Main content

Hulp vragen is vaak zo lastig. Ook voor Elin. Zelfs als ze weet dat het weer helemaal niet goed gaat. Maar ze doet het toch en schrijft erover in deze bondige blog.

De laatste weken rijdt mijn autootje flink 120 km/h. Soms zelfs 130 of 140. Zelfs nu we nog maar 100 mogen op de snelweg!

Nee, zonder gekkigheid, de laatste tijd ben ik ongezien weer flink over mijn grenzen gegaan

Ik bleef maar doorgaan. En stoppen? Echt niet, voor niemand. Dus wat doe je dan? In mijn geval lichtte ik mijn werkgever en collega’s in.

En ik ging terug naar mijn hulpverlener

En vooral dat laatste was zo moeilijk! Het voelde als toegeven, ja, ik faal. Hoe mooi was het dan ook dat hij zei trots op mij te zijn! Dat hulp vragen een van de moeilijkste dingen is. En dat had ik gewoon gedaan!

Ik zit nu weer middenin een serie van gesprekken. Toegeven dat het niet goed gaat is moeilijker dan zeggen: tuurlijk gaat het! Of in mijn geval: komt goed. Want dat komt het helemaal niet als ik maar door blijf racen op mijn innerlijke A12.

Neem nou eens rust lieve Elin“, is wat ik tegen mezelf wil zeggen. Want zonder die rust kom ik er helaas niet. Dan verschijnen er pas echt donkere wolken op de weg. En dat is wat niemand wil.

Ik wil je in ieder geval nog zeggen wat het nou was dat me deed beseffen: het gaat niet goed

Want dat heb je niet altijd in de gaten, en soms is het (te) moeilijk om toe te geven dat het niet goed gaat. Maar ik verzeker je. Slaap je niet goed? Voel je je steeds somberder worden? Doet niks je meer plezier? Of ben je gewoon niet jezelf, maar kan je er de vinger niet op leggen? Zoek dan echt hulp.

Toen ik steeds meer ging slapen en alleen nog maar aan school en werk dacht, wist ik dat ik de verkeerde kant op ging

Hoe gaat het nu? Is misschien wat je wel wilt weten. Ik kan je zeggen, ik ben er nog niet. Zolang mijn dwangmatige perfectie de kop op blijft steken, zal ik moeten oppassen met mezelf. Na even pauze genomen te hebben slaap ik nu beter, en ik begin bijvoorbeeld weer zin te krijgen om te gaan werken.

Alles voelt niet meer zo als moeten. En dat is al een hele prestatie voor mijn gevoel.

Wat ik nog wil bereiken? Goed is goed.

En natuurlijk: weer terug lief zijn voor mezelf

Want dat verdien ik. En jij ook!


Elin Lambregts (pseudoniem)

Meer informatie:

  • Deel deze pagina:

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *