Main content

Vraag

Mijn vader is sinds enkele maanden vast gesteld met Tinnitus. Hij heeft er enorm veel last van gehad en is vaak in elkaar gestort.

1,5 maanden geleden begon ik de gedachte te krijgen dat ik het ook zou gaan krijgen. Ik ben hier zo van in paniek geraakt dat ik bij de crisisdienst ben beland. Ik ben 16 jaar en ben naar de huisarts gegaan. Die heeft vastgesteld dat ik het niet ga krijgen omdat jongeren het niet krijgen. Maar als nog gaat die gedachten niet weg en ik weet niet wat ik eraan moet doen.

Ik ben onder de medicatie en onder begeleiding. Ik ben enorm in paniek en wil het liefst een geruststelling dat ik het niet ga krijgen.

 

Antwoord

Dat kan ik me voorstellen. Angst voor iets kan een gedachte en een gevoel versterken. En voor je het weet zit je in een vastgelopen cirkeltje. Focussen op iets niet willen denken kan niet. Het woordje 'niet' kent een hoofd eigenlijk niet. Dus is het er alleen maar meer.

Nieuwe gedachten erbij maken dus. En jezelf aanleren om op andere zaken ook focus te hebben. Er met anderen over praten kan ook helpen.

Hierover schrijf je niks, maar wat ik me ook voor kan stellen dat deze situatie met je vader een trigger was en dat er iets heel anders is aangeraakt waar je wellicht nog veel meer bang voor bent. Daar hoef je niks mee, maar het kan je helpen jezelf te leren kennen en begrijpen. Wat vind ik spannend? Waar zie ik tegenop? Hoe kan ik erop vertrouwen dat het me goed af zal gaan en wat heb ik daar voor te doen? En wie kan me hierin helpen? Of wat doe ik echt graag liever zelf?

Succes met ook dat aan te gaan, Jeroen

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 16
Beantwoord door: Jeroen Zwaal op 22 augustus 2019
  • Deel deze pagina: