Main content

Social media haalt de wereld naar je toe en biedt veel mogelijkheden tot contact. Dat heeft voordelen, maar… soms pakt het ongelukkig uit.

Geertje Paaij, moeder van een dochter met psychosegevoeligheid, maakte mee hoe haar dochter tijdens een opname provocerende teksten en naaktfoto’s online zetten. Had dit voorkomen moeten of kunnen komen?

Geertje ging op zoek naar gelijksoortige ervaringen en sprak met patiënten, naasten en hulpverleners in de GGZ. Ze ontdekte dat velen vaak niet goed weten hoe ze het beste met internet en sociale media om moeten gaan als psychische problemen de boventoon voeren.

In het boek Als je brein bedriegt gaat ze in op de gevaren van social media in de psychiatrie

social media en psychiatrie

Wat zijn jouw ervaringen met social media?


Als je brein bedriegt – De gevaren van sociale media in de psychiatrie (2018)
Auteur: Geertje Paaij
Uitgever: Q

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Die donderse geesteszieken ook; ben je psychiatrsich patient wil je ook nog toegang tot internet veel gekker moet het niet worden!

  2. Nog buiten het gevaar dat er publieke uitlatingen worden gedaan waarvan betrokkene later spijt kan krijgen: ‘social media’ is ook een factor die in oorzakelijke zin kan bijdragen aan psychose. De anonimiteit en de ambiguïteit met betrekking tot de communicatie en de oneindige stroom aan informatie en prikkels zijn niet bevorderlijk voor het herstel. Dat geldt overigens ook voor televisie en muziek die vaak indringende uitlatingen en boodschappen bevatten die iemand op zichzelf kan betrekken, waardoor de psychose nieuw leven ingeblazen wordt. Ik me voorstellen dat er ook positieve effecten zijn, maar die wegen mijns inziens niet op tegen de negatieve effecten en de risico’s. Zéker niet op acute opname-afdelingen. Toch is daar een televisie of een radio die de hele dag aanstaat en een pc waar iedereen toegang tot heeft. Afhankelijk van de situatie mag je als patiënt zelfs je mobiele telefoon bij je dragen. Waar ook echt wel een voordeel aan zit natuurlijk, er is niks zo vervelend om als een klein kind steeds te moeten vragen of je even naar huis mag bellen, voor het afstemmen van bezoek bijvoorbeeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *