Main content

Beste Peter,

Zoals je wellicht weet werk ik voor het Trimbos Instituut in landen als Moldavië, Montenegro, Roemenië, enzovoorts . Wij hervormen daar met veel onderscheidende mensen de GGZ. Het is heel bijzonder om dit werk te kunnen en mogen doen.

We brengen kennis en inspiratie naar dat land en dus geld, geld dat we in het rijke deel van Europa teveel hebben. We werken aan het verbeteren van de omstandigheden van- en de hulpverlening aan mensen in de Geestelijke Gezondheidszorg van dat land.

Onlangs was ik in Cahul. Een plaats in het zuiden van Moldavië

Daar bezocht ik de overblijfselen van een oud psychiatrisch ziekenhuis. Hoewel dat grote terrein inmiddels verlaten is, voelde ik mijn interesse groeien in wat daar allemaal heeft plaatsgevonden, terwijl ik mij tegelijkertijd besefte dat we daar op ‘schuldige grond’ stonden. Ik ‘voelde’, terwijl ik daar stond, wat daar allemaal gepasseerd is.

Veel later, bij thuiskomst in Nederland, ontstond bij mij een ‘wild plan’ om op dat terrein, als tegenhanger, als metafoor dat we in andere en hoopvolle tijden leven, een Moldavisch Herstel Centrum te beginnen. Ik heb daar meteen invulling aan gegeven en het ziet er naar uit dat het gaat lukken. Ik weet dat jij, tijdens jouw vakanties, net als ik, veel memorabele plekken bezoekt. Locaties die in het licht van ‘de Psychiatrie’ op allerlei manieren van betekenis zijn geweest. Dus ook in minder positieve betekenis.

Ik vraag mij af of jij de fascinatie met oude gebouwen in de Geestelijke Gezondheidszorg, met ’schuldige grond’ deelt?

Hoe zouden we, in een poging om die oude gebouwen te behouden, (want die gedachte ontstond bij mij ook in Cahul) die gebouwen kunnen gebruiken om te werken aan een meer humane, hoopgevende en helende Geestelijke Gezondheidszorg? Ik ben heel benieuwd naar jouw gedachten hierover.

We zagen elkaar kortgeleden in België. Maar ik mis je alweer node. Het was een prachtige avond in Gent en een mooie dag in Oostkamp, bij Open Dialogue.

In hoopvolle afwachting van uw antwoord.

Uw vriend en bewonderaar, Rokus!


 

Rokus Loopik is herstelcoach en organiseert al jaren learning experiences naar onder andere Amerika, Roemenië en Moldavië. In de zomer van 2018 gaan ze weer op pad voor The Moldovan Diary Learning Experience.
Eens per maand schrijft hij brieven aan Peter Dierinck, een Vlaamse psycholoog en kwartiermaker. Peter schrijft Rokus terug, zijn brieven zijn vanaf 28 november te lezen op psychosenet.be.

photo credit: Rokus Loopik
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Dank je wel Soenita! Klinkt heel interessant. Mooie tip. Lijkt mij misschien iets voor het project dat ik binnenkort ga starten, “Het Heldere Uur”, samen met Sandra Brandt. We gaan Podcasts maken vanuit GGZ-instellingen. Weet je de naam van die hoogleraar al?

  2. Grombaard, museum psychiatrie, lijkt me een goede locatie om te bezoeken net als het onder monumenten status vallende terrein Zon&Schild en hun bewoners als je kans krijgt om met hen in contact te komen.
    Ook het boekje van de hoogleraar psychiatrie die er zelf terecht kwam, kom even niet op naam en boekje zit in verhuisdoos, waardevol om eens te lezen misschien?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *