en kreeg ik te maken met dagelijkse gynaecologische bloedingen en een darmstelsel dat niet meer functioneerde.
De lichamelijke klachten waren niet het enige, want daarnaast waren er psychische klachten zoals een continu gevoel van angst, depressieve gevoelens en zelfs gedachten die gingen over een doodwens. Dit laatste paste totaal niet bij mij. Ik had in mijn leven nog nooit depressieve gevoelens gehad en had altijd een enorme levenslust. Met al deze klachten ging ik naar de huisarts. Dit kon volgens haar niet met de medicatie te maken hebben, maar dit moest aan mijn psychische gestel liggen. Ik werd doorverwezen naar een psycholoog en een psychiater.
Van wanhoop naar vertrouwen
Ik leefde voor een aantal maanden in pure wanhoop en angst hopende op een gevoel van verlichting. Nog nooit had ik me zo onbegrepen en angstig gevoeld. Van de huisarts en psychiater mocht ik andere medicatie uitproberen, zoals promethazine, maar ook daar kreeg ik bijwerkingen van. Ik zocht naar andere oplossingen en informatie en kwam uiteindelijk uit op forums met lotgenotenverhalen. Ik was niet de enige, dat was al een hele opluchting. De verhalen van lotgenoten die hetzelfde hadden meegemaakt en weer beter waren geworden gaven mij elke dag weer hoop.
Ik legde contact met een aantal lotgenoten, niet wetende dat dit mijn medicijn zou zijn om weer te helen. Met een lotgenoot onderhield ik dagelijks contact. Hij was al een aantal jaren verder en had precies dezelfde klachten. Elke dag stuurde hij even een bericht om te vragen hoe het ging en stelde mij gerust. Het zou een lange weg worden, maar hij merkte verbetering. Dit gaf mij vertrouwen, waardoor ik mijn angstige gedachten beetje bij beetje los kon laten. Een andere lotgenoot, een vrouw die ook herstellende was, mocht ik wekelijks even bellen. Dit waren helende gesprekken geweest. Ook zij gaf mij het vertrouwen dat mijn lichaam en geest weer zouden herstellen zonder het nemen van medicatie.
Verbinding als sleutel tot heling
Het heeft mij ruim twee jaar gekost om weer op mijn oude niveau te komen. Langzaam werd mijn slaap steeds beter en ik slaap nu weer zoals voorheen. Klachten als hartkloppingen, spierslapte, brandend gevoel in voeten en benen, bloedingen en darmproblemen verdwenen langzaam. Het was vooral belangrijk om structuur te blijven houden in de dag, te blijven bewegen, gezond te eten en sociale contacten te blijven onderhouden.
Dat al deze dingen mij een opgave zouden worden had ik nooit kunnen bedenken. Het was hard werken om deze basisingrediënten weer op de rit te krijgen. Dit alles had ik nooit kunnen bereiken zonder de hulp van die lotgenoten die voor mij destijds onbekend waren, maar langzaam belangrijke mensen werden in een hele moeilijke periode van mijn leven. Mijn advies is dan ook: zoek iemand met wie je kan praten en bij wie je je open kan stellen om je angsten en onzekerheden te bespreken. Dit hoeft niet per se een lotgenoot te zijn, als het maar iemand is die jou echt hoort en ziet. Deze contacten helpen je door de dag heen en geven je het gevoel dat jij er mag zijn, met al je diepste angsten en onzekerheden.
Door deze ervaring ben ik ervan overtuigd dat het hebben van waardevol regelmatig contact, dat in het teken staat van hulp bieden tijdens psychische nood (o.a. een luisterend oor), hulpvol is tijdens het genezingsproces. De belangrijkste tip die ik daarnaast wil meegeven is om nooit op eigen houtje te gaan stoppen met slaapmiddelen. Overleg met de huisarts over een gepast afbouwschema en wees je ervan bewust dat als je afbouwt er ook bijwerkingen kunnen ontstaan.
Meer lezen over Slaapmiddelen en/of medicatie afbouwen?
- Medicatie afbouwen met taperingstrips – Info van PsychoseNet
- Medicatie bij slaapproblemen – eSpreekuur
- Slaapmiddelen, slapeloosheid en Slapen – Info van PsychoseNet
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Denk je aan zelfmoord?
Denk je aan zelfmoord? Bel of chat met 113 Zelfmoordpreventie.
Dat kan 24 uur per dag. Bel 113 of ga naar www.113.nl.
Geef een reactie