Main content

Lieve lezers, de beste wensen voor jullie allen. Een nieuw jaar met nieuwe kansen.

Persoonlijk vond ik de afgelopen decembermaand behoorlijk pittig. Alle cliché’s blijken waar. Tijdens gezamenlijke vieringen voel je nog beter de verbondenheid met elkaar. Maar ook het gemis van wat eens was maar niet meer is.

De pijn die dit op kan roepen kan heel erg sterk zijn. Pijn die logisch, begrijpelijk en menselijk is. Maar ook pijn die je van het wankele koord kan doen vallen voor even. Dat gebeurde mij helaas ook weer.

Wiebelig dus het nieuwe jaar in met een aantal noten op m’n zang

Binnenkort hopen we nu echt te starten met de herstelgroep binnen het vroeg interventie psychose team waar ik werkzaam ben als psychiater. Een mooie kans om in die positie ook mijn ervaringskennis in te kunnen zetten. Samen met een collega, die mindfulness coach is, gaan we het avontuur aan.

Evenzo wordt 2019 het jaar waarin we gaan proberen een lans te breken voor een intervisiegroep binnen Ggz Breburg voor hulpverleners die zelf kampen met een psychische kwetsbaarheid en op zoek zijn naar andere collega’s die met ditzelfde dilemma kampen.

Uiteraard gaan we tijdens deze intervisie ook bespreken hoe deze ervaring is in te zetten binnen je werk als hulpverlener zodat de cliënt daar iets aan kan hebben binnen diens herstelproces.

Last but not least hoop ik zelf het komend jaar ook een boek te gaan schrijven. Een boek over kwetsbaarheid en hopelijk ook een boek dat helpt in het creëren van begrip rondom psychische kwetsbaarheid.

En inderdaad, daar zijn al veel boeken over geschreven. Niks nieuws dus onder de zon. Het zijn de blogs in PsychoseNet zelf geweest die me toch hebben verleid om deze uitdaging aan te gaan. Als psychiater en als cliënt hoop ik toch op deze manier een steentje bij te dragen aan de vertaling tussen deze twee doelgroepen. Eens zien wie ik ermee kan gaan bereiken.

Een blog schrijven is één ding, maar een boek…

Genoeg uitdagingen dus, die dikwijls nog grotere uitdagingen worden binnen de terugkerende perioden met mist in het hoofd. Laat het nieuwe jaar maar komen.

En dat het komende jaar voor jullie, lezers, er ook maar één mag worden met veel verbinding en voorspoed. Hoewel we allemaal ook wel weten dat het tussen al die mooie wensen door soms ook simpelweg hard werken, uitzitten en lijden is. Maar goed, dat staat wat minder mooi op zo’n vrolijke kaart.

Gelukkig nieuwjaar!


Jeroen Kloet is psychiater en blogt op persoonlijke titel. Hij is initiatiefnemer van het Anti Stigma Café, een initiatief om stigma rondom psychische kwetsbaarheden te doen verminderen.

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hallo Jeroen, bedankt voor je mooie, herkenbare en eerlijke blog. Leuk dat je een boek gaat schrijven, en verder bloggen hoop ik. Pien

  2. Dag Jeroen,

    Mooie blog en jij ook een voorspoedig 2019.

    Ik deel je ‘wankel geworden zijn met de feestdagen’.
    Waardoor….hoe vervelend het misschien ook klinkt…ik het fijn vind dat ik niet de enige ben.
    Maar balen dat je er zoveel last van hebt gehad dat je niet met volle teugen van de decembermaand hebt kunnen genieten.
    Hopelijk komt het balans weer als het leven, zoals mijn oma gezegd zou hebben, weer ‘normaal’ is.
    Rust. Reinheid. en Regelmaat.

    Top dat je aan een boek begint.
    Ik ben benieuwd.

    Met vriendelijke groet,
    A

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *