Main content

Vanaf 11 december 2021 tot en met 8 januari 2022 was May-May opgenomen in de Rembrandthof met een psychose. In dit eerste deel van deze blogreeks is ze ongeveer twee weken op de gesloten ouderenafdeling omdat er geen plek was op een andere afdeling, daarna op een open kliniek. “Graag maak ik je deelgenoot.”

Graag maak ik je deelgenoot van wat er in mijn hoofd om ging vlak voordat ik psychotisch werd, tijdens mijn psychose en na mijn psychose. Robbert maakt de tekeningen bij de blogs. Hij was tegelijkertijd met mij opgenomen.

De boeken die ik eerder schreef beginnen vaak met een gedicht

Het lijkt me daarom mooi om deze blogreeks te starten met dit gedicht dat de dame van de zingevingsgroep/geestelijke verzorging, Sophie Albers, voordroeg tijdens haar indrukwekkende kerstverhaal op de dag van Kerstavond. We zaten met zijn allen in de huiskamer van de kliniek. Sophie had een schaal meegenomen met een kaars, in de schaal lag groene versiering met daarop goudkleurige sterren.

Sophie droeg het gedicht ingetogen, maar duidelijk hoorbaar voor:

Eén ster maakt de lucht minder dreigend.

Eén kaars maakt de nacht minder zwart.

Eén hand maakt de weg minder eenzaam.

Eén stem maakt de dag minder stil.

Eén vonk kan begin van nieuw vuur zijn.

Eén noot het begin van een lied.

Eén kind het begin van een toekomst.

Eén wens het begin van een jaar.

Het gedicht is geschreven door Jacqueline Roelofs van der Linden.

Nadat Sophie dit gedicht voorgedragen had, mochten we ieder een ster uit de schaal pakken en bedenken wat ons hoop gaf.

Dat jij ook iets mag bedenken wat jou hoop geeft

Dat dat jouw ster mag zijn en samen met het gedicht je hoop mag geven, zoals het ook veel van mijn medepatiënten en mij hoop gaf.


May-May Meijer is voorzitter van Peace SOS, ze werkt daarnaast bij het UMC Utrecht als ervaringsdeskundige. Ze schreef de boeken ‘Hier ben ik‘ en ‘Missie Wereldvrede‘ over haar dwangopnamen, depressie en de inhoud van haar psychosen. Ook schrijft ze over haar ontmoeting met Christus.

Meer lezen van May-May Meijer

Tekening: Robbert van der Pas
  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Wat fijn dat je steun ervaart aan de mensen van de geestelijke verzorging. Daar doen ze het voor. Ik kan me dat helemaal voorstellen!

    1. Bedankt Lotje! Ja, ik had veel steun aan Sophie. Ook toen ik dacht dat ik mijn ”peace be with you” mondkapje niet op mocht, zei zij, dat dat juist heel erg mooi is. Daardoor begon het me te dagen dat ik echt uit die psychotische gedachten moest dat ik dat mondkapje niet op zou mogen van de AIVD. Ook aan de vorige geestelijk verzorger heb ik erg veel steun gehad.

      1. PS de vorige geestelijke verzorger was een dominee. Zij was ook heel bijzonder. Vooral omdat ik toen voor het eerst contact had met God en daarover wilde praten. Overigens, heb ik haar geheel ten onrechte helemaal niet genoemd in mijn boeken!

  2. Ik vind het gedicht en de tekening prachtig!

    Ik zie de tekening nu iedere keer als ik op de voorpagina van PsychoseNet kom. Hij blijft mooi! 😉

    1. Fijn dat je mijn tekening mooi vind.
      Ik ben blij dat te mogen doen iedereen die in beelden denkt ook te kunnen ondersteunen.
      groet robbert

  3. Hallo May-May,

    ik stond er van te kijken dat je opgenomen was. Je bent in alles wat je doet zo een gedreven en krachtige vrouw.
    Wat een prachtig gedicht staat er in jouw blog.
    De boodschap die ik uit je gedicht haal is, dat er altijd wel iets of iemand is in je of het leven waar je kracht en hoop uit kan putten.

    Mijn motto vanuit eigen ervaring is: ”Al zit je nog zo diep in het leven, blijf geloven in betere tijden!”.

    May- May bedankt voor je mooie gedicht en blijf geloven in betere tijden,

    Groetjes Jos Raaphorst.

    1. Hey Jos,
      Enorm bedankt voor je aardige en bemoedigende bericht! Ja, eerlijk gezegd stond ik er zelf ook van te kijken dat ik weer psychotisch geworden was. Ik had het zelf eigenlijk ook niet verwacht, omdat de Rembrandthof wilde dat ik over ging naar de huisarts en ik zelf ook het idee had dat het beter met me ging. Ik was er al een paar keer in geslaagd om een psychose te voorkomen als het niet goed met me ging. Wel leek het me beter om afbouwen van de antipsychotica bij de Rembrandthof te doen….Ze wilden echter dat ik weg ging…Maar ja….Klaarblijkelijk is mijn psychosegevoeligheid iets om echt altijd rekening mee te houden.
      Wat fijn dat je ook zo van het gedicht kan genieten! Ja, ik was erg blij dat onze geestelijk verzorger het voordroeg. En dat was voor mij ook de boodschap. Er hoeft maar een ster te zijn en de wereld wordt verlicht. Dat geldt voor bij het uit het dal komen van een psychische kwetsbaarheid, maar hopelijk ook voor de wereld waarin we nu leven. En mooi ook jouw motto! Met mij gaat het weer goed inmiddels, al word ik soms verdrietig van de oorlog die er gaande is in Oekraïne en in andere delen van de wereld. Hopelijk komen er genoeg sterren om de wereld te verlichten. Ik hoop dat het met jou ook goed gaat?
      Groetjes,
      May-May

      1. PS Mooi he, de tekening van Robbert bij het blog?! Hij kan erg goed tekenen. Ik vind het ook bijzonder dat we samen opgenomen waren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.