Fotocredits: Pixabay; Rohan_K_Draws
Saskia dacht jarenlang dat er iets mis met haar was. Tot ze een uitspraak hoorde van Deb Dana, ons lichaam probeert ons te beschermen. Die gedachte bracht een belangrijk inzicht in haar herstel: haar lichaam probeerde haar juist te waarschuwen dat het te veel werd.
De wijsheid van het lichaam
Ik ben nog niet waar ik wil zijn, na 4 jaar geleden een psychose te hebben gehad. Dagelijks worstelde ik met mijn psychose, was ik bezig met ‘beter’ worden en zorgen dat het nooit meer gebeurt. Totdat ik Deb Dana hoorde zeggen dat ons lichaam ons continu probeert te beschermen.
Toen viel er een kwartje bij mij en kreeg ik het eerste gevoel van acceptatie en compassie voor mezelf.
Het was te veel…
Ja, dat klopt, voor mij voelde het alsof mijn lichaam me wilde beschermen en me daarom een gedachte gaf die niet klopte, omdat ik doodsbang was dat ik mijn puberzoon niet aankon. Ja, ik kon niet meer slapen, was op van alle spanningen in mijn gezin, van het bedenken van oplossingen, van het zoeken naar veiligheid die ik thuis niet kreeg, dus bedacht mijn geest die zelf, omdat ik de druk niet meer aan kon. 4 jaar heb ik gedacht dat er iets mis met me was, dat ik mijn diagnose was.
Nu, door een eenvoudige zin van Deb Dana, zie ik dat er heel veel onuitgesproken conflicten waren met mijn partner, met mijn zoon, dat er enorm veel druk op mij stond, dreigementen van uit elkaar gaan als ik niet ging werken. Ik begrijp nu pas hoe zeer ik mijn best deed, maar doorging, te veel medicijnen kreeg en dat de druk alleen maar groter werd. Wat een wijsheid dat mijn lichaam daar mijn op wees, het niet meer aankon, een scenario bedacht om te ontsnappen. En dat betekent niet dat ik gek was, of raar was of dat het nooit meer goed komt. Het betekent dat ik ver over mijn grenzen ben gegaan, niet voor mezelf op durfde te komen, niet begrepen werd en dat ik mezelf niet begreep.
Ik neem mijn lichaam weer serieus
Lang heb ik gedacht dat er iets mis met mij was. Nu, door de theorie van Porges over de fight-flight-theorie, over automatische reacties van je zenuwstelsel, kan ik beter zien in wat voor staat ik ben en kan ik effectiever handelen. Niet meer om weg te komen van de reacties die mijn lichaam me geeft, maar door de reacties van mijn lichaam serieus te nemen, als een vriend die je probeert te gidsen. En door de acceptatie van wat er is gebeurd, kan ik kleine stappen zetten richting heling in plaats van mezelf op de kop te zitten en bezig te zijn met ‘veranderen’.
Dank je wel, Deb Dana, dat je visie ook anderen tot steun mag zijn.
Meer lezen over je lichaam en herstel na een psychose?
- Een lichaam als een isoleercel – Info van PsychoseNet
- Omgaan met een psychose: tips voor herstel
- Fasen psychose en herstel – Info van PsychoseNet
Heb je een vraag?
Onze experts beantwoorden jouw vraag in het online Spreekuur van PsychoseNet. Gratis en anoniem.
Ken je de hoofdstukken van PsychoseNet al?
De professionals van PsychoseNet schreven deze hoofdstukken met betrouwbare, hoopgevende informatie.
2 reacties op “Wat mijn lichaam mij leerde over mijn psychose”
Wat een mooie ontdekking over jezelf!
En Deb Dana kan het mooi uitleggen.
Heel waardevol om te leren luisteren Wat je lichaam zegt. Juist het over je grenzen gaan en oude patronen die onderliggend veel in stand houden zorgen er dan toch voor dat het luisteren op ern laag pitje komen. Met dit als gevolg . Je ervaring is heel herkenbaar.
Hey Saskia, ik begrijp je. Mooi dat je je angst in de ogen kijkt en door je pijn gaat. Ik heb nooit een label gehad omdat ik altijd het gevoel had dat ik iets fysiek had. Ik ben na een virusinfectie opgenomen in de kliniek omdat de huisarts van wacht dat nodig vond. Hij dacht dat ik levensbedreigend ziek was maar dit was niet zo. In die tijd (30 jaar geleden) was catatonie een fysieke toestand van gespannenheid. Pas nadat ik mij had laten plat spuiten begon ik onwel te worden. Ik liet mij vertellen dat ik de medicatie moest nemen en de therapie moest volgen voor de rest van mijn leven zoals iemand die suikerziekte heeft en dat ik het moest aanvaarden. Ik dacht direct, wat bedoelen ze daarmee, heraanvaarden? Terwijl mijn zus de pillen in het toilet gooide na een korte opname met haar alcoholverslaving nam ik omdat ik nog graag wilde gezien zijn door mijn familie ‘plichtsgetrouw’ de pillen. Ik heb 10 jaar risperdal genomen met een anti-depressivum en toen ik het anti-depressivum niet meer wilde nemen omdat ik mij niet depressief voelde hebben ze mij quetapine gegeven wat een combinatie is van angst/anti-depr./slaapmiddel en dit heb ik ook nog 10 jaar genomen. Toen ik daarna wilde afbouwen was de dokter akkoord maar de afbouw was nog geen succes omdat ik juist begonnen was met studeren en dat was niet ideaal. Toen de dokter zei dat hij liever niet had dat ik ging verder afbouwen omdat ik reeds geprobeert had om af te bouwen vond ik dit onzin en kwam het boek de Harm reduction methode van Will Hall dat ik gevonden had hier op deze website op mijn pad. Een echte aanrader! Ik heb toen de ggz vaarwel gezegd en toen kwam er ruimte voor heling. Samen met de gedeeltelijke ondersteuning van mijn dermatoloog gespecialiseerd in homeopathie, orthomoleculaire geneeskunde en acupunctuur ben ik dan afgebouwd na een kuur. Mijn darmen waren uit balans door de jarenlange inname van de pillen daarmee… Niet lang daarna werd ik zwanger en kwam de oude pijn dat nog onder de pillen zat en naar boven kwam om te verwerken en te helen zoals een vulkaan. 8 jaar en 10 opnames later ben ik terug in balans en geheeld. Het is dus niet abnormaal om in en uit de kliniek te gaan want de afkickverschijnselen zijn weer uitdagend en je slaap moet ook herstellen en voor mij waren de hormoonschommelingen ook zeer uitdagend. Een rustplek om te helen tijdens je helingproces bestond nog niet en mijn vriend bracht mij dan steeds naar de kliniek. Gelukkig had ik een inkomen en woonde ik een deel van mijn helingproces in het buitenland ver van bemoeizuchtige familie en het systeem aka de ggz. In de buitenlandse kliniek hadden ze meer oog voor spiritualiteit in het begin terwijl ze hier kil en koud waren in mijn ogen toen. Tegenwoordig heb ik gezien dat ze hier heel gemakkelijk en heel snel spuiten met anti-psychotica geven en dat is zeer maar dan ook zeer uitdagend om af te bouwen. En ik spreek uit ervaring. Je vind bijna geen dokters hier om dat proces aan te gaan met jou. Het is mogelijk want ik heb het ook gedaan maar ik zou aanraden om geen enkele medicatie te nemen in welke vorm dan ook. Ben je gespannen en is je slaap verstoord en weet je het even niet meer en wil je niet naar een stressvolle kliniek om je te laten plat spuiten en te laten volproppen met pillen ga dan naar een psychiater gespecialeerd in psychoanalyse en homeopathie in een prive-praktijk: https://www.josdevogelaer.be/nl/welkom Er zijn ook projecten in de wereld die medicatie-vrij behandelen of mocht je al medicatie nemen helpen met afbouwen maar het ene project in Noorwegen was zeer succesvol maar reeds gestopt en dan is er nog het andere in Amerika dat heet Inner fire en dat loopt nog. Prachtig project! Ik kreeg direct een traan in mijn oog toen ik over dit project las. Een aanrader! Als je nog beter wil geinformeerd zijn en verder wil lezen over Inner fire neem dan ook een kijkje op deze website: https://www.madinamerica.com/
De boeken van Eckhart Tolle zijn ook een ware bron van inspiratie en steeds een goede hulp. Volg je hart!