Main content

Vlinder is een Survivor. Ze is moeder, echtgenote, vriendin maar bovenal zichzelf. Na een lange strijd, opnames, veel medicatie, tal van hulpverleners weet ze weer wie ze is.

De weg kwijtraken en dus ook jezelf kwijtraken gaat soms gepaard met lopen op de grens van je duistere kant

Nu zie ik in dat ieder mens deze kant heeft (soms ook wel het ego genoemd). En als de liefde in jezelf, voor jezelf, even niet zo aanspreekbaar is, zal je ego het voortouw nemen en je aan de duistere kant laten snuffelen. Zo ook bij mij. Ik was een kei in manipuleren en door al die pillen werd de drang naar nog meer alleen maar groter. Ik was verslaafd. Niet alleen lichamelijk maar vooral geestelijk. Je DENKT dat je niet meer zonder kunt, dat je het leven niet aankunt, net als echte stereotiepe junk. Alleen kon ík de middelen verkrijgen zonder veel geld te betalen…

Het enige wat ik hoefde te doen was bellen met de casemanager, mijn verhaal een beetje aandikken, desnoods dreigen, en soms kreeg ik dan zelfs de vraag wat ik dan wilde hebben! Nou vraag ik je…

Ik deel dit omdat ik het schrijnend vind dat pillen een groot deel van behandeling uitmaken

Of soms, en in mijn geval, het grootste deel. Ik was begin 20, in de bloei van mijn leven, net afgestudeerd en een junk, die op bestelling middelen kon krijgen. En dan heb ik het niet over één keer, of bij één instantie.

Dit komt misschien heel rauw over, maar zo is het ook bedoeld. Als psychiatrisch patiënt ben je zo kwetsbaar en tegelijkertijd zo extreem zoekende en die combinatie kan gevaarlijk zijn. In mijn geval was het beter geweest dat er écht met mij gepraat was, en dan niet vluchtig en oppervlakkig en al helemaal niet over de telefoon.

Ik heb het gelukkig gered

Ik ben van alles afgekomen, heb totaal ook geen drang naar wat voor medicatie dan ook. Drinken doe ik alleen op feestjes, en dan een gezellige hoeveelheid, en zelfs met het roken ben ik gestopt.

Door alle middelen raak je vaak in een vicieuze cirkel, en dat doorbreken is niet makkelijk. Maar eigenlijk moet het niet nodig zijn om überhaupt in die cirkel te komen… werd er maar echt geluisterd en gekeken naar de mensen, en werd er maar alleen bij uitzondering medicatie verstrekt en al helemaal niet op verzoek…

Ik ben uitgevlogen. Ik hoop dat meer mensen hoop krijgen, vertrouwen in zichzelf. Als is het maar één persoon.


Vlinder is 49 jaar, getrouwd en moeder. Na een jarenlange strijd in de, en mét de psychiatrie, heeft ze een bestaan opgebouwd en heeft ze leren omgaan met het leven.

Meer lezen?

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *