Fotocredits: Arnold, illustrator en docent
Twee hartstilstanden brachten Sabine van den Bulk op de grens van leven en dood. Haar bijna-doodervaringen (BDE’s) leidden tot een ingrijpende spirituele ontmoeting met God en Jezus Christus. De inzichten die zij uit haar bijna-doodervaringen heeft verkregen, wil zij delen om anderen de kracht van vergeving te laten ervaren. Dit wil ze overbrengen via haar zelfontwikkelde methode: de Fragaria-methode.
Ik heb zelf twee hartstilstanden gehad met shocks en als resultaat meerdere medische bijna-doodervaringen. Aan deze ervaring heb ik herinneringen, maar de tweede was het diepst. Ik heb de andere kant gezien in die tijd, ik ging compleet door het licht. Later ben ik erachter gekomen dat het een hele nacht heeft geduurd.
De bijna-doodervaringen brachten me in het licht. In het ziekenhuis liet mijn hart een flatline zien op het elektrocardiogram, nadat ik op straat buiten bewustzijn lag met shock en een hartstilstand. De ambulance had mij opgehaald. Het blijkt dus dat het niet de bedoeling was dat ik dood zou gaan op dat moment in mijn leven.
Ik wil met jullie mijn inzichten delen die ik heb ontvangen na mijn bijna-doodervaring, omdat ik geloof dat deze inzichten er zijn voor alle mensen. Zelf heb ik ervaren dat een diepe bijna-doodervaring herinneringen kan achterlaten die leiden tot een verruimd bewustzijn ten opzichte van de natuur, de mens en het leven op aarde. Daarnaast kan iemand inzichten krijgen over de reden van terugkeer in dit leven, bijvoorbeeld het gevoel dat er nog iets afgemaakt moet worden.
Het beïnvloed mijn perspectief op de zorg
Deze ervaringen hebben ook mijn kijk op de gezondheidszorg beïnvloed. Aandacht geven aan de sociale aspecten wordt hierdoor belangrijker. In sommige Europese zorgsystemen ligt de nadruk sterk op de medische diagnose bij het behandelen van cliënten. Maar in de afgelopen jaren is de openheid voor sociale invloeden wel gegroeid.
Tijdens mijn eigen bijna-doodervaring bereikte ik het inzicht dat sociale invloeden en de eigenheid van het menselijk bestaan zeker zo belangrijk zijn als een medische diagnose. Mijn doel is om beide werelden te verenigen in de gezondheidszorg: de sociale aspecten van de cliënt en de medische thema’s in de gezondheidszorg. Door het gebruik van veel zorgprotocollen in de gezondheidszorg ontstaat bij mij het gevoel dat sociale en mensgerichte aandacht soms op de achtergrond raakt.
Mijn eigen bijna-doodervaring
De inzichten die ik tijdens mijn diepe bijna-doodervaring heb opgedaan, kwamen tot mij in een nacht waarin ik me zo ziek voelde dat ik mij overgaf aan Gods genade. Ik was bang voor mijn lichaam. Twee weken eerder was mijn hart in het ziekenhuis ook al gestopt; de artsen hadden mij toen teruggehaald uit een bijna-doodervaring. Nu voelde het alsof ik van binnen in brand stond, mijn zenuwen en wervelkolom als vuur. Mijn zicht werd troebel, ik viel weg alsof ik bewusteloos raakte en kreeg stuiptrekkingen.
Ik belde mijn huisarts, echter hij weigerde mij door te verwijzen naar het ziekenhuis. Ik vertelde hem over mijn hartstilstand twee weken eerder, dat de ambulance mij toen had opgehaald en dat ik weg was geweest. Hij vertelde mij dat ik deze gebeurtenis niet moest overdrijven; hij had geen enkele medische registratie van het ziekenhuis. Het kon volgens hem niet zo ernstig zijn. Hartstilstanden zijn vreemd op leeftijden van 32 jaar, als een persoon er normaal uitziet en ook zo doet, vertelde hij me.
Begeleid door twee Engelen
Na dat gesprek verliet ik ziek mijn lichaam, ging door een tunnel, sneller dan het licht. Ik was mij gewaar van een andere vorm van bewustzijn dan die ik kende. Toen voelde ik dat ik werd begeleid door twee engelen. Ik kwam in een prachtig landschap; ik zag een stad met kleuren en een helderheid die je je niet voor kunt stellen. Engelen hoorde ik zingen.
