Main content

Vraag

Beste,

Jarenlang heeft mijn zoon psychosen gehad, vermoedelijk door drugs- en medicijnmisbruik. Jarenlang heb ik hulp gezocht voor hem. Uiteindelijk kwam er een zorgmachtiging die helaas niet geholpen heeft.

Afgelopen augustus kon hij voor de zoveelste keer weglopen uit de kliniek. Ik kon hem drie weken niet bereiken, tot ik bericht kreeg dat hij bij iemand thuis was overleden. Onderzoek van de politie is heel slecht gedaan die nacht.

Op de dag van vandaag weet ik niet of mijn zoon zichzelf iets aan heeft gedaan, of dat het per ongeluk vanwege een verkeerde mix van medicijnen in combinatie met een lage weerstand fataal is afgelopen.

Het is zoveel, alles bij elkaar.

Hebben jullie misschien advies hoe ik dit enigszins kan verwerken?

Met vriendelijke groet,

B.

Antwoord

Beste B.,

Je vertelt in een paar regels heel veel. Wat een intensieve en ingewikkelde jaren heb je doorgemaakt, met onmacht, wanhoop en heel veel verdriet. En nu ben je het definitieve afscheid van je zoon aan het verwerken. Dat is ontzettend hard werken.

Doe je dat alleen, of heb je naasten in je nabijheid met wie je erover wil en kan praten? Als je werkt, is er dan een vertrouwenspersoon bij de organisatie bij wie je kan aankloppen? Ik kan me zo goed voorstellen dat alles wat je hebt meegemaakt ook invloed heeft op de kwaliteit van je werk.

Als ik je vraag goed begrijp zoek je naar goede professionele hulp. Met jouw vraag over wie je kan helpen bij het verwerken van je diepe rouwproces, kun je terecht bij je huisarts, die je door kan verwijzen naar de POH-GGZ (Praktijk Ondersteuning Huisartsen GGZ). Of naar een rouw- en verliestherapeut.

Kijk ook eens op de site van de instelling waar je zoon in behandeling was, zoek met de term 'familie'. Als zij een familie-ervaringsdeskundige hebben, kun je met haar/hem een afspraak maken om over je ervaringen en je verdriet te praten. Misschien organiseert de betreffende instelling een speciale cursus voor familie/naasten die rouwen om het (plotselinge) verlies van hun dierbare. Praten over dat stuwmeer aan emoties met anderen die hetzelfde ervaren (hebben) kan het begin van de weg naar verwerking zijn.

Daarbij heb je wel ingevuld dat je anoniem wil blijven. Misschien twijfel je wel of je voor hulp wil aankloppen bij de huisarts of een hulpverlener. Ik mail je hierbij dan ook de link naar een lezing van Manu Keirse over rouw, verdriet, verlies op YouTube:

https://www.youtube.com/watch?v=CAtgylBsQoc

Een hele mooie lezing. Manu Keirse is een expert op het gebied van rouw, verdriet en verlies. Er staan meer lezingen van hem op YouTube.

De Adviesdienst van Ypsilon is iedere werkdag bereikbaar tussen 10.00 - 16.00 uur als je je hart eens wilt uitstorten. Wij bieden een luisterend oor, denken mee: 088 000 21 20.

Ik wens je heel veel sterkte.

Hartelijke groet,

Ypsilon


Lees meer over naasten:

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 50-65
Beantwoord door: Ypsilon op 10 juli 2021
  • Deel deze pagina: