Veel gezochte termen

Psychosenet blog

Leestijd 2 minuten

Auteur

François de Waal

François de Waal werkte als tv-maker en jurist. Hij werkt als ervaringsdeskundige bij de Depressie Vereniging.

Depressie, de dwangmatige denkziekte

Blog - depressie dwangmatige denkziekte

Dit is de inleiding van het boek “Depressie, de dwangmatige denkziekte” van François de Waal. Het boek verscheen op 10 oktober 2022 op de Landelijke Dag Psychische Gezondheid.

Als je depressief bent

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Je denkt: hoe kan een boekje mij nou helpen? Dat kan helemaal niet! Wat weet die vent nou van mijn ellende? Van mijn gruwelijke ellende? Niks!

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Ja, ZIJN depressie gaat over, maar de MIJNE NIET!

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Een boek dat Depressie, de dwangmatige denkziekte heet, moet ik hier nou om lachen of huilen? Pff. Denk je nu echt dat ik een boekje met zo’n titel ga lezen? Gaat zoiets mij nou hoop geven? Flikker op, man!

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Je denkt: oké, misschien is die man zelf ooit depressief geweest. En andere mensen ook. Maar mijn situatie is helaas uniek, veel erger dan die van anderen, veel erger dan de situatie van die vent. Hou op zeg! Hoe rampzalig mijn leven nu is, daar heeft echt helemaal niemand een idee van. Alles is kapot! Ik zit klem en zie geen oplossing. En weet je waarom ik helemaal geen oplossing zie? Omdat er geen oplossing is!

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Lezen? Een boek lezen? Man, ik kan me helemaal niet concentreren. Bij de derde zin ben ik de eerste al vergeten. Onderaan de pagina kan ik weer opnieuw bovenaan beginnen. Kan je er niet een YouTube filmpje van maken? Maar niet langer dan drie minuten graag. Langer hou ik niet vol.

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Ja ja, die vent kan makkelijk lullen, met hem is niks aan de hand. Hij is er helemaal bovenop gekomen, dat gaat mij echt nooit lukken. Verder kan hij er zelfs een boek over schrijven! Hij zal wel iets over depressie weten, want hij heeft het zelf meegemaakt. Zegt-­ie. Misschien weet hij meer over depressie dan al die artsen, therapeuten en psychiaters, want die hebben deze shit zelf nooit meegemaakt. Maar ja, die vent weet niks van mij. Hij weet niks van mijn angsten en mijn verdriet, niks van mijn hopeloze situatie en niks van mijn rampzalige nachten. Niks van mijn eindeloze gepieker, paniek en verschrikkelijke wanhoop.

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Ik heb hele­maal geen boek nodig maar iemand die naar mij luistert, niet een schrijver die op z’n balpen kauwt en tegen me aanpraat. Ik heb iemand nodig die een kopje thee met me drinkt, die een keer voor me stofzuigt en naast me komt zitten. Die luistert en vragen stelt, z’n bek houdt over zichzelf, stil is en begrijpt dat ik dood wil. Ik heb iemand nodig die begrijpt wat er gebeurt in mijn hoofd. Die nooit eindigende explosies van pijn, pijn, pijn! Ik heb iemand nodig die deze pijn begrijpt. Die ondraaglijke pijn die mijn leven tot een hel maakt, elke dag opnieuw, vooral de och­tenden, en helemaal de nachten. Ik heb iemand nodig die me een beetje hoop geeft. Ik ben zo vreselijk bang dat deze gruwelpijn nooit meer stopt.

Als je depressief bent, weet ik wat je nu denkt

Steek dat boe­kie in je reet man, hou toch op.

Toch heb ik dit boekje voor jou geschreven

Speciaal voor jou en voor echt helemaal niemand anders. Alleen voor jou.

Reacties

4 reacties op “Depressie, de dwangmatige denkziekte”

  1. François de Waal

    Beste Loes en Maartje, hartelijk dank voor de reacties. Maartje, ik zou het zelf niet beter hebben kunnen zeggen. Daarom heet het boek ook ‘Depressie, de dwangmatige denkziekte’. En dat denken doe je zelf, weliswaar dwangmatig, dus onbewust en automatisch, maar toch. We zijn wakker en op de goede weg, en dat is het beste wat er is. Willen en wachten en verlangen en eisen dat je volmaakt gelukkig gaat worden is de perfecte manier om ongelukkig te worden/zijn/blijven. Succes met Bethany Webster!

  2. Maartje

    Mooi beschreven! Zo denkt idd een ‘depressief’ mens. Gevangen in een dwangmatige herhaling van gedachten, waarin hijzelf centraal staat als slachtoffer. Of de andere als ‘dader’. De gevangenis van een mishandeld kind. Het betoog lijkt op dat wat Eckhart Tolle beschrijft, waar je je eigen lijden creeert, zonder dat je dit kan (h)erkennen. Je creeert als het ware zelf op basis van enkele gedachten, die in een cirkel ronddraaien in je hoofd, een echte ‘entiteit’ – een construct. Je vervormt zo ook de ‘dader’ tot een soort monster, en voelt je schuldig daarover.
    Het ‘echte’ denken, is verbonden, met de werkelijkheid om ons heen, als een tegenover, waar je liefdevol naar kan kijken. Deze gedachten nemen jouw ik niet over. Je kunt zelfs liefdevol, naar iemand kijken die ‘fouten’ heeft gemaakt.
    Wat mij tevens geholpen heeft (op dit moment een hype in de alternatieve scene) is het boek van Bethany Webster: the Motherwound. Ze geeft ook (loeidure!) webinars van 8 maanden, maar raad wel een begeleidend therapeut. Die bestaat in mijn geval niet: dat is mijn ‘GGZ wond’, die ik de komende tijd ga bemoederen. 🙂 Nog meer ‘daders’ verzamelen heeft namelijk geen enkele zin.

  3. Loes

    Jij weet helemaal niet wat ik denk.

    1. Maartje

      Beste Loes,

      Ik denk niet dat deze meneer in jouw hoofd kan kijken, hoor. Het gaat niet om de eigenlijke inhoud van jouw denken. Het gaat erom ‘hoe’ een depressief persoon denkt, en zo zijn eigen lijden creeert. Op een gekke manier, is het vasthouden aan ‘lijden’ en negativiteit een soort verslaving. Dat kan best schrikken zijn, als je dat voor het eerst zelf beseft. Francois de Waal, wil met zijn boek slechts tips geven voor anderen, hij heeft geen intentie ‘het’ recept te geven voor jouw genezing. Dat moet je zelf doen, en ook: je eigen weg daarin vinden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *