Main content

In dit vijfde blog in de nieuwe herstelreeks beschrijft May-May wat haar geholpen heeft bij haar herstel van psychosen, manieën en depressie. Zij probeert rekening te houden met wat zij heeft. “Als ik voel dat iets niet gaat zeg ik af.”

Ik probeer rekening te houden met wat ik heb. Dus dat betekent genoeg ruimte in mijn agenda voor extra afspraken. Ik maak meestal maar een afspraak per dag. En ik zorg dat ik om de dag ga joggen/wandelen. Ook probeer ik daarnaast nog de natuur in te gaan met mijn goede vriendin Arianne of met een van mijn andere vrienden. Als ik voel dat iets niet gaat, bijvoorbeeld omdat het te druk is in mijn agenda of omdat iemand een groot feest geeft, dan zeg ik af. Dat is wel moeilijk, maar over het algemeen begrijpen mensen het wel.

Online bijeenkomsten volg ik altijd kort

Ik kan niet zolang naar een scherm turen, al kan ik wel achter de computer werken. Verder kijk ik ook geen films en geen TV, dat zijn teveel prikkels. Maar goed, misschien komt er weer een tijd dat ik dat weer ga doen, al mis ik het niet zo.  Muziek luisteren heb ik ook al jarenlang niet gedaan, misschien ga ik dat weer doen. Al kan ik genieten van muziek die ik hoor als ik ergens ben waar muziek gespeeld wordt. Ik hou erg van tsjilpende vogels in het bos.

En van de week merkte ik ook dat ik te druk werd in mijn hoofd. Toen ben ik met werken gestopt en Hilversum in gegaan, daar moest ik ’s avonds toch zijn voor een voorlichtingsavond van de school van mijn zoon. Een vriend van mij woont in het centrum van Hilversum, dus ik heb hem meteen een bezoek gebracht, zoals ik vaker doe. Ik merk wel dat ik altijd nog wat moeite heb om mezelf overdag ‘’vrij’’ te gunnen en niet achter de computer gekleefd te blijven zitten. Maar het gaat al steeds beter. Ik begin weer naar mijn lichaam te luisteren en naar buiten te gaan als ik voel dat ik niet meer kan blijven zitten op mijn stoel.

Grenzen aangeven

Soms willen mensen van alles. Een zoom-bijeenkomst van 2 uur. Met je afspreken terwijl mijn agenda eigenlijk al vol zit die dag. Dat jij naar hen toekomt, terwijl je eigenlijk te moe bent om te reizen. Ze bellen me soms, terwijl ik op dat moment moe ben en een telefoongesprek me ook altijd erg veel energie kost. Het zijn dan veel te veel prikkels.

Ik probeer steeds beter te luisteren naar mijn gevoel en mijn grenzen aan te geven. Het valt niet mee, en ik leer daarbij van Arianne. Ze heeft me ook als advies gegeven om een wekkertje te zetten, zodat ik zelf mijn tijd kan bewaken. En dat je altijd op iets mag terugkomen in verband met je gezondheid. Dus, dan zeg ik afspraken af. Als er echt iets belangrijks is waar ik graag naar toe wil, dan houd ik daar rekening mee door de dag(en) daarvoor en de dag(en) daarna rustig aan te doen.

Herken je dit misschien? Houd jij rekening met wat je hebt? Is het voor jou nodig om grenzen aan te geven? En doe je dat?

Liefs,

May-May

Foto May-May Meijer

May-May Meijer is oprichter van vredesorganisatie Peace SOS. Ze schreef onder andere de boeken ‘Hier ben ik‘ en ‘Missie Wereldvrede.’

Meer blogs lezen van May-May?

  • Je vindt via deze link een overzicht van haar blogs.
  • May-May heeft ook een website.

Meer lezen over psychose en herstel?

  • Deel deze pagina:

Reacties:

  1. Hallo May May,
    Ook ik pas me aan en doe rustig aan. Teveel prikkels is niet goed voor me.
    Heb een goede structuur, alles aangepast in dagdelen.
    Zo hou ik overzicht en maak niet teveel afspraken. Ook ik kan door teveel doen manisch, psychotisch of depressief raken.
    Groeten Agnes

    1. Ha Agnes,
      Ja, precies, teveel prikkels en teveel ”moeten” is niet goed. Dat heb ik ook, dat als ik teveel doe, dat het dan niet goed met me gaat. Word ik ook psychotisch of manisch. Genoeg rust is belangrijk. Het heeft lang geduurd voordat ik dat een beetje begon door te krijgen.
      En o ja, structuur, ook belangrijk. Dat vind ik nog wel eens lastig. Ik probeer me eraan te houden.
      Knap van je dat je zo goed met je kwetsbaarheid weet om te gaan!
      Groetjes,
      May-May

  2. Hoi May May,

    Ja ik houd ook rekening met wat ik kan doen. Soms zeg ik mijn werk af omdat ik te moe ben of ’trillerig’ en dan kan ik echt niet werken (dagbesteding of werkervaringsplek) en dan neem ik een dag rust.

    Ik heb wel eens geprobeerd daardoorheen te gaan, maar dan kan ik daarna alleen maar op de bank zitten en voor me uit staren. Om zo bij te komen.

    Groetjes martine

    1. Hoi Martine,
      Ah, trillerig herken ik. Bij mij helpt het dan om iets zoets (ontbijtkoek of zo) te eten, maar misschien is dat net een andere soort trillerigheid waar jij mee te maken hebt. En ik zit ook vaak stil om op te laden.
      Alle goeds!
      May-May

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *