Fotocredits: Sophia; een tekening van Gingko bladeren
Sophia neemt jou als lezer mee in hoe acceptatie en zelfliefde in herstel eruit kunnen zien. Ze gebruikt voorbeelden uit haar eigen proces, maar geeft ook handvatten die jou misschien kunnen helpen. Sophia laat zien dat herstel voor iedereen een eigen vorm kan en vooral mag hebben.
Wat wil ik zelf eigenlijk?
Vraag jezelf af: Waar heb ik behoefte aan? Wat heb ik nodig? Hoe kan ik mijn wereld om mij heen zo aanpassen zodat het goed is voor mij, in plaats van dat ik mijzelf aanpas om goed te zijn voor een wereld die niet goed voor mij is?
Mensen met autisme of andere psychische gevoeligheden zoals psychosegevoeligheid, kunnen zich lang hebben ingespannen om te voldoen aan verwachtingen van anderen en de maatschappij in het algemeen, voordat zij in een dal vielen en beseften dat het niet vol te houden is. En dat is oké, want het hoeft niet.
Neem een voorbeeld: misschien is het ideale beeld wel dat je een partner hebt, een belangrijke baan, een kind etc., maar stel dat dat misschien voor de meeste mensen fijn is maar niet fijn voor jou, dan hoef je je niet in allerlei bochten te wringen om alsnog aan dat beeld te voldoen. Je mag het ook loslaten en kijken: hoe ga ik het doen op mijn manier? En ook op jouw eigen tijd, zonder haast? In het Māori is autisme “Takiwatanga”, wat betekent: in zijn/haar eigen tijd en ruimte. En dit geldt niet alleen voor grote levensbeslissingen zoals kinderen krijgen, maar ook voor kleine beslissingen zoals: moet ik naar dat evenement/feest of hoeft het eigenlijk helemaal niet?
Zeg tegen jezelf dat…
Om deze acceptatie en zelfliefde tijdens mijn herstel te oefenen, zeg ik vaak de volgende dingen tegen mezelf. Misschien kunnen ze jou ook helpen.
Zeg tegen jezelf: Ik moet niks en ik ben al goed zoals ik ben. Ik hoef niet indrukwekkend te zijn om waardevol te zijn. Nu ben ik ook al waardevol. Ik mag er zijn. En als jij het niet gelooft, vraag het dan aan een vriend, vriendin of familielid. Je kan zelfs vragen wat jouw kwaliteiten zijn, onder het mom van een opdracht voor iets: vraag aan meerdere mensen die jij vertrouwt om bijvoorbeeld 3 kwaliteiten van jou te noemen. Dit mogen alle mogelijke kwaliteiten zijn die je maar kunt bedenken, van karaktereigenschappen tot professionele kwaliteiten.
Zeg tegen jezelf: Ik accepteer dat het moeilijk is, en kijk naar wat wél kan in plaats van te kijken naar wat niet kan. Wat kan er allemaal wel? Soms op negatieve momenten lijkt het alsof er bijna niks kan, maar er kan altijd wat. Misschien kun je een rondje lopen en al dankbaar zijn dat je een lichaam hebt met benen die jou kunnen voortbewegen. Of dat je zelfstandig kunt eten, of zelfstandig naar buiten kunt, en de wind door je haar kunt voelen. Misschien kan er weinig en misschien kan er later iets meer.
Klein stappen zijn helemaal oké!
En dan kun je kleine stappen zetten om goed voor jezelf te zorgen. Niet kijken naar anderen, maar alleen naar jouw eigen stappen. En wees trots op jezelf. Vier jouw (kleine) successen en blijf stappen zetten. Ik heb zelf sociale media compleet verwijderd, omdat je daarmee heel makkelijk gaat kijken naar andere mensen waardoor je je slechter voelt over jezelf. Het is juist zaak om je beter over jezelf te voelen omdat je het, ondanks dat het moeilijk is, goed doet en kleine successen behaalt.
Vier je successen!
Een klein succes kan al zijn dat je bijvoorbeeld je kamer hebt opgeruimd, of dat je hebt afgewassen of iets gezonds hebt gegeten of een rondje buiten hebt gelopen. Maak het zo klein als je zelf wilt en onthoud: kijk niet naar anderen en wees trots op jouw eigen stappen. Soms is een stap zelfs alleen maar om een glas water te drinken. Soms is het zaak om even voor de minuten te zorgen en dan komen de jaren vanzelf.
Maar soms kun je ook nadenken over wat jij echt belangrijk vindt, en dáár een kleine stap in zetten, zoals in vriendschap, jouw fysieke gezondheid, een hobby, iets wat je wilt leren of noem maar op, wat je maar kunt bedenken. En als je positieve kleine stappen blijft zetten, zul je over een paar jaar terugkijken naar jezelf met een tevreden gevoel, omdat je hebt gewerkt aan je herstel en verder bent gekomen.
Over Sophia: Hoi! Ik heb ervaring met een langdurige opname, psychose, bipolaire stoornis type 1 en autisme. Ik heb onder andere Acceptance and Commitment Therapy gevolgd bij de Vroege Interventie Psychose.
Meer lezen over Acceptatie en zelfliefde in herstel?
- Een oefening in onvoorwaardelijke zelfliefde bij herstel
- Het CHIME begrippenkader van herstel – Info van PsychoseNet
- Een psychose is een opleiding in liefde voor jezelf
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de hoofdstukken van PsychoseNet al?
De professionals van PsychoseNet schreven deze hoofdstukken met betrouwbare, hoopgevende informatie.
Geef een reactie