De stad werd bewoond door zielen. De twee engelen brachten mij in het centrum van de stad, met pilaren. Een groepje zielen had daar een ontmoeting. Ik zag Gandhi, Osho, Mohammed en Lao Tse. Het leek alsof ze mij verwachtten. Op het moment dat ze mij ervaarden, nodigden ze mij uit om met ze te gaan communiceren. Ik voelde me vereerd en er was een onderling vertrouwen.
Ook communiceerde ik met alle vier en vroeg advies over het bereiken van een vreedzame staat van leven. Ik zag de frustratie en de pijn van de afgelopen twee weken. Ik was mij bewust van de stad, de schoonheid, de helderheid. Het werd mij duidelijk dat ik op aarde ernaar heb uitgekeken om te leven in zo’n vreedzame levensstaat.
Vele wijze lessen
Gandhi gaf mij het advies over partnerschap, ik zou vrede vinden in een relatie. Hij had dit ondervonden met zijn vrouw. Later, toen ik weer terug was in mijn leven op aarde, heb ik Arnold ontmoet, mijn man, die net als ik een vreedzaam leven wil. Ik heb hem gezien tijdens een levensvooruitzicht van mijn leven. Over dit levensvooruitzicht vertel ik later meer.
Osho vertelde me dat ik mijn business moet verzorgen, oftewel “hoeden”, om geen fouten te maken die hij had gemaakt. Tijdens zijn leven op aarde had hij een hele reeks Rolls-Royces gehad en dat had hem weinig gebracht. En zijn ideeën over vrije seks waren een verkeerd concept geweest. Hij maakte duidelijk aan mij dat ik een rolmodel voor de jongere generatie zou worden: “Vertel ze over de nare kant van de seksindustrie, die gemakkelijk tot misbruik leidt.”
Mohammed vertelde mij over zijn problemen die hij heeft gehad in zijn leven doordat hij een vreedzaam leven heeft gecombineerd met politiek leiderschap. Hierdoor zijn vele misstanden ontstaan over de islam. De verkeerde combinatie van politiek met een vreedzaam leven heeft asociaal gedrag naar elkaar in het sociale leven bewerkstelligd. Hij leerde mij om geen politicus te worden.
Lao Tse vertelde me dat hij vreedzaam werd door meditatie in zijn leven. Meditatie zou een nieuwe ontwikkeling worden in de gezondheidszorg. Hij legde mij uit dat deze ontwikkeling bij mij zou passen in wat ik te doen heb. Ik gebruik inmiddels de mindfulness-based cognitieve therapie in mijn werk erg veel en meditatie is daar een aspect van.
Moet ik terugkomen?
Ik was onder de indruk van alles wat ze mij doorgaven, betreft mijn innerlijke vragen en hoe ze daar advies over gaven en wat er zou gaan gebeuren in mijn verdere leven. Op dat moment vroeg ik mij af: moet ik terugkomen? Echter, tegelijkertijd wist ik dat dit wel zou gaan gebeuren.
Van levensoverzicht naar levensvooruitzicht
Toen kwam er tussen twee pilaren een immens prachtig licht naar ons toe, een wezen met zo’n mooie uitstraling dat ik er zeker van was dat het Christus was. We maakten contact en ik kwam in het mooie licht terecht, voorbij een ervaring van tijd, snelheid of ruimte.
In dit centrum van licht was Jezus Christus; hij stond achter mijn rug. We keken naar mijn levensoverzicht, van geboorte, baby, kleuter, kind, puber, adolescent en volwassene tot ik doorgroeide en de hartstilstanden kreeg met mijn bijna-doodervaringen. Ik zag de stad met het centrum. Ik zag dat ik gelukkig geboren was, ik zag de goede dingen in mijn leven, echter ook pijnlijke trauma’s en de hartstilstanden.
Christus vroeg mij of ik kon vergeven. Vergeving was de reden geweest dat hij naar de wereld was gezonden en hij begon alles uit te leggen over vergeving. Mijn weg op aarde was nog niet klaar. De uitleg van Christus is in vijf fasen uit te leggen en mee te werken. Ik zal daar straks op terugkomen.
Mijn levensvooruitzicht
Toen kreeg ik een levensvooruitzicht van mijn voortgaande leven. Ik zag dat ik mijn man zou ontmoeten, mijn leven verder met hem, ik zag de ontwikkeling van mijn werk. Zelfs de blauwe auto waarin we zouden gaan rijden voor meerdere jaren zag ik. Jaren later, na mijn bijna-doodervaringen, werd ik mij bewust van veel speciale momenten in mijn leven, waarbij het gevoel kwam: “ik heb dit eerder gezien en ervaren, ik ben hier eerder geweest”.
Jezus Christus, de zoon van God, vertelde mij dat ik Krishna zou gaan ervaren, zijn vader als mens benoembaar tot persoonlijkheid God. Ik antwoordde hem dat ik klaar was om te vergeven, klaar om verder te gaan met mijn leven.
Hierna werd ik één met Christus. Het licht, God, liet de wereld zien vanuit genade en liefde. Het was zo zuiver en zo intens en ik zag mijn leven even belangrijk als een ander leven. Ik kon niet meer geloven dat ik terug zou gaan naar mijn lichaam en natuurlijke leven.
Terug voor creatie
“Je hebt nu mogelijkheden voor een methode,” vertelde het licht me. Sabine van den Bulk, klein mensje zou teruggaan naar de wereld voor een methode? Ik was in Gods wereld met Christus zijn zoon en ik zou een methode gaan creëren?
Na vele inzichten zei het licht me: “Geniet dat je weer mens wordt,” en ik kwam weer in de prachtige, briljante stad met Christus bij mij. Engelen waren aan het wachten en ze zongen een vaarwel-lied om terug te gaan naar mijn leven. De twee engelen die mij mee hadden genomen van mijn lichaam vandaan gingen mee terug. Toen ik terug was, zag ik dat mijn lichaam de hele nacht stil was geweest. Mijn levenscyclus ging echter door. De vergeving van Jezus Christus en de liefdevolle genade van Krishna..
Wat Jezus mij meegaf!
Mijn ouders gaven mij een katholieke educatie over het geloof. Dit is afkomstig van de leringen van Jezus Christus toen hij op aarde leefde. Nadat ik Christus tijdens mijn bijna-doodervaring heb ontmoet. Vertelde hij tijdens mijn bijna-doodervaring dat het erg belangrijk is om ook Maria, zijn moeder, te eren, evenals hijzelf. Het vertegenwoordigt de gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen over de hele wereld. Het eren van engelen en heilige mensen heeft hun waarde. Het Christusbewustzijn werkt op deze wijze door over de gehele wereld met levende mensen. Met heel veel vergeving.
In mijn bijna-doodervaring zag ik dat Jezus Christus het voorbeeld van vergeving was en hoe te leren om dat te gebruiken. Het is een belangrijke non-lokale ervaring, omdat vergeving uitwerkt los van tijd of plaats. Dit non-lokale ervaren wordt ook in de natuur ervaren. In de Veda’s, de allereerste beginselen van Gods uitdrukkingen tot de mens, kun je de liefdevolle genade van Krishna vinden. Deze genade wordt gegeven aan de mensen en de natuur die samenkomen tijdens het leven in een maatschappij of cultuur. Kortom, het sociale leven.
Mijn doel en gezondheidszorgorganisaties
Gezondheidszorgorganisaties in technologische samenlevingen, zoals in delen van Europa, richten zich sterk op medische diagnostiek en het stabiliseren van het lichaam. Binnen die context heb ik de indruk dat de mogelijke psychologische impact of de invloed op iemands leven van een bijna-doodervaring niet altijd expliciet wordt meegenomen in de zorg.
In sommige andere contexten die ik heb meegemaakt, zoals bepaalde regio’s in Afrika, leek er soms meer nadruk te liggen op sociale aspecten van ziekte en zorg. De levensverwachting en omstandigheden verschillen daar sterk per regio, en ik heb ervaren dat de omgang met leven en dood soms meer verweven is met sociale acceptatie en religie.
In Afrika heb ik gewerkt met kinderen met ernstige ziektebeelden; ze zouden als kind overlijden. Ik zag signalen van acceptatie en dat het normaal was in verhouding tot hoe ze zich voelden. Het was duidelijk dat ze zouden komen te overlijden in samenhang met de sociale omgeving. Tegelijkertijd waren de omstandigheden vaak zwaar: armoede, beperkte zorgvoorzieningen en situaties waarin ouders weinig mogelijkheden hadden om zorg te bieden. In sommige gevallen werd ziekte ook geïnterpreteerd binnen religieuze of spirituele kaders.
Als er geen geld beschikbaar is, komen mensen vaak eerder te overlijden. Echter, als dit wel beschikbaar komt en er zijn behandelmogelijkheden, dan is de dankbaarheid groot. Deze mensen ervaarden dat als de genade van God.
Wat wij kunnen leren
Tegelijkertijd zie ik in technologische samenlevingen veel mogelijkheden die de kwaliteit van leven sterk hebben verbeterd, zoals transport, communicatie en medische technologie. Deze ontwikkelingen brengen echter ook nieuwe vormen van druk en stress met zich mee, die invloed kunnen hebben op lichamelijke en mentale gezondheid.
Onze fysieke en mentale belastbaarheid lijkt soms onder spanning te staan door de hoeveelheid prikkels en verwachtingen in het dagelijks leven. Voor mij is technologie zowel een groot wonder als iets dat vraagt om bewustzijn over de impact ervan op de mens. Zonder God geen wonderen. Wat de technologie de mens heeft gegeven is een wonder.
In de zorg speelt technologie een belangrijke rol bij het in leven houden en behandelen van mensen, maar het sociale en menselijke aspect blijft daarbij ook van betekenis voor de kwaliteit van leven. In mijn ervaring gaat het om een samenspel van lichamelijke, sociale en existentiële factoren, zoals familie, relaties, werk, geloof en persoonlijke betekenisgeving.
De Fragaria-methode
Nu terug op het belang van: vergeving. Het is niet alleen iets mentaals of fysieks. Het is iets dat je diep van binnen ervaart en dat invloed heeft op je bewustzijn en gevoelens. Dat kun je niet letterlijk meten of vastpakken, maar je kunt het wel innerlijk voelen.
Door mijn hart te voelen kon ik mijn trauma’s vergeven, de pijn van anderen, en tegelijkertijd kwam de ontwikkeling van mijn methode tot stand. Het heet de “Fragaria-methode”, omdat fragaria Latijn is voor aardbei. Een aardbei lijkt op een hart en is zo grappig, want de zaadjes groeien aan de buitenkant. Een ander klein wonder. Door mijn eigen bijna-doodervaring voel ik dat Gods genade is en ieder leven wordt gezien.
Deze methode gebruiken is tegelijkertijd vergeving gebruiken. Vergeven heeft volgens mijn perspectief vijf fasen:
- Fase 1 = bewustzijnsverruiming krijgen
- Fase 2 = respect voor jezelf krijgen
- Fase 3 = aandacht geven en aandacht krijgen
- Fase 4 = duidelijk blijven in contact naar de buitenwereld en naar de binnenwereld
- Fase 5 = het accepteren van het niet-terugkerende proces dat de fasen 1 t/m 4 zich herhalen vanwege alle levenservaringen tussen geboren worden en overlijden.
Ik zal uitleggen hoe de vijf fasen werken in mijn leven:
Fase 1 = bewustzijnsverruiming krijgen
Na mijn bijna-doodervaring stond ik veelal voor de spiegel om te zien of ik er wel was. Ik deed yoga, ontspanningsoefeningen en spreek-oefeningen, meditatie, uit het raam kijken en schuifelen door de kamer omdat ik slecht was gaan zien. Ik huilde veel en moest herstellen. Er was extreme pijn in mijn zenuwen, in mijn hart en hoofd. Ik moest veel tijd nemen om te accepteren dat ik twee bijna-doodervaringen had gehad.
Fase 2 = respect voor mezelf krijgen
Door mijn verruimde bewustzijn kreeg ik respect voor mezelf. Ik kreeg toen het vertrouwen van twee vrienden en een therapeut die ervoor openstond wat er was gebeurd tijdens mijn bijna-doodervaring. Tijdens deze fase startte ik met het maken van schema’s over mijn inzichten. Nu gebruik ik deze schema’s als mijn werk in de Fragaria-methode en ook voor ondefinieerbare klachten.
Fase 3 = aandacht geven en aandacht krijgen
Ik begon de inzichten te respecteren en de aandacht die ik gaf, begon ik ook naar mijn omgeving te richten. Ik begon alles meer te waarderen. Toen begon ik te schrijven, dansen, tekenen en mijn levensvisie te beschrijven. En toen begon ook meer het contact met anderen te ontstaan, ook in mijn werk.
Fase 4 = duidelijk en helder zijn naar de buitenwereld en over de inzichten
Omdat ik nu respect had voor mezelf en mijn verruimde bewustzijn, werden mijn inzichten van binnenuit naar de omgeving duidelijk en helder. Vergeving was daarbij een zegen, want ik deed dit niet voor materie, om eten te krijgen, een huis of geld, etc. Het was ook niet in samenwerking met mijn emoties. De vergeving was mijn ziel aan het vervullen en ik werd gezonder. In deze fase ging ik mijn lichaam steeds meer vertrouwen en had ik mijn hart te volgen.
Fase 5 = het accepteren van het niet-terugkerende proces dat de fasen 1 t/m 4 zich herhalen vanwege alle levenservaringen tussen geboren worden en overlijden.
In mijn leven zijn er verschillende momenten geweest waarbij ik steeds weer vergaf. Vergeving is nu een belangrijk deel van mijn leven, wat mijn ziel vrede en blijdschap geeft. God/Krishna, het Licht, zei tegen me: “Wees blij dat je weer een mens wordt,” en dat is ook gebeurd.
Aan het begin van deze blog heb ik aangegeven dat ik de mindfulness-based cognitieve therapie gebruik, zoals Lao Tse mij vertelde in mijn bijna-doodervaring. Je kunt deze therapievorm vergelijken met de eerste vier fasen van vergeving. De Fragaria-methode werkt met vergeving en helpt daarmee ook anderen. Iedere keer weer heb ik situaties ervaren waarmee ik ermee aan het werk ging. Om inspiratie van mijn werk en de Fragaria-methode geaccepteerd te krijgen.
De vier schema’s van de Fragaria-methode zijn geselecteerd in samenhang met de vier fasen van vergeving. In deze schema’s wordt zichtbaar dat hulpverleners en symptomen onderdeel zijn van het bredere sociale systeem van de cliënt. Sociale factoren zoals wonen en leefomgeving, familie, partner en kinderen, religieuze beleving, dagelijks leven en activiteiten kunnen hierin een belangrijke rol spelen, naast de gezondheidszorg.
Ik wil de medische wereld meegeven om meer erkenning te hebben voor het feit dat een cliënt onderdeel is van een sociaal systeem. In mijn perspectief biedt dat kansen om zorg beter aan te laten sluiten op de leefwereld van de cliënt en de kwaliteit van leven te verbeteren, voor zowel cliënt als hulpverlener, met meer gelijkwaardige communicatie.
Nawoord
Het is mijn belangrijkste doel om te werken in harmonie met de moderne westerse technologie en wetenschap, samen met de Fragaria-methode. Het doel is mensen te helpen met bijna-doodervaringen en andere problemen. In mijn opinie is daar een groeiende aandacht voor nodig. Ik weet dat mijn Fragaria-methode geen wetenschappelijk boekwerk is. Het is een methode om inzichten te verkrijgen in specifieke problemen bij bijna-doodervaringen.
Het is een manier van werken met vergeving en het ervaren dat communiceren vanuit het hart met elkaar leidt tot “meer” in de maatschappelijk-sociale samenleving, ook in de gezondheidszorg.
Over Sabine: Ik ben Sabine van den Bulk en ik ben therapeute. Ik heb met collega’s een “White Butterfly Charity project tbv bijna-doodervaringen en kwaliteit van leven”. Zelf ben ik gespecialiseerd in bijna-doodervaringen (BDE) en trauma. Ik heb zelf twee hartstilstanden gehad met shocks en als resultaat meerdere medische bijna-doodervaringen.
Sabine heeft ook een eigen site, die vind je hier!
Meer lezen over Bijna-doodervaring(en)?
- Bijna dood – Steven Laureys
- Ik heb als kind iets raars beleefd; is dit een bijna-doodervaring, een fantasie of een psychose? – Info van PsychoseNet
- Bewustzijn is meer dan je brein
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de hoofdstukken van PsychoseNet al?
De professionals van PsychoseNet schreven deze hoofdstukken met betrouwbare, hoopgevende informatie.
Geef een reactie