Main content

Inmiddels zo’n dertien jaar geleden stond mij een verrassing te wachten die mijn leven op zijn kop zette. Ik kreeg mijn eerste psychose en belandde in een wereldwijde complottheorie over een frauderende samenleving.

Ik wist dat het niet goed ging met me maar kon het niet goed duiden wat er mis met me was. Eenmaal beland bij toentertijd de Riagg (Regionale Instelling voor Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg) kwam ik in aanraking met antipsychotica.

Deze medicatie was meteen mijn grootste vijand

Het stond gelijk aan gek zijn, erger nog, aan niet meer meedoen in de maatschappij. Ik voelde me behept met de grote last van het stigmaspook.
Het pilletje was een symbool van mijn brandmerk dat ik elke dag weer moest slikken. Binnen een paar maanden kreeg ik last van een tweede brandmerk, namelijk mijn omvang in aangekomen kilo’s. Ik was dik en lam gelegd door de antipsychotica!

Jezelf verliezen door een psychose is allerminst leuk en het herstel daarna is traag. Het stigma stond, ondanks de beschermende werking van het pilletje, zodanig in de weg dat ik zelfstandig begon af te bouwen.

Ik wilde van mijn brandmerken af met het risico op een volgende psychose op de koop toe nemende. Tja, ik ging na mijn eerste psychose nog twee keer kopje onder en belandde in een tweede en derde psychose.

Zes jaar later kon ik pas accepteren dat ik antipsychotica nodig had, want een vierde psychose wilde ik niet riskeren

Eigenlijk begon toen pas de zoektocht naar een passend medicijn. De middelen Olanzapine en Zuclopentixol waren voor mij een bron van ellende. Ik werd er dik en vlak van. Van de Olanzapine werd ik zelfs zo vlak dat ik mijn gemoedtoestand in een depressief gevoel veranderde. Uiteindelijk werd mij Aripiprazol aangeraden. Deze medicatie deed voor mij wonderen.

Mijn gewicht nam af en ik werd minder vlak. Hier zou ik mee kunnen leven. Ik werd op een flinke dosis gezet om uit voorzorg een terugval te voorkomen. Het passende middel was gevonden echter de dosering nog niet. Ik kreeg een hoge dosis. Risico-reducerend, maar mijn kwaliteit van leven zou nog veel kunnen verbeteren.

Vijf jaar heb ik de voorgeschreven dosis geslikt totdat mijn vermoeidheidsklachten zo groot werden dat ik opzoek ben gegaan naar mijn optimale dosis. Mijn antipsychotica werd gereduceerd naar de helft.

De afbouwperiode heeft zo’n anderhalf jaar geduurd

De stappen zijn klein geweest met lange periode van gewenning. Elke stap nam zo’n drie maanden in beslag, waarvan als eerst stap gekeken werd naar mijn voeding. Ik bleek voeding te eten die invloed had op de afbraak van mijn antipsychotica. Bepaalde bestanddelen van mijn voeding zorgden voor vertraging van deze afbraak.

Dit resulteerde in een veel hogere dosis antipsychotica in mijn bloed dan wat gemiddeld te verwachten was. Anders eten leverde al een grote winst op. Daarna bouwde ik mijn eerste kleine stap met antipsychotica af.

Eerst moest de antipsychotica uit het bloed (2 á 3 weken) en daarna duurde het een paar maanden voordat ook de hersenen gewend waren. In de tussentijd is het zaak dat je je triggers in kaart brengt en signalen (wellicht ook nieuwe signalen) goed monitort.

Het was een lange maar fijne weg om af te leggen. Elke stap bracht winst, zowel in mijn gemoedstoestand als in mijn inzicht in signalen en triggers

Met de juiste medicatie en de optimale dosis is er een wereld voor mij opengegaan. Mijn oude ik ben ik weer gaan voelen, nu met mijn grenzen in beeld. Ik leef weer en heb weer zingeving gevonden in het leven.

Eerlijk is eerlijk, waarschijnlijk is het risico op terugval ook toegenomen. Weegt dit op ten opzichte van mijn levenskwaliteit van nu? Zeker, met mijn gehalveerde dosis antipsychotica is levenslang ‘met medicatie’ een goede optie voor mij geworden.


Kars

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Wat goed om te lezen dat je het heft in eigen handen genomen hebt, Kars! Mag ik je 2 vragen stellen -ivm zijn zoon die ook psychosegevoelig is-? Welke soorten voeding nam je die ervoor zorgde dat de afbraak van de aripiprazol vertraagd werd? En als tweede vraag: welke dosis aripiprazol slik je momenteel? Hopelijk hoor ik van je. Groeten, Elly

  2. Bijzonder lange weg, maar uitgekomen op een vertrouwd gevoel van je oude ik, zoals je het mooi omschrijft.
    Vanuit een helikopterview kijken met de vraag of langdurig gebruik wel of niet helpt is zeker niet helpend wanneer het nodig blijkt.
    Tja, wat is kip en wat is ei in mijn verhaal? Kip en ei is een zoekprogramma: De weg zoeken tussen zieke kip, kwetsbare kip of kiplekker en het verhaal (zonder besef van kooktijd) van een gekookt, halfgekookt of rauw ei aanhoren en zelf aangaan.
    Ik heb inderdaad ook telkens de afweging in het moment gemaakt met de kennis van toen. Medicijngebruik is lastig, maar afbouwen is ook een lang traject waarbij het moeilijk is om je grenzen goed in beeld te houden en te blijven bewaken. Bijzonder Kars, dat je na die eerste zes jaar weer de moed voor bijeen geraapt hebt, doorheen gegaan bent en balans gevonden hebt. Chapeau!

  3. Langdurig antipsychotica gebruik leidt tot meer klachten en verhoogde kwetsbaarheid voor psychosen. Langdurig antipsychotica gebruik beschadigd de hersenen en verkort de levensduur met 10-15 jaar door morbide obesitas, diabetes, hart en vaatziekten,metabole stoornissen. De kip en ei vraag is. Helpt langdurig antipsychotica gebruik je wel. Of niet.

  4. Wat fijn dat abilify werkt! Ik heb geprobeerd om over te stappen van clozapine naar abilify maat dat ging helaas niet 🙁 ook omdat de kilos er aanvlogen ik heb daar nog steeds strijd mee schrijf er ook over op mijn blog. Ik heb me er nu ook bij neergelegd dat ik waarschijnlijk niet meer kan stoppen met medicatie en aan de ene kant geeft dat rust aan de andere kant ook frustratie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *