Main content

Op 11 december 2021 werd ik opnieuw opgenomen in de Rembrandthof. Ik schrijf er een blogreeks over waarvan dit het vierde deel is. Een familielid vroeg me onlangs aan het begin van 2022 nog: “Hoe kon het weer gebeuren?” Een ander familielid zei: “Denk je nou nooit bij jezelf, hee het gaat wéér over de AIVD, dit heb ik al eens eerder meegemaakt?”

De AIVD kwam langzaam weer terug.

Ik was bezig met het afbouwen van mijn antipsychoticum toen ik wilde stabiliseren op een bepaalde hoeveelheid

Aangezien telefoneren en achter de computer werken niet meer ging, liep ik naar de huisartsenpraktijk. Ik gaf bij de assistente aan dat het erg belangrijk was dat het recept er voor 13.00 was. De rest van de dag kon ik niets anders doen dan op de hei wandelen en controleren of het recept er was. Toen ik om 13.00 ging vragen bij de assistente of het recept er al was, bleek dat ze het zelfs niet aan de huisarts had doorgegeven. Ze wil me bewust tegenwerken, ze werkt vast voor de AIVD, ging het door me heen.

Ik werd weer erg gevoelig voor prikkels

Ik merkte ook dat ik amper mijn verhaal kon houden tegen de andere assistente, het leek alsof de andere mensen aan de balie enorm hard praatten. De andere assistente was erg aardig, ik mocht even bij haar achter de balie komen om zo met haar te praten. Ik gaf zelf ook aan dat ik psychosegevoelig ben en daarom niet tegen de prikkels kon. Op dat moment had ik bij nader inzien echter moeten overleggen met mijn huisarts en de medicatie moeten verhogen…Maar ja, het is erg moeilijk om te handelen….

Ook gaf ik weer betekenis aan kleuren

Op de huisartsenpraktijk werd gezegd dat er een aantal zieken waren in verband met corona. Mijn gezonde ‘’ik’’ wilde de mensen in de praktijk steunen. Dus ging ik naar de supermarkt en kocht een net mandarijnen, dat had ik wel eens eerder gedaan. Toen ik het net mandarijnen overhandigde, keek een assistente een beetje schuchter.

Zie je wel, zij is van de AIVD” dacht ik. De mandarijnen zijn oranje, dat is de kleur van het Koningshuis, daarom mag ik eigenlijk geen mandarijnen geven, dan is het net alsof ik strijd om de positie van het Koningshuis.

In de tijd vooraf gaand aan mijn psychosen maakte ik veel foto’s buiten van Gods Licht

Meestal is dat het zonlicht dat zodanig schijnt dat ik het gevoel heb dat het licht is van  God. Ik had een dame gevraagd een foto van mij te maken met Gods licht en stuurde die naar een goede vriendin van mij in Frankrijk. Meestal reageert ze leuk op mijn foto’s, maar dit keer negeerde ze mijn foto en had ze het er alleen over dat het thuiswerken lastig was. Ik dacht dat dit een aanwijzing was dat ik teveel mezelf tentoon stelde op de foto’s. Mensen hadden genoeg van al die foto’s met mij erop.

Via mijn computer wilde ik nieuwe stoffen mondkapjes bestellen

Ik zag op de website van de webwinkel mooie mondkapjes met een blauwe vredesduif en het opschrift peace be with you. Dat is wat we in de kerk in de Engelse mis tegen elkaar zeggen, vlak voordat we de Heilige Communie krijgen. Zodra ik de mondkapjes probeerde af te rekenen, liep elke keer de website vast.

Op een gegeven moment liep de website vast bij een mondkapje van een panter met een wijd opengesperde bek. De panter stond centraal in mijn psychose van 2009. Het voelde als een teken van de AIVD dat ik de mondkapjes met het peace be with you opschrift absoluut niet mocht bestellen. Als ik dat wel zou doen, zouden er hele erge dingen met mij gebeuren. Ik belde echter het bedrijf om te vragen waarom de website elke keer vastliep. Op een gegeven moment, toen de medewerkster zelf inlogde, leek alles het ineens weer te doen. Ik bestelde de mondkapjes alsnog, maar ik had wel het idee dat ik iets deed waar de AIVD het absoluut niet mee eens was.

De AIVD dwingt mij contact te zoeken met mijn psycholoog

Op 8 december kreeg ik een e-mail van een medewerker van een ICT bedrijf die dezelfde naam heeft als mijn psycholoog bij de huisartsenpraktijk. Het is duidelijk, dit is een order van de AIVD dat ik met mijn psycholoog moet gaan praten, want het gaat niet goed met mij.

Ook in mijn huis verschijnen er signaleren dat het niet goed met mij gaat

Als ik rondkijk in de huiskamer lijkt het net alsof iemand alles op een speciale manier zo heeft neergelegd, al weet ik dat dat niet zo is en dat niemand mijn huis is binnen gekomen. Ik zie dat het boek De geschiedenis van mijn gekte van Elyn Saks, bovenop het door mij geschreven boek Hier ben ik ligt. Het is duidelijk, mijn boek is gewoonweg een geschiedenis van mijn gekte, niets meer dan dat.

Ook zie ik op de achterkant van een envelop van het Rode Kruis een Sinterklaasgedicht dat ik voor een collega verpleegkundige van het UMC Utrecht had gemaakt, maar nooit had opgestuurd. De AIVD vindt dat ik hem dat gedicht had moeten opsturen. Ik heb nu Jim een cadeautje gestuurd, maar dat was een persoonlijk bedankje. De AIVD vindt dat het algemene belang dient te prevaleren. Ik had beter de collega verpleegkundige een Sinterklaas cadeautje kunnen sturen, Jim heeft genoeg aandacht van mensen. En toen ik Jim een keer vroeg wat ik voor hem kon doen, antwoordde hij dat hij het fijn vindt als ik me inzet voor patiënten. Jim kiest voor het algemeen belang en dat is iets dat ik ook zou moeten doen.

Ik MOET stoppen met mijn werkzaamheden

Het komt aan als een mokerslag. Ik MOET stoppen met mijn werk bij het UMC Utrecht, en met Peace SOS. Aangezien we in de Sint Vituskerk bidden voor politiek leiders, en politiek leiders geweld kunnen inzetten, mag ik ook niet meer in de Sint Vituskerk komen. Ze willen me daar niet. Ik mag pastoor Dresmé niet meer zien. Anders gaan er erge dingen gebeuren.

Herken je dit?

Wat ik me afvraag is of er andere psychosegevoelig mensen zijn die dit herkennen? Dat je dezelfde terugkerende verschijnselen krijgt, maar die toch wéér niet herkent ondanks dat je een signaleringsplan hebt? Of dat je heel erg snel in een psychose schiet? Of dat je het idee hebt dat er iemand je huis is binnengekomen terwijl je weet dat dat waarschijnlijk niet zo is? En/of dat je je niet meer kan concentreren omdat er teveel prikkels op je inwerken?

Tekening: Robbert van der Pas

May-May Meijer is oprichter van vredesorganisatie Peace SOS. Ze schreef onder andere de boeken ‘Hier ben ik‘ en ‘Missie Wereldvrede.’

Meer blogs lezen van May-May?

  • Je vindt via deze link een overzicht van haar blogs.
  • May-May heeft ook een website.

Meer lezen over psychose en herstel?

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hoi May-May

    Ik heb geen signaleringsplan maar een wrap (wellness recovery action plan). Dat helpt mij meer vanwege 1. Het herkennen van triggers en 2. Gereedschap om in te zetten daarbij, en bij vroege waarschuwingssignalen. Bv rustiger aan doen, afspraken afzeggen evt slaapmedicatie.

    Het klinkt alsof jouw signalen niet zo “vroeg” zijn, maar juist te laat nl als je al in de achtbaan zit, waar je de controle al niet meer hebt en je zelf eigenlijk geen correctie meer kunt toepassen.

    Hoop dat het inmiddels een stuk beter gaat May-May.

    1. Hey Miranda,
      Ja, dank, het gaat inmiddels een stuk beter.
      Ik zal nog eens eea opzoeken over welness recovery action plan. Dank voor het delen! Mijn signaleringsplan bevat ook vroege signalen (triggers) en stappen die ik dan moet doen om weer tot rust te komen. In het verleden werkte dat niet altijd. Daarna ging het goed met mij. Ik heb ook een paar keer zelf psychosen weten te voorkomen, vandaar dat ik over was gegaan naar de huisarts. Maar ja, nu kozen we in eerste instantie voor stabiliseren i.p.v. ophogen van de medicatie, en tsja, dat was zoals later bleek, een verkeerde keuze.
      Het is zo, ik hoop dat het delen van mijn ervaringen anderen helpt. Daarbij helpt het ook mijzelf om een en ander op een rijtje te krijgen. Die psychosegevoeligheid is echt iets dat altijd bij mij blijft…Ik ben dankbaar dat ik daarnaast nog zoveel kan doen en ik hoop dat dat zo blijft. En dat ik de stem van Christus blijf horen. Dat is zeker nodig in de tijd waarin we nu leven. May peace come on Earth.
      Vrede en alle goeds ook voor jou!
      May-May

  2. Hoi May-May,

    Ik herken het heel erg. En ja, elke keer denk ik weer, waarom had ik het niet in de gaten dat het slecht ging? Het is bij mij ook steeds hetzelfde liedje. Ik kan de signalen in een signaleringsplan zetten om het te herkennen, maar dan denk ik nog ‘nee, dit keer is het anders, dit keer zijn het geen psychotische gedachten, nu is het echt’.
    Maar is dat niet hét kenmerk van een psychose? Dat het verschil tussen waan en realiteit wazig wordt?
    Ik zeg altijd, als je brein je voor de gek houdt, is het heel moeilijk om dat met helzelfde brein te herkennen. Voor mensen uit je omgeving is het misschien zo klaar als een klontje, maar voor jezelf heel erg moeilijk.

    Ik heb enorme bewondering voor jou voor de dingen die je allemaal doet voor anderen ondanks je psychosegevoeligheid!

    Mag ik wat vragen? Ben je nu weer op je oude dosering antipsychotica? En helpt dat? En waarom wilde je eigenlijk stoppen? Door de bijwerkingen? Ik wil ook altijd stoppen of afbouwen, terwijl ik niet eens echt bijwerkingen heb. Ik weet niet waarom ik dat wil, als ik mij goed voel geloof ik dat ik wel zonder kan, denk ik. Ik doe dat ook wel eens maar dat loopt meestal niet goed af.
    (Misschien komt dit nog aan bod in je volgende blogs, zo ja, dan lees ik het vanzelf).

    1. Hey Saskia,
      Super bedankt voor je reactie! Ik vind het fijn veel herkenning te lezen in jouw reactie.
      >Ik zeg altijd, als je brein je voor de gek houdt, is het heel moeilijk om dat met helzelfde brein te herkennen.
      – Ja, precies! Mooi gezegd. Dat is ook waarom ik denk dat je voor cognitieve gedragstherapie nog iemand anders nodig hebt dan jijzelf. Want, als het goed met me gaat, dan zijn mijn gedachten logisch. Maar, als het minder goed met me gaat, dan heb ik iemand nodig die mij de gezonde gedachten laat zien. Het kenmerk daarvan is nu juist, dat mijn brein dan anders werkt. Het is dan, zoals jij ook schrijft, moeilijk om dat met hetzelfde brein te herkennen.
      De reden dat ik af wilde bouwen, was dat ik de bijwerkingen van mijn antipsychoticum zwaar vind. Weinig energie, gewichtstoename, veel slapen etc. Dus, probeer ik het elke weer. Nu leken de taperingsstrips mij een goede manier om het weer eens te proberen. En het ging al heel lang goed. Want ik slikte eerst 2 mg orap, en daarna dmv afbouwen met taperingsstrips een jaar 1 mg orap. Maar goed, toen wilde ik nog verder afbouwen en ging het mis. Nu zit ik boven de dosering van 2 mg orap die ik eerst had. Hopelijk kan ik op een gegeven moment, in overleg met de psychiater, weer omlaag, maar dan moet het eerst weer wat beter gaan. En dan dus oppassen dat ik niet weer een terugval krijg. Leefstijlverandering helpt daar ook bij, zoals Lotje ook beschrijft in haar blog.
      Kortom, erg bedankt voor het delen van je verhaal en alle goeds!
      May-May

  3. Ik herken die psychosegevoeligheid wel. Ik zoek soms overal een verband in en stel mezelf dan in de centrale positie, dat het dan om mij draait en mensen dingen doen om mij een bepaalde kant op te dringen in gedachten. Ik heb ook wel eens dat ik denk: als ik dit doe dan is het alsof ik tegen iemand ben en dat wil ze niet. Ik herken wel wat je zegt over de aivd. Ik was op een gegeven moment zo kwaad om alles dat ik bij een terreurgroep wilde (in mijn hoofd). Gelukkig ben ik nu bij een christelijke organisatie waar ik Gods liefde mag ervaren. Ik herken mij heel erg in jou verhaal en ik word soms moe van mezelf. Ik ga op het moment weer door een moeilijke periode maar is dat dan direct een signaal dat je medicatie omhoog moet bijvoorbeeld?

    Nou ja bedankt voor je verhaal.

    1. Hey Martine,
      Jij ook bedankt voor je verhaal! Ja, mooi gezegd, het lijkt alsof je zelf centraal staat als er dingen om je heen gebeuren. Alles lijkt heel belangrijk. En alsof het de wereld kan veranderen als ik vrede uitstraal. Overigens, misschien kan dat wel een beetje. Ik kreeg net een folder van de David Lynch Foundation die vrede willen brengen in Oekraïne dmv transcendente meditatie. Hier wordt ook wetenschappelijk onderzoek naar gedaan zo stellen zij, nou ja, hier moet ik misschien nog achteraan…
      Wat mooi dat je nu bij een christelijke organisatie zit waar je Gods liefde mag ervaren! Bij mij hielp het ook om naar de Sint Vituskerk te gaan toen ik me daartoe geroepen voelde door Christus. Daar leer ik ook over Gods liefde. En ook leerde ik mijn psychosen een beetje plaatsen en dat je best voor jezelf mag zorgen.
      Wat vervelend dat je weer door een moeilijke periode gaat. Of je medicatie omhoog moet kun je het beste bespreken met je psychiater, als je die hebt. En evt via het online spreekuur van PsychoseNet Jim van Os om advies vragen.
      Lieve groeten,
      May-May

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *