Main content

Vraag

Dag Tim,

Afgelopen week was ik erbij toen een jongen die ik ken psychotisch werd en is opgenomen. Ik wil proberen te begrijpen wat hij ervaart. Labyrinth Psychotica heeft workshops waarin een psychose wordt nagebootst.

Zijn er andere manieren om te begrijpen hoe het is om een psychose te hebben?
Weet iemand achteraf nog wat er tijdens de psychose is gebeurd en wat hij heeft gezegd?

Ik zie uit naar je antwoord.

Met vriendelijke groet.

 

Antwoord

Beste T.,

Bedankt voor je vraag! Hoe is dat voor je geweest om deze situatie met die jongen mee te maken?

Klopt inderdaad wat je schrijft over Labyrinth Psychotica. Vaak op verzoek wordt dat gegeven, partijen kunnen die workshops dus afnemen als dienst. We zijn bezig om het toegankelijker te maken waardoor mensen dus met een app ongeveer kunnen ervaren hoe het is om zoiets mee te maken.

Er zijn zeker manieren om te begrijpen hoe het is, door het te zien als een beleving en er met oprechte interesse en verwondering naar te vragen. Ook al kun je het niet direct begrijpen, maar vanuit een benadering wel. Door er niet tegenin te gaan, maar juist te willen ontdekken. Een psychose is vaak een metaforische taal, met onderliggende boodschappen. Die niet letterlijk opgevat moeten worden.
Probeer het te zien als iemand die op vakantie is geweest, en jij in geuren en kleuren wilt weten hoe het daar was. Een psychose is best een heftige term...  Jij kent ook vast momenten van verwarring of abrupte verandering. Of dat je ineens compleet anders waarneemt, wellicht ervaringen hebt gehad met geestverruimende middelen. Een psychose lijkt daarop, maar dan alles bij elkaar zonder vaste grond en ook dat het niet stopt.

Ik was zelf altijd heel bewust, hyperbewust in die staat (de zogeheten psychose), wat ik me nog helder voor de geest kan halen. Alleen op het moment dat ik werd opgenomen en medicatie kreeg werden de herinneringen vaag. Het zijn flarden geworden, wat een enorme uitdaging werd om aan elkaar te knopen. Voor mij is het, als ik mijn ervaringen kan herinneren, een bevestiging dat het goed gaat. Daarbinnen zitten ook de sleutels tot herstel. Het is natuurlijk deels persoonlijk, maar besef wel in wat voor toestand iemand ook is, er blijft van alles hangen. Ook al lijkt het alsof iemand wilsonbekwaam is.

Een goede verpleegkundige, of een nare opmerking blijven hangen (wat goed/naar is, daar kunnen we nog een heel boek over schrijven). Als jij iemand als gelijke benadert, zonder oordeel, dan zal diegene dat zeker herinneren. Zie diegene als mens, los van het label. Een mens met een ervaring, en als je open staat om te luisteren zal je merken dat het niet eens zo gek is. Luisteren tussen de 'waanzin' door en je komt meer over jezelf te leren uiteindelijk...

Als je nog meer wilt weten hoor ik het wel! Bedankt en succes.

Warme groet,

Tim Knoote
Ervaringsdeskundige

Deze vraag is gesteld door een vrouw in de leeftijdscategorie 35-50
Beantwoord door: Tim Knoote op 14 november 2020
  • Deel deze pagina: