Ik heb te horen gekregen van mijn psychiater dat ik niet verslaafd zal raken aan lorazepam omdat ik een angststoornis heb.
Klopt dat?

Jim van Os is een herstelgerichte psychiater, hoogleraar psychiatrische epidemiologie en Voorzitter Divisie Hersenen, UMC Utrecht. Hij werkt op het raakvlak van ‘harde’ breinwetenschap, gezondheidszorgonderzoek, kunst en subjectieve ervaringen van mensen met ‘lived experience’ in de GGZ. Jim is ook familielid van mensen met psychosegevoeligheid.
Ik heb te horen gekregen van mijn psychiater dat ik niet verslaafd zal raken aan lorazepam omdat ik een angststoornis heb.
Klopt dat?
Hey B., dank voor je vraag!
Dat klopt niet echt, althans als je het zo stelt. Het idee erachter is oud: wie een “echte” angststoornis heeft vult met lorazepam een tekort aan en raakt daarom niet verslaafd. Hetzelfde werd ooit over morfine bij pijn beweerd en dat pakte in de VS niet best uit.
De farmacologie leest je dossier niet. Lorazepam grijpt aan op de GABA-receptor, het remsyteem van je zenuwstelsel. Zet je die rem elke dag een paar uur extra aan, dan past je lichaam zich aan: de receptoren worden minder gevoelig en na een paar weken heb je meer nodig voor hetzelfde effect. Stop je dan, dan staat de rem ineens los en krijg je het omgekeerde van wat het middel deed: onrust, slecht slapen, trillen, paniek. Dat gebeurt bij iedereen die lang genoeg dagelijks slikt, angstgevoelig of niet.
Wat je psychiater denk ik bedoelt is iets anders. Verslaving in de zin van craving, steeds meer willen, de controle kwijt zijn: dat patroon zie je vooral bij mensen met een verslavingsgevoeligheid, en als je lorazepam netjes slikt zoals voorgeschreven is die kans inderdaad klein. Maar afhankelijkheid is wat anders: je lichaam is eraan gewend en je krijgt klachten als je stopt. Die afhankelijkheid ontstaat na een paar weken dagelijks gebruik bij vrijwel iedereen. En juist bij angst zit daar een valkuil, want onttrekking voelt precies als de angst waarvoor je ’t slikt. Je denkt: mijn angst komt terug, ik heb het nog nodig. Lorazepam is ook nog eens kortwerkend, de spiegel halveert in zo’n twaalf uur, dus tussen twee pillen zakt hij al en komt er een mini-onttrekking die om de volgende pil vraagt. Zo zijn in Nederland zo’n 700.000 mensen chronisch aan de benzo’s geraakt, de meesten gewoon via huisarts of psychiater. Van wie stopt krijgt ruim de helft onttrekkingsklachten.
Wat je ermee moet? Als je lorazepam af en toe neemt – zeg hooguit twee, drie keer per week op een echt zware dag – is het riscio beperkt. De valkuil is dagelijks, weken achter elkaar. Slik je het al een tijd elke dag: niet ineens stoppen, maar met je psychiater langzaam afbouwen, de laaste 25 procent in kleine hyperbole stapjes. Het Ashton manual is daarvoor het standaardwerk. Gaat dat moeizaam, dan kun je overstappen op vloeibare diazepam. Taperingstrips bestaan ook voor lorazepam, maar niet alle zorgverzekeraars vergoeden die. Ga vooral niet de strijd aan met je psychiater, maar vraag gewoon: wat is het plan, hoelang, en hoe bouwen we straks weer af? Bij elk recept hoort een afbouwplan.
En dan het eigenlijke werk. Ik spreek trouwens eerder van angstgevoeligheid dan van angststoornis: iedereen zit ergens op dat continuüm, bij jou wat verder naar de gevoelige kant, en de kunst is leren welke omstandigheden die gevoeligheid prikkelen. Lorazepam haalt de angst een paar uur weg, maar haalt ook de kans weg om te ervaren dat angst te verdragen is en vanzelf weer zakt. Elke keer dat de pil het oplost leer je niks over je eigen draagkracht. De beste behandeling van angst is de angst langzaam in het gezicht leren kijken, stapje voor stapje, liefst met iemand erbij: lichaamsgerichte therapie, ACT, mindfulness, ademwerk, gewoon exposure. Hard werken, soms loodzwaar, maar het werkt én het is dan van jou en niet van de pil!
Hope this helps en kijk vooral bij de informatie hieronder, want er is nog veel meer over te zeggen, kijken en lezen. En als je meer intensief contact wil, ga dan naar onze chat.
Greetz Jim
Bespreek eventuele verandering van medicatie of andere aspecten van je behandeling altijd eerst met je voorschrijvende arts
Ga niet alleen dingen zitten veranderen, dat is niet de bedoeling van de adviezen van de experts van PsychoseNet. Bedenk je dat de adviezen van experts altijd van algemene aard zijn – je kunt ze niet zonder meer op jezelf van toepassing achten, dat kan pas na overleg met je behandelaar of huisarts. Onze expert heeft je immers niet persoonlijk onderzocht.
Wil je met iemand chatten?
Ga dan naar onze chat en verrijk jezelf met een herstelondersteunende chat met een van onze medewerkers.
Wil je een blog schrijven over je ervaring met een onderwerp relevant voor PsychoseNet?
Kijk hier voor informatie.
Lees deze toegankelijke boeken over Goede Zorg:
Wil je weten hoe je medicatie moet afbouwen, of hoe je mensen hiermee kunt helpen?
Ben je op zoek naar informatie over Persoonlijk Herstel?
Ben je op zoek naar de JUISTE HULP?